Το παρασκήνιο πίσω από τη συμφωνία στην οποία προέβη η Άνγκελα Μέρκελ με τον Μάριο Ντράγκι για να γίνει «ό,τι χρειαστεί» για τη διάσωση του ευρώ περιγράφουν οι Financial Times στο τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος για την ευρωκρίση.
Συγκεκριμένα το τρίτο μέρος του σχετικού αφιερώματος των FT κάνει αναφορά στις «επιδέξιες» πολιτικές κινήσεις της Άνγκελα Μέρκελ που «οδήγησαν στο τέλος της κρίσης» ως προς την επιβίωση του ευρώ.
Έγγραφο Ομπάμα προς Μέρκελ
Το δημοσίευμα ξεκινά από τη στιγμή που ο Μπαράκ Ομπάμα έδωσε στην καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ κατά τη σύνοδο των G20 στο Λος Κάμπος στο Μεξικό το 2012 (ημέρα των ελληνικών εκλογών του Ιουνίου του 2012) ένα έγγραφο που η ίδια δεν είχε ξαναδεί. Στο έγγραφο παρουσιάζονταν θέματα τα οποία μπορούσαν να εξετάσουν αυτός και οι επτά Ευρωπαίοι ομόλογοι του στην αίθουσα μετά το τέλος της Συνόδου.
Στη φωτογραφία: Ο Μπαράκ Ομπάμα και Άνγκελα Μέρκελ στη Σύνοδο Κορυφής των G20 στο Μεξικό το 2012 όπου σύμφωνα με τις FT στο τραπέζι "έπεσαν" τα σχέδια διάσωσης του ευρώ.
Το σχέδιο" Μόντι"
Κομβικό σημείο του εγγράφου ήταν το σχέδιο του τότε Ιταλού πρωθυπουργού Μάριο Μόντι με το οποίο καλούσε την ΕΚΤ να προστατέψει τις χώρες της ευρωζώνης όταν θα δέχονταν επίθεση από τις αγορές, μέσω της αυτόματης αγοράς των ομολόγων τους. Το σχέδιο αυτό συγκριτικά με τα υπόλοιπα σημεία του εγγράφου, που ουσιαστικά επαναλάμβαναν όσα είχαν ήδη συμφωνηθεί, θα αφορούσε στις «ενάρετες» χώρες που υπάκουαν τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ.
Αυτόπτης μάρτυρας λέει στη βρετανική εφημερίδα ότι η κ. Μέρκελ εξοργίστηκε.
«Τι είναι αυτό; Δεν το έχω ξαναδεί» φέρεται να ρώτησε η Γερμανίδα καγκελάριος, η οποία όσο περισσότερο διάβαζε το χαρτί που είχε μπροστά της, τόσο περισσότερο εκνευριζόταν διαπιστώνοντας ότι η Ιταλία και οι ΗΠΑ είχαν συνεργαστεί για να την κάνουν να αποδεχτεί ένα σχέδιο αγοράς ομολόγων από την ΕΚΤ που θα άλλαζε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο η ευρωζώνη καταπολεμούσε την κρίση.
Ο Ομπάμα, βρέθηκε σε αμήχανη θέση και βλέποντας την αντίδραση της Μέρκελ, φέρεται να έριξε την ευθύνη στον επικεφαλής διεθνών οικονομικών του Λευκού Οίκου, Μάικλ Φρόμαν, ρωτώντας τον γιατί δεν μοίρασε το σχέδιο με τις υπόλοιπες αντιπροσωπείες. Η συζήτηση έληξε εκεί. Παρ’ όλ’ αυτ’α σύμφωνα με τον Σπίγκελ, ήταν η αρχή του τελικού σημείου καμπής στην κρίση της ευρωζώνης.
Το «ό,τι χρειαστεί» του Ντράγκι
Τρεις μήνες αργότερα η Άγκελα Μέρκελ θα έδινε την έγκρισή της σε ένα ανάλογα φιλόδοξο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων του διοικητή της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, το οποίο έχει χαιρετιστεί ως «η χαριστική βολή» που τερμάτισε «την υπαρξιακή κρίση του ευρώ».
Χαρακτηριστικό της θέσης ισχύος που απολαμβάνει η Μέρκελ στην Ε.Ε είναι το γεγονός χωρίς τη συγκατάθεσή της, που δόθηκε παρά τις ενστάσεις της ισχυρής Bundesbank, το σχέδιο δεν θα είχε επιτύχει να κατευνάσει τις αγορές.
Σύμφωνα με τις FT, οι δισταγμοί της Μέρκελ για το σχέδιο του Μόντι προέρχονταν από την άποψη της για το πώς πρέπει να λειτουργεί η ευρωζώνη. Δεν ήταν δουλειά των πολιτικών να θέτουν τα επιτόκια των ομολόγων.
Χωρίς να υπονομεύσει την ανεξαρτησία της ΕΚΤ, ο Ντράγκι εργάστηκε άτυπα με την Μέρκελ, ελέγχοντας προσεκτικά τι θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό, σε αντίθεση με τον Τρισέ που προτιμούσε πιο τυπικές συναντήσεις, όπως οι σύνοδοι της ΕΕ.
Εξάλλου, στην Φρανκφούρτη οι σύμμαχοι του Ντράγκι δούλεψαν σκληρά για να εξαλείψουν αντιδράσεις στο σχέδιο, με μικροαλλαγές ώστε να κερδίσουν τους συντηρητικούς του συμβουλίου της ΕΚΤ περιλαμβανομένων του Ασμουνσεν και των επικεφαλής κεντρικών τραπεζιτών της Ολλανδίας και της Φινλανδίας. Μόλις πέτυχαν, ο πρόεδρος της Bundesbank Βάιντμαν είχε απομονωθεί με την άρνησή του.
«Αν το ευρώ πέσει, τότε πέφτει η Ευρώπη»
Ως τότε η Μέρκελ είχε πλέον πειστεί για την αίσθησή της ότι το να αφήσει το ευρώ να διαλυθεί μπορούσε να είναι πολύ επικίνδυνο. Όταν ο Ντράγκι παρουσίασε το τελικό σχέδιο τον Σεπτέμβριο οι πολιτικοί άνεμοι είχαν αλλάξει στο Βερολίνο. Έχοντας εξασφαλίσει την τραπεζική της ένωση, η Μέρκελ έδωσε στον Ντράγκι δημόσια τις ευλογίες της. Μιλώντας μια μέρα μετά είπε με νόημα: «Οι δεσμεύσεις είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι. Ελεγχος και βοήθεια πάνε χέρι χέρι».
Εκείνη την ημέρα, τα επιτόκια στα 10ετή ιταλικά ομόλογα έπεσαν κάτω από το 5,1% για πρώτη φορά σε πέντε μήνες. Της Ισπανίας έπεσαν κάτω από το 6% για πρώτη φορά σε τέσσερις μήνες. Αυτά τα επίπεδα δεν θα εμφανίζονταν ξανά. Η κρίση στην Ευρώπη είχε τελειώσει.
«Επέλεξα για την Ευρώπη και το ευρώ, και επομένως και για την Ελλάδα», είπε κοντά στο τέλος της κρίσης η Μέρκελ. «Αν το ευρώ πέσει, τότε πέφτει η Ευρώπη».
Με πληροφορίες από skai, lifo, star
