Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε συνάντηση υψηλού επιπέδου της Ομάδας της Μαδρίτης, με τη συμμετοχή εκπροσώπων από ευρωπαϊκές και αραβικές χώρες, με στόχο την άσκηση πίεσης στο Ισραήλ για τον τερματισμό της γενοκτονίας στη Γάζα.

Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας, Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες, ζήτησε εμπάργκο όπλων κατά του Ισραήλ και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής στοχευμένων κυρώσεων σε όσους εμποδίζουν τη λύση των δύο κρατών. Τόνισε ότι «η σιωπή είναι συνενοχή» και χαρακτήρισε τη βία του Ισραήλ «απάνθρωπη» και «παράλογη».

Στη συνάντηση συμμετείχαν χώρες της Ευρώπης όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και η Ιταλία, καθώς και κράτη της Αραβικής Χερσονήσου, η Βραζιλία και η Τουρκία. Παράλληλα, η Γαλλία και η Σαουδική Αραβία θα προεδρεύσουν σε διάσκεψη του ΟΗΕ στις 18 Ιουνίου για το Παλαιστινιακό Κράτος.

Η διεθνής πίεση κατά του Ισραήλ αυξάνεται, με την ΕΕ και χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και ο Καναδάς να προειδοποιούν για κυρώσεις αν δεν σταματήσει η γενοκτονία και δεν επιτραπεί η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Η συνεχιζόμενη επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων θεωρείται παραβίαση του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου και απειλεί με μόνιμο εκτοπισμό του παλαιστινιακού πληθυσμού.

Έντονο προβληματισμό θα πρέπει να προκαλεί η στάση που τηρούν τα υπόλοιπα αραβικά κράτη για το θέμα της Γάζας,

Η στάση των αραβικών κρατών για το ζήτημα της Γάζας τις τελευταίες 30 ημέρες (Απρίλιος-Μάιος 2025) χαρακτηρίζεται από σχετική σιωπή και παθητικότητα, με περιορισμένες δημόσιες αντιδράσεις, παρά την κλιμάκωση της σύγκρουσης και τις ανθρωπιστικές κρίσεις στην περιοχή. 

Παρά τη διεθνή ανησυχία από δυτικά κράτη και θεσμούς, (ΕΕ, ΟΗΕ) τα αραβικά κράτη δεν έχουν προβεί σε έντονες αντιδράσεις για τις ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα, ακόμα και μετά από γεγονότα όπως οι επιθέσεις στη Ράφα. Αναλυτές επισημαίνουν ότι η σιωπή αυτή μπορεί να οφείλεται σε φόβους για εσωτερικές αναταράξεις ή αποσταθεροποίηση συνόρων, καθώς και σε γεωπολιτικές στρατηγικές που αποφεύγουν την ανοιχτή αντιπαράθεση με το Ισραήλ. 

Αίγυπτος

Η Αίγυπτος λειτουργεί ως βασικός μεσολαβητής, πιέζοντας για εκεχειρία και διευκολύνοντας την ανθρωπιστική βοήθεια μέσω του περάσματος της Ράφα. Συνεργάζεται με το Κατάρ για διαπραγματεύσεις μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, καταδικάζει τις επιθέσεις σε αμάχους, αλλά αποφεύγει την ανοιχτή αντιπαράθεση με το Ισραήλ. Εστιάζει στη σταθερότητα των συνόρων της και στην αποτροπή μαζικής εισροής προσφύγων, διατηρώντας την ειρηνευτική συμφωνία του 1979.

Σαουδική Αραβία

Η Σαουδική Αραβία υποστηρίζει τη λύση δύο κρατών και την ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά αποφεύγει τη ρητορική κατά του Ισραήλ, λόγω πιθανής εξομάλυνσης σχέσεων μέσω των Συμφωνιών του Αβραάμ. Στη σύνοδο της Μαδρίτης (25 Μαΐου 2025) τάχθηκε υπέρ της εκεχειρίας, χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Δίνει προτεραιότητα στις γεωπολιτικές ισορροπίες, ιδιαίτερα έναντι του Ιράν, και στα οικονομικά της συμφέροντα.

Κατάρ

Το Κατάρ συνεχίζει το ρόλο του ως μεσολαβητής, υποστηρίζοντας διαπραγματεύσεις για εκεχειρία και ανταλλαγή ομήρων. Προωθεί την ανθρωπιστική βοήθεια και τη λύση δύο κρατών, ενώ χρηματοδοτεί πρωτοβουλίες στη Γάζα. Παρά τις προηγούμενες σχέσεις με τη Χαμάς, έχει αποστασιοποιηθεί από ακραίες θέσεις, εστιάζοντας στη διπλωματία και στη διατήρηση ισορροπιών με τη Δύση.

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υποστηρίζουν την ανθρωπιστική βοήθεια και τη λύση δύο κρατών, αλλά αποφεύγουν την κριτική στο Ισραήλ λόγω των Συμφωνιών του Αβραάμ. Συμμετέχουν σε αποστολές βοήθειας μέσω του ΟΗΕ, ενώ επικεντρώνονται στις οικονομικές και στρατηγικές σχέσεις με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Η στάση τους παραμένει χαμηλών τόνων, με έμφαση στη σταθερότητα και την αντιμετώπιση του Ιράν.

Ιορδανία

Η Ιορδανία εκφράζει πιο έντονη υποστήριξη στους Παλαιστίνιους, ζητώντας άμεση εκεχειρία και καταδικάζοντας τις επιθέσεις σε αμάχους. Υποστηρίζει τη λύση δύο κρατών και την προστασία των ιερών τόπων. Στη σύνοδο της Μαδρίτης πίεσε για διεθνή παρέμβαση και εξέφρασε ανησυχίες για πιθανή μεταφορά Παλαιστινίων στην Ιορδανία, που θεωρεί απειλή για την ασφάλειά της. Λόγω του μεγάλου παλαιστινιακού πληθυσμού της, είναι πιο ευαίσθητη στο ζήτημα.
 
Οι συμφωνίες του Αβραάμ 

Ορισμένα αραβικά κράτη, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και το Μαρόκο, που έχουν εξομαλύνει τις σχέσεις τους με το Ισραήλ μέσω των Συμφωνιών του Αβραάμ, φαίνεται να δίνουν προτεραιότητα στις οικονομικές σχέσεις και στην κοινή στάση απέναντι στο Ιράν, αντί να επικρίνουν ανοιχτά τις ισραηλινές ενέργειες. 
 
Η έλλειψη συντονισμένης δράσης μεταξύ των αραβικών κρατών αποδίδεται σε εσωτερικές διαφορές, ιδεολογικές αποκλίσεις και αμοιβαία δυσπιστία. Οι αραβικές σύνοδοι κορυφής δεν έχουν καταφέρει να παράγουν κοινή ατζέντα ή να εκφράσουν τη βούληση των κοινωνιών τους. 

Δημοσιεύματα και σχόλια σε πλατφόρμες όπως το X υποστηρίζουν ότι αραβικά κράτη, όπως το Κατάρ, η Τουρκία και το Ιράν, δίνουν σιωπηρή συγκατάθεση στις ισραηλινές επιχειρήσεις, πιθανώς με στόχο την εξάλειψη της Χαμάς και άλλων ομάδων.