Μια νέα μελέτη διαπιστώνει ότι μια περιοχή του Αρκτικού Ωκεανού επηρεάζεται γρήγορα από την κλιματική αλλαγή.
Η περιοχή, που ονομάστηκε «τελευταία περιοχή πάγου», αναμενόταν να παραμείνει παγωμένη πολύ περισσότερο από άλλα μέρη της Αρκτικής.
Αλλά αυτή η νέα ανάλυση λέει ότι η περιοχή υπέστη ρεκόρ τήξης το περασμένο καλοκαίρι. Οι ερευνητές λένε ότι οι ισχυροί άνεμοι συνδέονται με ένα μεταβαλλόμενο κλίμα πίσω από την απροσδόκητη πτώση των πάγων.
Η περιοχή Wandel Sea, στα βόρεια της Γροιλανδίας, είναι μέρος αυτού που οι επιστήμονες αποκαλούν «τελευταία περιοχή πάγου». Κανονικά, αυτή η περιοχή διατηρεί παχύ, πολυετή πάγο όλο το χρόνο.
«Ο θαλάσσιος πάγος της Αρκτικής, καταλήγει στη Γροιλανδία και τις ακτές του βόρειου Καναδά », δήλωσε ο Axel Schweiger, από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον και επικεφαλής συγγραφέας αυτής της τελευταίας μελέτης. «Αυτή η περιοχή έχει την τάση να επιβιώνει ο πάγος το καλοκαίρι πιο πολύ».
Οι επιστήμονες θεωρούν την περιοχή ως ένα σημαντικό τελευταίο καταφύγιο για τα θαλάσσια θηλαστικά της Αρκτικής, συμπεριλαμβανομένων πολικών αρκούδων και φωκιών που ζουν στον πάγο. Οι πολικές αρκούδες στην περιοχή χρησιμοποιούν τον πάγο για να κυνηγήσουν φώκιες.
Τον Αύγουστο του περασμένου έτους, το γερμανικό ερευνητικό σκάφος, το Polarstern έπλευσε κατά μήκος της θάλασσας Wandel, και αντιμετώπισε απροσδόκητα τμήματα ανοιχτού νερού, όπου συνήθως βρίσκονταν παχύς πάγος.
Οι ερευνητές έχουν τώρα χρησιμοποιήσει έναν συνδυασμό δορυφορικών εικόνων και μοντέλων θαλάσσιου πάγου για να κατανοήσουν τι συνέβη στην περιοχή.
Προσθήκη στο παζλ ήταν δορυφορικές μετρήσεις από την άνοιξη του περασμένου έτους που δείχνουν ότι ο θαλάσσιος πάγος στη θάλασσα Wandel ήταν παχύτερος από ότι τα τελευταία χρόνια.
Ωστόσο, μέχρι τον Αύγουστο του 2020, οι εικόνες έδειξαν χαμηλό ρεκόρ μόλις 50% της συγκέντρωσης πάγου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, ασυνήθιστα ισχυροί άνεμοι μετακινούσαν μεγάλο μέρος του θαλάσσιου πάγου έξω από την περιοχή
«Κατά τη διάρκεια του χειμώνα και της άνοιξης του 2020, είχε παχύτερα πάγου αλλά φέτος υπήρχε αρκετά λεπτότερος, πάγος που έλιωσε», δήλωσε ο Άξελ Σβάιγκερ. «Αυτό ξεκίνησε έναν κύκλο απορρόφησης θερμικής ενέργειας για να λιώσει έτσι περισσότερο πάγο».
Οι ερευνητές λένε ότι το ρεκόρ τήξης ήταν 80% λόγω παραγόντων που σχετίζονται με τον καιρό, και το 20% από την αραίωση, η οποία σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή.
Κατά ειρωνικό τρόπο, το 2019, ο Καναδάς όρισε μέρος της τελευταίας περιοχής πάγου ως προστατευόμενη από τη θάλασσα περιοχή - το όνομα Tuvaijuittuq, το οποίο στη γλώσσα των ανθρώπων που ζουν στην περιοχή σημαίνει «το μέρος όπου ο πάγος δεν λιώνει ποτέ».
Οι ερευνητές λένε ότι τα κλιματικά μοντέλα ενδέχεται να χρειαστεί να επανεξεταστούν, καθώς οι περισσότεροι δεν προέβλεπαν τη χαμηλή συγκέντρωση πάγου στη θάλασσα το 2020 για αρκετές δεκαετίες ή περισσότερο στο μέλλον.
Η μελέτη εγείρει επίσης ερωτήματα σχετικά με τις επιπτώσεις του πιο ανοιχτού νερού στα θαλάσσια θηλαστικά στην περιοχή. «Γνωρίζουμε πολύ λίγα για τα θαλάσσια θηλαστικά στην τελευταία περιοχή πάγου», δήλωσε η συγγραφέας, Κρίστιν Λάιτρ, επίσης από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον.
«Δεν έχουμε σχεδόν ιστορικά ή σύγχρονα δεδομένα, και η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις σχετικά με το μέλλον αυτών των πληθυσμών».
Πηγή: BBC
