Με έκθεση του για την Ολλανδία, που δίνεται σήμερα στη δημοσιότητα, ο Επίτροπος για τ` ανθρώπινα δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Νίλς Μουϊζνιεκς, αναφέρει ότι παρόλο που η Ολλανδία έχει ένα σταθερό σύστημα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπάρχουν ελλείψεις που πρέπει να διορθωθούν, ιδίως όσον αφορά τα δικαιώματα των παιδιών και των μεταναστών.

Κράτηση αιτητών ασύλου στην Ολλανδία

Αναφερόμενος, στη συστηματική, όπως την χαρακτηρίζει, κράτηση των αιτητών ασύλου στην Ολλανδία ο Επίτροπος, υπογραμμίζει ότι, οι ασυνόδευτοι ανήλικοι θα πρέπει να εξαιρούνται  της κράτησης και ότι οι οικογένειες με παιδιά θα πρέπει να κρατούνται μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις.

Ο Επίτροπος Μουϊζνιεκς καλεί τις ολλανδικές Αρχές να σταματήσουν τις κρατήσεις παιδιών αλλά και όλων των αιτητών ασύλου που βρίσκονται σε ιδιαίτερα ευάλωτη κατάσταση, ενώ τονίζει ότι, οι ολλανδικές Αρχές δεν θα πρέπει να κρατούν αλλοδαπούς, η απέλαση των οποίων δεν είναι εφικτή, επειδή "αυτό είναι ασυμβίβαστο με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με βάση την οποία η κράτηση είναι αυθαίρετη, αν δεν είναι στενά συνδεδεμένη με τους λόγους επί των οποίων έχει διαταχθεί ".

Όσον αφορά τα δικαιώματα των παιδιών, ο Επίτροπος συνιστά μια σειρά από βήματα για τη βελτίωση του συστήματος δικαιοσύνης ανηλίκων, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του κατώτατου ορίου ηλικίας ποινικής ευθύνης (σήμερα στα 12 έτη) και την αλλαγή του νόμου που επιτρέπει, κατ` εξαίρεση, ότι  έφηβοι ηλικίας 16 και 17 ετών αντιμετωπίζονται ως ενήλικες εγκληματίες.

Αυξανόμενη παιδική φτώχια στην Ολλανδία

Στην έκθεση επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι στην Ολλανδία υπάρχει αυξανόμενη παιδική φτώχεια, με δυσμενείς επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα των παιδιών.

"Από το 2007, περισσότερα από 100.000 παιδιά ζουν σήμερα σε συνθήκες φτώχειας και το 2012, η φτώχεια έπληττε το 11% του συνολικού αριθμού των παιδιών στην Ολλανδία", σημειώνει ο Επίτροπος.

Εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι πολλά παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι διαχωρισμένα από τους συνομήλικούς τους στο ολλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα και τονίζει ότι "ο αποκλεισμός της ζωής των ατόμων με αναπηρία από την κοινωνία, συχνά αρχίζει με τον αποκλεισμό τους από τη γενική εκπαίδευση. Η συνεκπαίδευση δεν είναι μόνο ευεργετική για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, αλλά και για τους συμμαθητές, τους δασκάλους τους, και το σύνολο της κοινότητας, οι οποίοι θα αποκτήσουν περισσότερες γνώσεις σχετικά με την ανθρώπινη διαφορετικότητα", επισημαίνει.

Πηγή: ΚΥΠΕ