Τελειώνει μια εβδομάδα αναταραχής στην Κύπρο με την Λευκωσία να βρίσκεται σε μαραθώνιες συνομιλίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ΕKTκαι το ΔNT, εν μέσω εικασιών ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια συμφωνία το Σαββατοκύριακο ώστε η Κύπρος να μην χρεοκοπήσει τη Δευτέρα.
Σε αυτό το σημείο μπορούν να εξαχθούν 5 γενικά συμπεράσματα :
Πρώτον, η πρόταση να εξαιρεθούν από το κούρεμα οι κάτοχοι καταθέσεων μικρότερων των € 100.000 είναι λογική και ενώ η συμπερίληψη τους στη ρήτρα ήταν από την αρχή εντελώς ανόητη.
Θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί όλη αυτή η αγωνία εάν το κούρεμα για την εξασφάλιση των απαραίτητων € 5,8 δισ. που απαιτούνται από την τρόικα για αντάλλαγμα των € 10 δισ. οικονομικής σανίδας σωτηρίας, είχε εξ αρχής στόχο τις καταθέσεις άνω των € 100.000.
Το αποτέλεσμα αυτής της γκάφας ήταν η εξέλιξη μιας δραματικής κρίσης. Τώρα, απαιτείται ένας αυστηρός έλεγχος του κεφαλαίου για να προληφθεί μια μεγάλης κλίμακας εκροή χρημάτων όταν θα ανοίξουν τελικά οι τράπεζες και πάλι, μαζί με μια πιθανή αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος με δημιουργία μιας «καλής» και μιας «κακής» τράπεζας.
Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι τα υπόλοιπα 16 μέλη της ευρωζώνης δεν ενδιαφέρονται πραγματικά αν η Κύπρος εγκαταλείψει το ενιαίο νόμισμα. Αυτό έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη στάση τους απέναντι στις άλλες χώρες διάσωσης - Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία - όπου δεν υπήρξε ο εκβιασμός «πάρτε το ή αφήστε» που είδαμε τις τελευταίες 7 ημέρες. Αυτή η προσέγγιση δεν προέρχεται μόνο από το γεγονός ότι η Κύπρος είναι μια μικρή χώρα που αντιπροσωπεύει μόνο το 0,2% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Σε χώρες όπως η Γερμανία, υπάρχει επίσης η αίσθηση ότι η Κύπρος κακοποιό κράτος και στηρίζει την οικονομία της με το ξέπλυμα «βρώμικου» χρήματος από τη Ρωσία. Επίσης η Άνγκελα Μέρκελ θεωρεί ότι μια κρίση σε ένα φορολογικό παράδεισο δεν θα εξαπλωθεί στην Ιταλία ή την Ισπανία.
Τρίτο, την άποψη αυτή φαίνεται να συμμερίζονται οι χρηματοπιστωτικές αγορές, οι οποίες αντιμετωπίζουν με χαλαρότητα τα γεγονότα στην Κύπρο. Είναι αλήθεια ότι το ευρώ παρουσιάζει ελαφρά πτώση και ότι τα χρηματιστήρια έχουν δει καλύτερες εβδομάδες, αλλά δεν παρατηρήθηκε ανοδική πορεία των επιτοκίων για το ιταλικό, ισπανικό ή πορτογαλικό χρέος –βασικό δείκτη του κινδύνου μετάδοσης.
Ορισμένοι αναλυτές δηλώνουν ότι αυτό υποδηλώνει ότι το πρόβλημα της Κύπρου δεν είναι συστημικό. Άλλοι, όπως ο Stephen Lewis του Monument Securities, θεωρούν ότι απλά οι αγορές είναι "απευαισθητοποιημένες" στα άσχημα νέα και καθυστερούν να αντιδράσουν.
Τέταρτο, η Κύπρος αντιμετωπίζει ένα ζοφερό μέλλον, ακόμη και αν οι τράπεζες διασωθούν και διασφαλιστεί η συμμετοχή στην ευρωζώνη. Δεν θα της επιτραπεί να συνεχίσει να είναι ο φορολογικός παράδεισος επιλογής για τους πλούσιους Μοσχοβίτες και θα αναγκαστεί να υποβληθεί σε μια πολύ πιο σοβαρή δόση για οικονομική εξισορρόπηση από αυτή που απαιτείται από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η Κύπρος θα έχει ένα δημόσιο χρέος μεγαλύτερο από ΑΕΠ της (145%) και πολύ περισσότερο από της Ελλάδας ακόμη και αν υποθέσουμε ότι θα λάβει τα € 10 δισ. οικονομικής βοήθειας από την τρόικα και διαγραφεί το € 5,8 δις χρέους των τραπεζών. Το χρέος αυτό φαίνεται μη βιώσιμο, δεδομένου μάλιστα ότι το αυστηρό πρόγραμμα λιτότητας που αποτελεί προϋπόθεση για το δάνειο της τρόικα , θα στείλει την οικονομία σε βαθύτερη ύφεση.
Τέλος, η ευρωζώνη πλανάται εάν θεωρεί ότι ελέγχει τελείως την κρίση. Οι καταθέτες της σε άλλα κράτη μέλη δεν θα ξεχάσουν ποτέ ότι η ευρωζώνη στόχευσε τόσο πρόθυμα σε μικρούς και μεγάλους καταθέτες σε ένα έθνος. Επίσης, σύντομα θα καταλάβουν ότι όταν η Κύπρος ψήφισε ενάντια στο αρχικό σχέδιο, η ευρωζώνη ταρακουνήθηκε.
Πηγή: The Guardian
