Βελούδινη μεν, καλά κρατεί δε η διπλωματική κρίση στις σχέσεις της Ελλάδος – Ρωσίας, καθώς είναι πλέον πασιφανές πως τα ρωσικά αντίμετρα εναντίον της Αθήνας, τα οποία ανακοινώθηκαν χθες, έχουν στόχο προσωπικά τον Νίκο Κοτζιά.

 

Την ίδια ώρα, ως «ασύμμετρα» τα διάβασε το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, καθώς και μόνο από το γεγονός ότι η Ρωσία απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα του διευθυντή του διπλωματικού γραφείου του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών και την απέλαση δύο διπλωματικών ακολούθων και όχι διπλωματών, όπως είχε πράξει η Αθήνα, με ασφάλεια συμπεραίνει κανείς πως στόχος είναι ο Νίκος Κοτζιάς. 

 

Γι’ αυτό βεβαίως και ο ίδιος ενοχλήθηκε τόσο έντονα, θεωρώντας πως οι Ρώσοι αντέδρασαν με αυθαίρετο τρόπο.

 

Πάντως επίσημη αντίδραση, προς το παρόν, δεν έχει υπάρξει.

 

Σύμφωνα με το Μέγαρο Μαξίμου, η ελληνική κυβέρνηση μελετά τρόπους αντίδρασης.  

 

Εγείρεται λοιπόν το ερώτημα αν πρόκειται για ένα σκληρό διαζύγιο ή μια βελούδινη κρίση, με την μια περίπτωση από την άλλη να απέχει μόλις μια ανάσα.

 

Το αν πρόκειται για σκληρό διαζύγιο θα διαφανεί αρχές Οκτωβρίου, μετά από την ολοκλήρωση του δημοψηφίσματος για την συμφωνία των Πρεσπών, το οποίο θα γίνει στις 30 Σεπτεμβρίου. Σε αυτή την περίπτωση, όλα θα εξαρτηθούν από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αλλά και των γεγονότων που θα ακολουθήσουν.

 

Αν το δημοψήφισμα δεν περάσει, θα μιλάμε όντως για βελούδινη κρίση.

 

Αν περάσει, αναμένεται μερική κλιμάκωση, μέχρι να αποσαφηνιστεί και κατά πόσο θα εγκριθεί από την ελληνική βουλή. 

 

Περί ονοματολογικού λοιπόν ο λόγος και οι εξελίξεις.

 

Ο Βλαδιμή Πούτιν, είναι η αλήθεια ότι δεν περίμενε από την αριστερή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα να προχωρήσει με ένα τόσο φιλοδυτικό άλμα. Για τη Ρωσία, η οποία δεν ήθελε να υπάρξει αλλαγή των συσχετισμών προς όφελος των ΗΠΑ στα Δυτικά Βαλκάνια, η συμφωνία των Πρεσπών συνιστά μια σημαντική αλλαγή των δεδομένων, καθώς θα προτιμούσε να μην υπάρξει διεύρυνση της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην περιοχή και άρα συρρίκνωση της ρωσικής επιρροής.

 

Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ να πανηγυρίζουν για τη συμφωνία, ωστόσο τα δυτικά Βαλκάνια παραμένουν η απόλυτη πυριτιδαποθήκη στο διεθνές στερέωμα.

 

Ωστόσο, η Αθήνα δείχνει πως έχει πάρει τις αποφάσεις της, άλλωστε ο ρωσικός τουρισμός στηρίζει την Τουρκία, ενώ η ελληνορωσική φιλία δεν προωθεί κοινά επενδυτικά ή ενεργειακά θέματα, σε αντίθεση με τον άξονα Ισραήλ, Αιγύπτου, Κύπρου.

 

Η Ελλάδα λοιπόν διαλέγει ανοιχτά συμμαχία με τις ΗΠΑ.