Η κινηματογραφική μεταφορά της «Οδύσσειας» από τον Κρίστοφερ Νόλαν δεν κυριαρχεί μόνο στις κινηματογραφικές αίθουσες, αλλά προκαλεί και μια εντυπωσιακή αναγέννηση του ενδιαφέροντος για την ποίηση στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με στοιχεία της NielsenIQ, οι πωλήσεις βιβλίων ποίησης ξεπέρασαν τα 8 εκατ. στερλίνες κατά τις πρώτες 30 εβδομάδες του 2026, σημειώνοντας αύξηση 13,3% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Αν συνεχιστεί ο ίδιος ρυθμός, η αγορά αναμένεται να ξεπεράσει για πρώτη φορά τα 15 εκατ. στερλίνες σε ετήσιες πωλήσεις, με ορισμένες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο ακόμη και για 17 εκατ. στερλίνες.

Μεγάλο μέρος αυτής της ανόδου αποδίδεται στην επιτυχία της ταινίας The Odyssey, με πρωταγωνιστές τους Ματ Ντέιμον, Τομ Χόλαντ, Ζεντάγια και Αν Χάθαγουεϊ. Οι έντυπες πωλήσεις της «Οδύσσειας» αυξήθηκαν κατά 1.400% μέσα σε μόλις τέσσερις εβδομάδες μετά την κυκλοφορία της ταινίας, σε σύγκριση με την ίδια περίοδο πέρυσι.

Οι εκδόσεις της «Οδύσσειας» και της «Ιλιάδας» έχουν ήδη αποφέρει σχεδόν 980.000 στερλίνες σε πωλήσεις μέσα στο 2026, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 12% της συνολικής αγοράς ποίησης στη Βρετανία.

Παράλληλα, η ταινία σημείωσε εντυπωσιακή εμπορική επιτυχία, συγκεντρώνοντας 264 εκατ. δολάρια παγκοσμίως το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής της, καταγράφοντας το καλύτερο άνοιγμα στην καριέρα του Κρίστοφερ Νόλαν.

Η επίδραση του φιλμ δεν περιορίζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι έντυπες πωλήσεις όλων των εκδόσεων της «Οδύσσειας» αυξήθηκαν κατά 76% από τις αρχές του έτους.

Ωστόσο, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η άνοδος της ποίησης δεν οφείλεται αποκλειστικά στον Όμηρο. Ακόμη και αν αφαιρεθούν οι πωλήσεις της «Οδύσσειας» και της «Ιλιάδας», η αγορά καταγράφει αύξηση 7,2%, συνεχίζοντας την ανοδική πορεία που ξεκίνησε τα προηγούμενα χρόνια, εν μέρει χάρη στη δημοτικότητα των λεγόμενων «Instapoets», όπως η Ρούπι Κάουρ.

Την ίδια ώρα, η βραβευμένη μεταφράστρια της «Οδύσσειας», Έμιλι Γουίλσον, άσκησε έντονη κριτική στην ταινία του Νόλαν, υποστηρίζοντας ότι «στερείται ψυχολογικού, συναισθηματικού, πολιτικού και ηθικού βάθους» και ότι «δεν αποδίδει τα στοιχεία που κάνουν το ομηρικό έπος πραγματικά σπουδαίο». Παρά την κριτική, η δική της μετάφραση συγκαταλέγεται στις εκδόσεις που έχουν ωφεληθεί περισσότερο από το ανανεωμένο ενδιαφέρον του κοινού για το αρχαίο ελληνικό έπος.