Οι Τούρκοι αναλυτές προσεγγίζουν τον υπό διαμόρφωση «Νόμο της Γαλάζιας Πατρίδας» ως εργαλείο ενίσχυσης της τουρκικής θέσης στις θάλασσες, αλλά με διαφορετικό τόνο απέναντι στην Ελλάδα. Ο Οζάι Σεντίρ της Μιλιέτ τον παρουσιάζει κυρίως ως θεσμικό και αμυντικό πλαίσιο, απορρίπτοντας κατηγορίες περί επεκτατισμού και ασκώντας έντονη κριτική στην Ελλάδα για «υπερβολές» και για μονομερείς ενέργειες που, όπως λέει, επιβαρύνουν το Αιγαίο. Αντίθετα, ο Κεμάλ Ολτσάρ δίνει πιο επιθετική διάσταση, υποστηρίζοντας ότι ο νόμος θα μπορούσε να ενισχύσει την τουρκική παρουσία ακόμη και στα 152 «αμφισβητούμενα» νησιά, με δικαιώματα αντίστοιχα της Ελλάδας, αμφισβητώντας παράλληλα ελληνικές θέσεις για τις θαλάσσιες ζώνες. Συνολικά, και οι δύο τονίζουν τη σημασία του νόμου, αλλά ο ένας τον βλέπει ως αμυντική νομική θωράκιση και ο άλλος ως εργαλείο πιο ενεργητικής στρατηγικής στο Αιγαίο.
Σκληρή κριτική Μιλιέτ στην Ελλάδα για Αιγαίο και νησιά – «Παραπληροφόρηση και νομικές υπερβολές»
Σε έντονο ύφος, ο Τούρκος αναλυτής Οζάι Σεντίρ, μέσα από άρθρο του στην τουρκική φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Μιλιέτ», ασκεί δριμεία κριτική στην Ελλάδα και στον τρόπο που –όπως υποστηρίζει– προσεγγίζει τα ζητήματα του Αιγαίου. Αναφερόμενος σε δημοσιεύματα και πολιτικές αντιδράσεις στην Αθήνα σχετικά με το υπό επεξεργασία νόμο της Τουρκίας για τις θαλάσσιες ζώνες, σχολιάζει ειρωνικά «τον ισχυρισμό ότι με τον Νόμο της Γαλάζιας Πατρίδας, η Τουρκία θα θέσει υπό τη σφαίρα επιρροής της 152 νησιά, βράχους και βραχονησίδες», λέγοντας πως «τα 152 δεν μας είναι αρκετά, αγαπάμε το Αιγαίο, χρειαζόμαστε περισσότερη γη· αν προοδεύσουμε, ίσως εγκατασταθούμε σε 500, ίσως 600 νησιά, βράχους και βραχονησίδες».
Επιπλέον, απαντά σε σενάρια περί τουρκικών σχεδίων:
«Οι Έλληνες πολίτες μπορούν να είναι σίγουροι ότι η Τουρκία δεν θα κατασχέσει κανένα από τα 152 νησιά, βράχους ή βραχονησίδες με τον νόμο που θα θεσπίσει».
Κατά τον ίδιο, «αυτή είναι η πρώτη φορά που βλέπω ένα ζήτημα να αντιμετωπίζεται τόσο επιπόλαια στην Ελλάδα», ενώ επιρρίπτει ευθύνες τόσο στα μέσα ενημέρωσης όσο και σε πολιτικούς κύκλους.
«Κατηγορίες για νομικές κινήσεις της Αθήνας»
Ο Σεντίρ κατηγορεί την Ελλάδα για μονομερείς ενέργειες στο παρελθόν, τονίζοντας πως η Ελλάδα, με τις αλλαγές που επέφερε στον νόμο περί υδρογονανθράκων το 2011, έριξε λάδι στη φωτιά σε όλο το Αιγαίο και τη Μεσόγειο.
«Η Αθήνα, ψηφίζοντας έναν νόμο στο δικό της κοινοβούλιο, προσπάθησε να κατασχέσει όλα τα δικαιώματα της παράκτιας Τουρκίας και νομίζει ότι κι εμείς θα κάνουμε το ίδιο», αναφέρει.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο Καστελόριζο, υποστηρίζοντας πως δεν μπορεί η υφαλοκρηπίδα του να είναι 40.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
«Απορρίπτει επεκτατικές προθέσεις της Τουρκίας»
Ο Σεντίρ απορρίπτει κατηγορηματικά τα περί επεκτατισμού της Τουρκίας, υπογραμμίζοντας πως «ως ο πρώτος που έγραψε για το Νόμο της Γαλάζιας Πατρίδας, θα ήθελα να πω ότι η Τουρκία δεν έχει καμία πρόθεση να διεκδικήσει ούτε την ηπειρωτική Ελλάδα ούτε τα νησιά της».
Κλείνοντας, επισημαίνει πως «η Άγκυρα δεν θα επαναλάβει το λάθος που έκανε η Ελλάδα το 2011, επειδή θέλουμε το Αιγαίο Πέλαγος να είναι μια θάλασσα ειρήνης».
Κεμάλ Ολτσάρ στο «Α Χαμπέρ»: «Η Τουρκία θα μπορεί να υψώσει σημαία στα 152 αμφισβητούμενα νησιά του Αιγαίου»
Σε αντίστιξη με τον Οζάι Σεντίρ, πάντως, ο στρατιωτικός αναλυτής Κεμάλ Ολτσάρ προβάλλει τη θέση ότι η Άγκυρα θα πρέπει να κατοχυρώσει θεσμικά δικαιώματα στα 152 «αμφισβητούμενα» νησιά του Αιγαίου.
«Μπορεί να εκδοθεί ένας νέος νόμος που να λέει ότι αυτά τα 152 αμφισβητούμενα νησιά και βραχονησίδες ανήκουν σε εμάς. Έτσι το Αιγαίο μπορεί να πάρει μια εντελώς διαφορετική μορφή».
Ο Ολτσάρ υποστήριξε ότι με νέο νομικό πλαίσιο η Τουρκία θα μπορούσε να αποκτήσει αντίστοιχα δικαιώματα με την Ελλάδα στα νησιά του Αιγαίου και «στα νησιά αυτά να γεννηθεί το δικαίωμα να τοποθετούμε σημαία, όπως κάνει και η Ελλάδα».
Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Ελλάδα επιχειρεί να επεκτείνει τις θαλάσσιες ζώνες της μέσω των νησιών, κάτι που –κατά τον ίδιο– δεν είναι νομικά αποδεκτό.
«Δεν είναι δυνατόν να δημιουργηθεί ζώνη κυριαρχίας στην ανατολική Μεσόγειο μόνο μέσω των νησιών. Αυτό δεν είναι σύμφωνο με το δίκαιο».
Πώς θα κινηθεί η Τουρκία μετά το νόμο;
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι η Τουρκία μπορεί να κινηθεί στρατιωιτκά και διπλωματικά, ενώ έκανε λόγο για αξιοποίηση διεθνών οργανισμών και νομικών εργαλείων.
«Αν, βάσει των συμβάσεων και των συμφωνιών, διαπιστώσουμε και αποδείξουμε ότι το νησί οπλίζεται, θα το μεταφέρουμε στις αρμόδιες αρχές. Θα περιμένουμε για λίγο, ίσως προβούμε και σε διμερείς διπλωματικές επαφές με την Ελλάδα. Αν δούμε ότι δεν γίνεται τίποτα, θα δώσουμε προθεσμία για την απομάκρυνση των στρατιωτών από εκεί. Θα πούμε: “Φίλε, σου μένουν 48 ώρες”. Κι εάν μέσα σε αυτές τις 48 ώρες αποσύρετε ή δεν αποσύρετε, χρησιμοποιώντας την εξουσία που μας παρέχουν οι διεθνείς νόμοι, θα κηρύξουμε αποκλεισμό στην περιοχή αυτή. Αυτό είναι στην πραγματικότητα ο δρόμος προς τον πόλεμο. Αν και πάλι δεν γίνει ούτε αυτό, θα στείλουμε ένα μικρό απόσπασμα στο νησί, θα πάρουμε αυτούς τους στρατιώτες και θα τους συλλάβουμε».




