Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επανεξετάζει τα σχέδια διάσωσης των κρατών στον απόηχο της κρίσης της Ευρωζώνης, με στόχο να δώσει στις κυβερνήσεις που βρίσκονται κοντά στο ενδεχόμενο στάσης πληρωμών, καλύτερες επιλογές για να σταθεροποιήσουν τα δημόσια οικονομικά τους.

Η ιδέα παραμένει μια πρόταση, που δεν είναι "ούτε οριστική ούτε έχει εγκριθεί", δήλωσε η Γενική Διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ.

Μέχρι σήμερα, το ΔΝΤ είχε δύο επιλογές για να βοηθήσει μια χώρα να αποπληρώσει τα χρέη της: Είτε να προσφέρει κεφάλαια, ενώ η χώρα αναπροσαρμόζει την πολιτική της είτε να ζητήσει από τους πιστωτές της χώρας να διαγράψουν κρατικό χρέος εάν η κρίση είναι πολύ βαθιά.

Ωστόσο, η κρίση στην Ευρωζώνη έδειξε ότι είναι πολύ άκαμπτη, λαμβάνοντας υπόψη τη δυσκολία να εκτιμηθεί τι χρειάζεται να γίνει για να διασφαλίσει η βιωσιμότητα του χρέους - όταν μια χώρα μπορεί να συνεχίσει να εξυπηρετεί το χρέος της, ενώ παράλληλα προβαίνει στις απαραίτητες προσαρμογές και μεταρρυθμίσεις, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Λαμβάνοντας υπόψη την σκληρή προσέγγιση της διαγραφής χρέους για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του, το ΔΝΤ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι κίνδυνοι δεν είναι μόνο η μη πρόσβαση της χώρας για μεγάλο χρονικό διάστημα στις αγορές κεφαλαίων, αλλά και η μετάδοση της κρίσης, προκαλώντας περαιτέρω ζημιά στο ευρύτερο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αυτή ήταν η περίπτωση με τις διασώσεις των χωρών της Ευρωζώνης.

Η μελέτη του ΔΝΤ δείχνει έναν τρίτο δρόμο: εάν η χώρα μπορεί ακόμα να πληρώσει τα χρέη της, αλλά αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο αθέτησης των υποχρεώσεων της, διότι έχει χάσει την πρόσβαση στις αγορές, το ΔΝΤ θα ωθήσει τους ομολογιούχους να διευρύνουν τους όρους πληρωμής των ομολόγων, αντί να προχωρήσουν σε διαγραφή, για να συμβάλουν στη σταθεροποίηση της κυβέρνησης.

Το ΔΝΤ θα χορηγεί κεφάλαια στην κυβέρνηση, μαζί με ένα απαιτούμενο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, με στόχο να βοηθήσει να αποκατασταθεί πιο εύκολα η πρόσβαση στις αγορές κεφαλαίων.

Θα μπορούσε επίσης να αποφύγει να περάσει μέσα από τη χρονοβόρα διαδικασία των διαπραγματεύσεων για την αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία δίνει στους πιστωτές το χρόνο να ξεφορτωθούν τα ομόλογά τους, περιπλέκοντας το ευρύτερο πρόγραμμα διάσωσης.

Ο τρίτος τρόπος εξακολουθεί να εξαρτάται από την πρόκληση του να γνωρίζει πόσο βιώσιμο ή σχεδόν μη βιώσιμο είναι το χρέος μιας χώρας. Αλλά αυτό θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα που ανέκυψε με το ελληνικό πακέτο διάσωσης και στη συνέχεια, με την Πορτογαλία και την Ιρλανδία.

Στη συνέχεια, οι κανόνες ήταν να απομακρύνουν τις ανησυχίες των χωρών που χρηματοδοτούν την οικονομική βοήθεια, χωρίς να αναγκάζονται οι πιστωτές να διαγράψουν μέρος της αξίας του χρέους που κατέχουν, σε σχέση με την απειλή για επέκτασης της κρίσης στο σύνολο της ευρωζώνης.

Αυτή η χρήση της «συστημική εξαίρεσης» δημιούργησε νέα προβλήματα και κριτική από τα μέλη του ΔΝΤ. Η νέα αυτή προσέγγιση υποδέχθηκε με επιφύλαξη από το εκτελεστικό συμβούλιο του ΔΝΤ.
 

Πηγή: ΚΥΠΕ