Οι εικόνες και τα βίντεο από την εισροή χιλιάδων μεταναστών στην Θέουτα  κάνουν τον γύρο του κόσμου. Αξίζει να σημειωθεί πως η Θέουτα είναι ισπανικό έδαφος στη βόρεια ακτή της Αφρικής, απέναντι από το Γιβραλτάρ και με χερσαία σύνορα με το Μαρόκο.

Διοικητικά είναι μία από τις δύο αυτόνομες πόλεις της Ισπανίας (ciudades autónomas), μαζί με τη Μελίγια. Από το 1995 διαθέτει καθεστώς αυτονομίας, δική της Συνέλευση και πρόεδρο, αλλά παραμένει αναπόσπαστο τμήμα του ισπανικού κράτους. Οι κάτοικοί της είναι Ισπανοί και πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η περιοχή βρίσκεται υπό ισπανική κυριαρχία εδώ και αιώνες: καταλήφθηκε από την Πορτογαλία το 1415, πέρασε υπό ισπανικό έλεγχο τον 17ο αιώνα και η πορτογαλική αναγνώριση της ισπανικής κυριαρχίας κατοχυρώθηκε με τη Συνθήκη της Λισαβόνας του 1668.

Το Μαρόκο διεκδικεί τη Θέουτα, όπως και τη Μελίγια, θεωρώντας ότι αποτελούν κατάλοιπα αποικιοκρατίας. Η Ισπανία απορρίπτει αυτή τη θέση και αντιμετωπίζει τις δύο πόλεις ως αναπόσπαστα τμήματα της ισπανικής επικράτειας.

Η Θέουτα αποτελεί επίσης εξωτερικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Αφρική. Έχει, ωστόσο, ειδικό καθεστώς σε ορισμένους ευρωπαϊκούς κανόνες, μεταξύ άλλων ως προς τον ΦΠΑ, την τελωνειακή ένωση και τη λειτουργία των συνόρων.

Στο πλαίσιο της σημερινής μεταναστευτικής κρίσης, επομένως, όσοι περνούν από το Μαρόκο στη Θέουτα εισέρχονται σε ισπανικό και ευρωπαϊκό έδαφος. Αυτό εξηγεί και τη μεγάλη πολιτική και γεωπολιτική σημασία του ελέγχου των λίγων χιλιομέτρων χερσαίων συνόρων Ισπανίας–Μαρόκου.