Μπορούν να είναι περήφανοι στο πάμπλουτο Εμιράτο του Κατάρ, για το γεγονός ότι το λιλιππούτειο Μεσανατολικό κράτος των 2 εκατομμυρίων εργαζόμενων (αλλά μόνο 300.000 πολιτών) έχουν αναλάβει την διοργάνωση του Τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2022. Η ανάθεση ανακοινώθηκε από την FIFA το 2010.

 

Μπορούν επίσης, από τότε οι Καταριανοί να καυχώνται και για άλλες πολύχρυσες παρουσίες στον χώρο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου: όπως είναι η αγορά της Παρί σαιν Ζερμαίν (και η πληρωμή έτσι των θεώρατων μισθών του Ντέβιντ Μπέκαμ και του Ιμπραήμοβιτς για να κερδίσουν το γαλλικό πρωτάθλημα), το σπονσοράρισμα της φανέλας της Μπαρτσελόνα από το Qatar Foundation, κι η χρηματική «ώθηση» ώστε η Ισπανική ομάδα της Μαλάγα να φτάσει τα ημιτελικά της ευρωπαϊκής διοργάνωσης του Κυπέλλου UEFA. Το να είσαι μια από τις πλουσιώτερες οικογένειες στον πλανήτη, όπως ο Εμίρης Χαμάντ μπιν Χαλιφά αλ Θανί, αφού το Εμιράτο σου βρέθηκε να κάθεται πάνω σε πλουσιώτατα κοιτάσματα φυσικού αερίου, το 1990, μπορεί να κάνει τη διαφορά στο ποδόσφαιρο.

 

Τα πράγματα φαίνονται, όμως, εντελώς αντίθετα, αν τα βλέπεις από την σκοπιά του ποδοσφαιριστή Ζαχίρ Μπελούνις, Αλγερινού ποδοσφαιριστή που παίζει στο Κατάρ, στην ποδοσφαιρική ομάδα της πρώτης κατηγορίας Ελ Ζαϊς, εδώ και δύο χρόνια. Αγωνίζεται, μάταια για την ώρα, για πιο βασικά πράγματα, όπως η πληρωμή του μισθού του, κι ένα πιάτο στο τραπέζι για τον εαυτό του και τις δυο του κόρες.

 

Και φαίνεται να μην  είναι ο μόνος ξένος εργαζόμενος που έχει παράπονα. Σε συνέντευξή του στο CNN, ο Μπελούνις, πρόσθεσε την φωνή του σε εκείνη πολλών συναδέλφων του, σε αρκετές άλλες ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και χιλιάδες εργατών που ανεγείρουν τις πλούσιες υποδομές του Παγκοσμίου Κυπέλλου κι οποίοι καταγγέλουν ότι υποβάλλονται σε κακομεταχείριση, παραμένουν απλήρωτοι και εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα απο το οποίο δεν υπάρχει διαφυγή.

 

Το γεγονός του ‘εγκλωβισμού’ των εργαζομένων σχετίζεται με το λεγόμενο σύστημα Καφάλα του Κατάρ, που ‘δένει’ τον εργαζόμενο με τον συγκεκριμένο εργοδότη του και το οποίο, σύμφωνα με τις οργανώσεις Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch) και την Διεθνή Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων (International Trade Union Confederation), δίνει την δυνατότητα σε συστηματικές καταχρήσεις και την δημιουργία μιας ντε φάκτο μορφής δουλείας για πάνω από ένα εκατομμύριο εργαζόμενους μετανάστες , είλωτες πια, που ζουν στα σύνορα του Κατάρ.

 

«Το Κατάρ έχει κατορθώσει να εμφανίζει μια εικόνα προοδευτικής κοινωνίας, όταν, στην πραγματικότητα, οι εργασιακές συνθήκες είναι καθαρά καθεστώς

εκμετάλευσης», εξήγησε ο  Νίκολας Μακ Γκίχαν, της Human Rights Watch.

 

«Είναι η ίδια παλιά ιστορία. Το σύστημα Καφάλα, η κατάσχεση των διαβατηρίων, το παράνομο σύστημα τεράστιων προμηθειών στους ατζέντηδες, η αδυναμία των εργαζομένων να έχουν πρόσβαση στα δικαστήρια για το δίκιο τους».

 

«Το Κατάρ έχει ένα σύστημα βίζας εξόδου, έτσι που να μην μπορείς να εγκαταλείψεις την χώρα χωρίς την συγκατάθεση του σπόνσορα, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοινα μένουν στην ουσία κλειδωμένοι στην χώρα και να γίνονται καταχρήσεις: απλήρωτοι μισθοί, παρακράτηση μισθών. Αυτό το εργασιακό σύστημα καθιστά τους εργαζόμενους ευάλωτους».

 

Tο σύστημα έχει ωθήσει την Παγκόσμια Οργάνωση Εργασίας, την ILO, να καλέσει την FIFA να αφαιρέσει από το  Κατάρ την διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022, εξαιτίας της  μεταχείρισης των ξένων εργατών. Αυτοί , σημειώνουμε, συνίστανται κυρίως από Ινδούς, Μπαγκλαντεσιανούς και Πακιστανούς, που εργάζονται για πολλές ώρες, σε απάνθρωπα υψηλές θερμοκρασίες, 50 βαθμών,  για ελάχιστα χρήματα. Αν πληρωθούν καν.  Δεν ονομάζονται, βλέπετε, Μπέκαμ.