News Kypriako Τα συγκρουόμενα αφηγήματα Αναστασιάδη – Ακιντζί (vid)

Τα συγκρουόμενα αφηγήματα Αναστασιάδη – Ακιντζί (vid)

Μετωπικά συγκρούονται τα αφηγήματα των Αναστασιάδη – Ακιντζί, όπως λεπτομερώς τα αναπτύσσουν στα πρωτοφανή για την ιστορία του Κυπριακού σημειώματα που κλήθηκαν και κατέθεσαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας ως παραρτήματα της Έκθεσης του Γενικού Γραμματέα.

 

Η ανάγνωση και ανάλυσή τους λούζει με κρύο ιδρώτα όσους θέλουν να βλέπουν υπαρκτές προοπτικές για θετικές εξελίξεις άμεσα.

Τόσο στην ουσία του Κυπριακού, όσο και στο θέμα των παράνομων γεωτρήσεων, οι γραμμές των δύο πλευρών τέμνονται και δεν επιτρέπουν αισιοδοξία.

Κάνουμε αρχή από το πλέον σημαντικό. Τους λεγόμενους όρους αναφοράς. Έχουμε για πρώτη φορά γραπτώς τις θέσεις αμφοτέρων και επιβεβαιώνεται το αφήγημα της Λευκωσίας για επιμονή του Ακιντζί να «κλειδώσει» τα οριζόντια βέτο, μέσα από το κείμενο των όρων αναφοράς.

Την ίδια ώρα που ο Αναστασιάδης τον «καταγγέλλει» για υπαναχώρηση λόγω Τουρκίας από την συναντίληψη της 9ης Αυγούστου.

 

Tα σημεία της πρώτης μετωπικής σύγκρουσης:

Ν. Αναστασιάδης: «Δυστυχώς, λόγω διαβούλευσης με άλλα εμπλεκόμενα μέρη, η συναντίληψη δεν μετουσιώθηκε σε πράξη και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της κας. Λουτ , αρχές Σεπτεμβρίου, ο Τ/κ ηγέτης επέμενε στην εισαγωγή μονομερούς ερμηνείας ενός από τα στοιχεία του πλαισίου Γκουτέρες, προκαταλαμβάνοντας και την ουσία και την διαδικασία των συνομιλιών».

M. Ακιντζί: «Μια ανανεωμένη δέσμευση στην αναγνωρισθείσα παράμετρο της πολιτικής ισότητας στην ολότητα της είναι εξαιρετικής σημασίας για απόδειξη της ειλικρίνειας των πλευρών για αποδοχή των συγκλίσεων του παρελθόντος και συγκεκριμένα της αρχής της αποτελεσματικής συμμετοχής που κατοχυρώθηκε στην ορολογία των Η.Ε και εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας».

Καθίσταται λοιπόν σαφές ότι μαζί συζητούν και χώρια καταλάβουν σε σχέση με το τι συμφωνούν.

Προφανώς αυτό είναι το πιο χαρακτηριστικό, αλλά σίγουρα όχι το μόνο σημείο διαφωνίας.

Τι άλλο αναδεικνύεται από τα έγγραφα αφού μιλάμε για δύο διαφορετικούς κόσμους.

Και οι διαφορές ως αναφύονται από τα έγγραφα - είναι εξόχως σημαντικά – δεν είναι ούτε αμελητέες ούτε εύκολα προσπελάσιμες.

Γιατί δεν μπορεί να έχει άλλη ανάγνωση το γεγονός πως:  

-          Ο Αναστασιάδης μιλά για καλή προετοιμασία χωρίς προαπαιτούμενα και ο Ακιντζί επαναλαμβάνει για ταχεία διαδικασία προσανατολισμένη στο τελικό αποτέλεσμα.

-          Ο Αναστασιάδης επαναφέρει την πρότασή του για συνυπογραφή ενός τριπτύχου συγκλίσεων, μικρών διαφορών και αποκλίσεων και ο Ακιντζί στέκεται στην απορριφθείσα πρόταση του για ανακοίνωση συμφωνίας για το πλαίσιο Γκουτέρες όπως την έκανε το 2018 τον Απρίλιο.

-          Ο Αναστασιάδης να αναφέρεται στις ιδέες του για αποκεντρωμένη ομοσπονδία και κοινοβουλευτική δημοκρατία και ο Ακιντζί να τον κατηγορεί ότι ποτέ δεν έδωσε περιεχόμενο στην αποκέντρωση και ας ρωτήθηκε πολλές φορές.

-          Τον Αναστασιάδη να κατηγορεί Τ/κ πλευρά και Τουρκία για κωλυσιεργία με την επίκληση δικαιολογιών και τον Ακιντζί να αντιστρέφει με αιχμές για φλερτ με άλλες ιδέες.

-          Τον Αναστασιάδη να αφήνει αιχμές για παρεμβολή της Τουρκίας στις εσωτερικές πτυχές την ίδια ώρα που ο Ακιντζί δηλώνει έτοιμος για άτυπη τριμερή και μετά πενταμερή, που όμως απορρίπτει τώρα η Τουρκία.

-          Άρα, ως απόφθεγμα  θα μπορούσαμε να πούμε πως αυτά τα δύο χρόνια ενδοσκόπησης αύξησαν παρά να μειώσουν το χάσμα που είχε οδηγήσει στην κατάρρευση του Κραν Μοντανά.

Μέσα σε όλο αυτό, γεννά ερωτήματα και ο ρόλος των Ηνωμένων Εθνών. Είναι σαφής η προσπάθεια και των δύο πλευρών να ρίξουν το μπαλάκι στον Γ.Γ και να καλυφθούν από πίσω του, σε σειρά ζητημάτων επικαλούμενοι κατά το δοκούν σημεία των κατά καιρούς εκθέσεων του.

Εδώ, λοιπόν, είναι που προκύπτει και η ευθύνη του Γ.Γ ο οποίος δεν μπορεί από την μία να κατηγορεί και τους δύο πως δεν ενημερώνουν την κοινή γνώμη ενώ ο ίδιος δια της σιωπής του συντηρεί τα διαφορετικά αφηγήματα.

Άρα, η τριμερής του Βερολίνου αν κάτι μπορεί να προσφέρει είναι να αναλάβει ο κύριος Γκουτέρες τα ηνία και να ρίξει φως. Είπε ή δεν είπε πως η αποτελεσματική συμμετοχή δεν σημαίνει βέτο παντού. Είναι ή όχι προϋπόθεση η κατάργηση των εγγυήσεων και του επεμβατικού δικαιώματος. Αν αναφερόταν μόνο στο επεμβατικό δικαίωμα ας το ξεκαθαρίσει. Σωστά απαιτεί ενημέρωση των πολιτών, αλλά αυτό αφορά και στον ίδιο.

Top