Ιδιαίτερη αναφορά στην Κύπρο, το Κυπριακό και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο κάνει ο Τούρκος απόστρατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και πανεπιστημιακός Τζελαλεντίν Γιαβούζ (Celalettin Yavuz), σε συνέντευξή του στο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr, το οποίο συνδέεται με κρατικό οργανισμό της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Ο Γιαβούζ παρουσιάζει την Κυπριακή Δημοκρατία –την οποία αποκαλεί επανειλημμένα «Νότια Κύπρο»– μαζί με την Ελλάδα και το Ισραήλ ως μέρος ενός περιφερειακού ανταγωνιστικού σχήματος απέναντι στην Τουρκία. Παράλληλα, προχωρεί ένα βήμα παραπέρα, καλώντας ευθέως την Τεχεράνη να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος.
«Ευρώπη υπέρ Ελλάδας και Νότιας Κύπρου»
Αναφερόμενος στις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση, ο Γιαβούζ κατηγορεί τις ευρωπαϊκές χώρες ότι τα τελευταία χρόνια ακολουθούν, όπως υποστηρίζει, μεροληπτική πολιτική υπέρ του «ζεύγους Ελλάδας–Νότιας Κύπρου».
Συνδέει μάλιστα τη στάση αυτή με τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί κατά καιρούς στην Άγκυρα και υποστηρίζει ότι ΗΠΑ και Ευρώπη δεν θα επιθυμούσαν να ωθήσουν μια Τουρκία με ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και αναπτυγμένη αμυντική βιομηχανία προς τη Ρωσία και την Κίνα.
Στο επίκεντρο η Ανατολική Μεσόγειος
Ερωτηθείς για τον ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τη συνεργασία Ισραήλ, Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Τούρκος απόστρατος υποστηρίζει ότι η περιοχή δεν βρίσκεται απλώς στη διαδικασία μετατροπής της σε πεδίο ανταγωνισμού, αλλά αποτελεί ήδη ένα τέτοιο πεδίο εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.
Ως αφετηρία τοποθετεί το 2007 και τις αδειοδοτήσεις για έρευνες υδρογονανθράκων από την Κυπριακή Δημοκρατία. Υιοθετώντας την πάγια τουρκική θέση, ισχυρίζεται ότι οι ενέργειες αυτές πραγματοποιήθηκαν χωρίς να ληφθούν υπόψη τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων.
«Μπλοκ» Ισραήλ–Ελλάδας–Κύπρου
Ο Γιαβούζ υποστηρίζει ότι κατά την περίοδο επιδείνωσης των σχέσεων της Τουρκίας με την Αίγυπτο και άλλα αραβικά κράτη σχηματίστηκε στην Ανατολική Μεσόγειο ένα μπλοκ αποτελούμενο από Ισραήλ, Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, με κατά περιόδους συμμετοχή της Αιγύπτου.
Στην ίδια εξίσωση εντάσσει και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα λόγω της στήριξής τους προς τις δυνάμεις του Χαλίφα Χάφταρ στη Λιβύη.
Αναφορά στον «χάρτη της Σεβίλλης»
Ο Τούρκος απόστρατος στρέφεται επίσης εναντίον Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας για τις θαλάσσιες ζώνες.
Ισχυρίζεται ότι Αθήνα και Λευκωσία επιχείρησαν να επιβάλουν μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον λεγόμενο «χάρτη της Σεβίλλης» ως βάση για τις θαλάσσιες οριοθετήσεις στην περιοχή.
Κατά τον ίδιο, η Τουρκία ανέτρεψε αυτούς τους σχεδιασμούς με την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών το 2019, ενώ ακολούθησε η συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου.
Η Τουρκία θέλει την Αίγυπτο στο πλευρό της
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει ο Γιαβούζ στο Κάιρο. Όπως υποστηρίζει, «ζωτικής σημασίας στρατηγική» της Τουρκίας είναι να φέρει πλήρως την Αίγυπτο στο πλευρό της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Παράλληλα, σημειώνει ότι στην περιοχή υπάρχουν πλέον μεγάλα συμφέροντα αμερικανικών, γαλλικών και ιταλικών ενεργειακών εταιρειών, τόσο σε έργα φυσικού αερίου όσο και σε ηλεκτρικές διασυνδέσεις.
Κατά την εκτίμησή του, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορεί δημοσίως να υποστηρίζουν Αθήνα και Λευκωσία, γνωρίζουν όμως ότι δεν μπορούν να αγνοήσουν τη ναυτική και πολιτική ισχύ της Τουρκίας.
«Ο Ερντογάν θα ζητήσει ξανά αναγνώριση του ψευδοκράτους»
Η πλέον άμεση αναφορά στο Κυπριακό αφορά τις κινήσεις του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στα Ηνωμένα Έθνη.
Ο Γιαβούζ αναφέρει ότι ο Ερντογάν έχει ζητήσει στις τέσσερις τελευταίες Γενικές Συνελεύσεις του ΟΗΕ την αναγνώριση της αποσχιστικής οντότητας στα κατεχόμενα και εκτιμά ότι θα επαναλάβει το αίτημα για πέμπτη φορά τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.
Καλεί το Ιράν να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άμεση έκκλησή του προς την ιρανική κυβέρνηση.
«Θα ήθελα εδώ να στείλω ένα άμεσο μήνυμα στους αδελφούς μας και στην αξιότιμη κυβέρνηση του Ιράν: θα ήταν σωστό η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Βόρειας Κύπρου», αναφέρει.
Ο Γιαβούζ επιχειρεί να αιτιολογήσει τη θέση του υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία έχει σταθεί στο πλευρό του Ιράν σε ζητήματα που θεωρεί «δίκαια» και παρουσιάζοντας την τουρκική εισβολή του 1974 ως «ειρηνευτική επιχείρηση».
Υποστηρίζει ακόμη ότι η διαίρεση του νησιού έφερε, κατά την άποψή του, «ηρεμία» και ισχυρίζεται ότι τα επιχειρήματα για αναγνώριση του ψευδοκράτους είναι ισχυρότερα από εκείνα που χρησιμοποιήθηκαν στην περίπτωση του Κοσόβου το 2008. Πρόκειται για θέσεις που αντανακλούν την τουρκική αφήγηση για το Κυπριακό και όχι τη θέση του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας.
