Ανησυχίες για επιδείνωση της επισιτιστικής κρίσης και οικονομικής ύφεσης διαφαίνονται στη δεύτερη ημέρα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.
Η διακοπή του εφοδιασμού που προκλήθηκε από τον πόλεμο στην Ουκρανία, με τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας αποκλεισμένα, αυξάνει τις τιμές, δημιουργώντας ελλείψεις και κίνδυνο πείνας.
Ο Achim Steiner, ο διαχειριστής του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP), μας λέει ότι ο κόσμος δεν είναι προετοιμασμένος για αυτό που ακολουθεί:
«Είμαστε σε μπελάδες. Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι δραματικός από πολλές απόψεις. Υπάρχει μια οξεία κρίση σε τρόφιμα, καύσιμα και οικονομία. Από σήμερα δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύουμε ότι πρόκειται για μια βραχυπρόθεσμη πρόκληση.
Βρισκόμαστε στη μέση μιας σειράς κρίσεων που εκτυλίσσονται και ο κόσμος δεν είναι προετοιμασμένος γι' αυτό.
Η πείνα, είπε ο Στάινερ, ήταν πιθανώς το μόνο πράγμα που έβγαλε τους ανθρώπους στους δρόμους, επειδή όταν οι άνθρωποι ανακάλυψαν ότι δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να ταΐσουν τις οικογένειές τους, έχασαν την πίστη τους στην κυβέρνηση.
«Αυτό που είδαμε στη Σρι Λάνκα είναι πιθανό να το δούμε σε όλο και περισσότερες χώρες».
Ο Στάινερ είπε ότι 200 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν οξεία πείνα, διπλάσιος από τον αριθμό πριν από πέντε χρόνια. «Αυτό είναι πολύ σοβαρό», είπε.
Οι υψηλότερες τιμές της ενέργειας - μια άλλη συνέπεια του πολέμου στην Ουκρανία - προκαλούσαν προβλήματα στο ισοζύγιο πληρωμών σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες.
«Τα πλουσιότερα έθνη πρέπει να πάρουν μια απόφαση. Θα επιταχύνουν ή θα αφήσουν τα πράγματα να παρασυρθούν».
Διατροφική κρίση
Το ξέσπασμα του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας έχει εκτοξεύσει τις τιμές των σιτηρών στα ύψη καθώς και οι δύο χώρες ήταν από καιρό σημαντικοί παγκόσμιοι προμηθευτές.
Αυτό έχει επιβαρύνει το βάρος χωρών όπως η Υεμένη και το Αφγανιστάν, οι οποίες ήδη αντιμετώπιζαν μεγάλες ανθρωπιστικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Οι αυξανόμενες τιμές των τροφίμων έπληξαν, για παράδειγμα, το έθνος της Νότιας Αφρικής, τη Ναμίμπια, όπου το ένα τέταρτο των νοικοκυριών κινδυνεύει να αντιμετωπίσει υποσιτισμό, με τα μέσα διαβίωσής τους σε κίνδυνο.
Στην Κεντρική Αμερική, επίσης, το Ελ Σαλβαδόρ, η Ονδούρα και η Γουατεμάλα εξαρτώνται επίσης σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές σιτηρών, με σημαντικά μερίδια του πληθυσμού τους να αντιμετωπίζουν ήδη οξεία επισιτιστική ανασφάλεια.
Παρόμοιους κινδύνους αντιμετωπίζουν και μικρότερες αφρικανικές χώρες όπως το Τζιμπουτί, το Λεσότο και το Εσβατίνι.
