Πολλές γυναίκες έχουν διαγράψει την Ινδία, ως τουριστικό προορισμό, μετά από τον ομαδικό βιασμό και τη δολοφονία μιας φοιτήτριας από το Δελχί, τον Δεκέμβριο 2012.Σύμφωνα με το υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας της Ινδίας, το ποσοστό των γυναικών, που επισκέπτεται την Ινδία, μειώθηκε κατά 35% τους τρεις μήνες μετά από την επίθεση, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου χρόνου.

Τον Δεκέμβριο οι βιασμοί συνεχίστηκαν το ίδιο όμως και οι μεγάλες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, οι οποίες καταδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν επαρκή μέτρα αντιμετώπισης τέτοιων εγκλημάτων. Μέσα από τις διαμαρτυρίες φάνηκε πως υπάρχουν και άντρες που είναι ενάντια στους βιασμούς, αφού αρκετές από τις φωνές ανήκουν στον ανδρικό ινδικό πληθυσμό.

«Κάθε φορά που κοιτάω στον καθρέφτη, θέλω να βλέπω έναν άντρα, για τον οποίο η μητέρα, η αδελφή και η κόρη είναι περήφανες», λέει ο γνωστός ηθοποιός του Bollywood και σκηνοθέτης, Farhan Akhtar, στην ιστοσελίδα της Κίνησης του που δημιουργήθηκε τον Μάρτιο, με την ονομασία «Άντρες κατά των Βιασμών και των Διακρίσεων» (MARD --- Men Against Rape and Discrimination.).

Ο Farhan διένειμε πλαστικά μουστάκια –σύμβολα ανδρισμού-  στους Κήπους Eden της Καλκούτα, τον Απρίλιο. Χρησιμοποιεί την φήμη του για να ενθαρρύνει άντρες να γίνουν μέλη της Κίνησης «MARD». (Το ακρωνύμιο σημαίνει «άντρας» στα Ινδικά). Ετοιμάζει επίσης σχέδιο δράσης σε συνεργασία με το «Magic Bus», έναν μη κυβερνητικό οργανισμό στην Ινδία, που μέσω αθλημάτων διδάσκει σε παιδιά  φτωχών κοινοτήτων, αξίες όπως τη σημασία της εκπαίδευσης, την υγεία και την ισότητα των φύλων.«Οι νέοι της Ινδίας δεν έχουν καλά πρότυπα, εκτός από τον κόσμο του Bollywood και τους αθλητές», λέει ο Matthew Spacie, ιδρυτής του «Magic Bus». «Ο Farhan είναι μια σημαντική φωνή για τους νέους».

Η 22χρονη Parvati Pujari, ανήκει στους 10,000 νέους και νέες που έχουν επιστρατευθεί μέσα σε κοινότητες για να παρουσιάσουν τα προγράμματα του ΜΚΟ. Όπως λέει, τα αγόρια έχουν επίγνωση του προβλήματος των βιασμών και της ανάγκης για αλλαγή. «Κάπου όμως, μέσα στο μυαλό τους, βλέπουν τα κορίτσια ως αδύναμα πλάσματα», προσθέτει.

Τα προγράμματα αυτά επικεντρώνονται στην απόκτηση αυτοπεποίθησης στα κορίτσια, (για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού παιχνιδιού να ζητούν την μπάλα από τα αγόρια), ενώ όσο αφορά στα αγόρια, αυτά βοηθούνται ώστε να αντιληφθούν ότι τα κορίτσια είναι εξ ίσου καλά στο παιχνίδι όσο και οι ίδιοι.  
Ο Deepak Kashyap, ψυχολόγος από τη Μουμπάι, είπε ότι η αντίληψη πως τα αγόρια είναι καλύτερα από τα κορίτσια, ξεκινά από την παιδική ηλικία. «Μιλάμε για μία χώρα όπου το ποσοστό βρεφοκτονίας θηλυκών παιδιών είναι πολύ μεγάλο. Αυτό δείχνει ότι οι γυναίκες δεν είναι επιθυμητές. Τα αγόρια μεγαλώνουν με την ιδέα ότι είναι προνομιούχα».

Γιατί όμως καταλήγουν στους βιασμούς; Ο Kashyap εξήγησε ότι είναι δύσκολο να το απαντήσει κάνεις με ακρίβεια. «Το σεξ σχετίζεται με τη δύναμη. Και το μόνο που ξεχωρίζει το συνηθισμένο σεξ από τον βιασμό, είναι η συγκατάθεση». Ο ορισμός του ανδρισμού, προσθέτει, μπορεί να είναι μια ασαφής έννοια για ένα παιδί. «Είμαι ομοφυλόφιλος και καθώς μεγάλωνα, μου έλεγαν ότι πρέπει να είμαι άντρας», λέει ο Kashyap. «Δεν καταλάβαινα τι σήμαινε αυτό –μήπως σήμαινε να κακοποιώ ανθρώπους; Τελικά, έγινα ψυχολόγος για να καταλάβω τον εαυτό μου, την κουλτούρα, το φύλο και την σεξουαλικότητα».
Ο Kaizaad Kotwal και η μητέρα του είναι οι παραγωγοί και σκηνοθέτες του θεατρικού έργου της Eve Ensler, «Vagina Monologues» στην Ινδία. Στην αρχή, το έργο απαγορεύτηκε σε αρκετές πόλεις. Το θεατρικό μιλά ανοικτά για την γυναικεία σεξουαλικότητα, και αγγίζει θέματα όπως τον βιασμό και τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων και «η Ινδία δεν ήταν έτοιμη για ένα τέτοιο διάλογο» λέει ο Kotwal.

Το έργο όμως βρίσκεται στον ενδέκατο χρόνο. «Το κοινό το αγκάλιασε από την αρχή…Η πατριαρχία δεν γνωρίζει γένος. Είναι τρόπος σκέψεως», λέει ο Kotwal. «Είναι μια στάση απέναντι στις γυναίκες, την οποία ακόμα και οι ίδιες οι γυναίκες ακολουθούν», συμπληρώνει. Αν και γυναικείες φιγούρες και θεότητες τιμώνται στον Ινδουισμό, η οποία αποτελεί την κυρίαρχη θρησκεία της χώρας, ο Kotwal υποστηρίζει ότι «δεν είναι εύκολο να μιμηθεί κανείς το πρότυπο τους. Αν μια γυναίκα είναι κατώτερη από μια θεότητα τότε τις παραβιάζουμε. Στην ινδουιστική μυθολογία, πολλές ενάρετες γυναίκες επαινούνται μόνο όταν είναι πειθήνιες στους άντρες».  
Ο Kashyap λέει ότι οι αλλαγές σε αυτή την κουλτούρα θα επηρεάσουν και μεταρρυθμίσεις στο νομικό σύστημα.

Ωστόσο, κάποιοι άντρες ανησυχούν για τις συνέπειες που θα έχουν για τους ίδιους οι αυστηρότερες ποινές που αφορούν βιασμούς. Στην Γκόα δημιουργήθηκε τον Απρίλιο, ένας μη κυβερνητικός οργανισμός με στόχο να προστατεύει άντρες και αγόρια που κατηγορούνται άδικα για βιασμό. «Υπάρχουν γυναίκες που εκμεταλλεύονται αυτό τον νόμο και τον καταχρώνται», λέει ο Michael Ferns, ιδρυτής του ΜΚΟ «Dadleancho Ekvott».  Ο ΜΚΟ θα συνεργάζεται με την αστυνομία για να εξετάζεται αν οι κατηγορίες εναντίον κάποιου για σεξουαλική παρενόχληση, ή βιασμό ευσταθούν. Αν όλα δείχνουν ότι ο ύποπτος είναι αθώος, θα προσπαθούν να αποτρέπουν την σύλληψή του. Παρόλα αυτά ο Ferns παραδέχεται ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή και οι άντρες πρέπει να δράσουν.
Άλλοι πάλι, πιστεύουν ότι αυτή είναι μια μάχη μόνο για γυναίκες. «Οι έρευνες δείχνουν ότι τα γυναικεία κινήματα χρειάζονται αυτονομία και αυτοδιάθεση», λέει η Natalie Gyte, υπεύθυνη επικοινωνίας στο «Women's Resource Centre». «Πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε και πώς να το πραγματοποιήσουμε».
Στις 16 Μαρτίου άντρες από διάφορα στρώματα της κοινωνίας, συγκεντρώθηκαν στο Jantar Mantar, μια περιοχή του Δελχί, γνωστό ως ένα από τα μέρη όπου γίνονται πολλές διαμαρτυρίες, για να απολογηθούν  στις γυναίκες. Κρατούσαν πανό με συνθήματα όπως: «Συγνώμη, αλλάζω». Αυτή ήταν μια αντίδραση στην κρίση για τους βιασμούς και την εγκληματικότητα στην πόλη. Το Δελχί είναι γνωστό και ως η πρωτεύουσα του εγκλήματος της Ινδίας. Οι στατιστικές της χώρας λένε ότι κατά το έτος 2012, οι περισσότερες γυναίκες έπεσαν θύμα βιασμού στο Δελχί (585 υποθέσεις).

Η «δημόσια απολογία», είχε οργανωθεί από τον οργανισμό «India for Integrity», τον οποίο δημιούργησε μια ομάδα ατόμων το 2011. Ενθαρρύνουν την προσωπική ευθύνη και το σλόγκαν τους είναι «Είμαι διεφθαρμένος και η αλλαγή αρχίζει από εμένα». Ο Kotwal λέει ότι, αν και δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς την κρίση που έχει ξεσπάσει στην Ινδία εξαιτίας των βιασμών, το θέμα αυτό είναι παγκόσμιο, δίνοντας ως παράδειγμα τον στρατό των ΗΠΑ, στον οποίο πρόσφατα το Πεντάγωνο υπολόγισε ότι  υπήρξε 37% αύξηση σε υποθέσεις σεξουαλικής παρενόχλησης φτάνοντας τις 26,000 πέρσι.