Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ επέκρινε με έντονο τρόπο τις πρόσφατες ταραχές που σημειώθηκαν στην Τεχεράνη και σε άλλες πόλεις, χαρακτηρίζοντας τις δράσεις ορισμένων πολιτών καταστροφική και αντίθετη στα συμφέροντα της χώρας.

Σε δηλώσεις του που μεταδόθηκαν από κρατικά μέσα, ο Χαμενεΐ υπογράμμισε ότι τα επεισόδια δεν ήταν απλώς μια μορφή διαμαρτυρίας, αλλά ενέργειες που οδήγησαν στην καταστροφή δημοσίων υποδομών, όπως κτιρίων και τοίχων σε αστικά κέντρα. Η χρήση της λέξης «βάνδαλοι» για τους δράστες υποδηλώνει την προσπάθεια της ηγεσίας να υποβαθμίσει την πολιτική νομιμοποίηση των κινητοποιήσεων, παρουσιάζοντάς τες ως πράξεις χάους και όχι ως έκφραση λαϊκής δυσαρέσκειας.

Διαβάστε επίσης: Ξεσηκωμός στο Ιράν: Νεκροί διαδηλωτές & διακοπή internet -Η απειλή Τραμπ (VID)

Ο Χαμενεΐ στράφηκε επίσης εναντίον εξωτερικών παραγόντων, κατηγορώντας χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες ότι υποδαυλίζουν την αναταραχή. «Κάποιοι μπορεί να κατέστρεψαν ένα κτίριο ή έναν τοίχο απλώς για να ευχαριστήσουν τον πρόεδρο της Αμερικής», είπε, ενσωματώνοντας στην τοποθέτησή του μια ευθεία επίθεση προς τη Δυτική ανάμειξη και την υποτιθέμενη προώθηση των προτιμήσεων των διαδηλωτών από ξένες δυνάμεις.

Συγκεκριμένα, σχολίασε την πρόσφατη ρητορική από την Ουάσινγκτον, αναφερόμενος σε δηλώσεις ότι οι ΗΠΑ θα υποστήριζαν «όποιους υπερασπίζονται τα δικαιώματα» στο Ιράν. Ο Χαμενεΐ χαρακτήρισε αυτές τις δηλώσεις «άσχετες ανοησίες» και τις απέδωσε ως κίνητρο για τις ταραχές, υποστηρίζοντας ότι κάποιοι διαδηλωτές έχουν «κρεμάσει τις ελπίδες τους» σε τέτοιες υποσχέσεις υποστήριξης.

«Αν μπορεί, ας διαχειριστεί τη δική του χώρα», είπε αναφερόμενος στον πρόεδρο των ΗΠΑ, προσθέτοντας ότι «στη δική του χώρα συμβαίνουν διάφορα περιστατικά». Η παράλληλη αναφορά στα εσωτερικά προβλήματα των ΗΠΑ χρησιμοποιείται συχνά από την ιρανική ηγεσία για να αμφισβητήσει την ηθική νομιμοποίηση της κριτικής της Ουάσινγκτον έναντι της Τεχεράνης.

Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης εσωτερικής έντασης και διεθνούς παρακολούθησης, με την ιρανική ηγεσία να επιλέγει μια σκληρή ρητορική απέναντι τόσο στους διαδηλωτές όσο και στις ξένες δυνάμεις που, όπως αναφέρει, ενθαρρύνουν ή εκμεταλλεύονται τις πολιτικές αναταραχές.