Περίπου 1,4 εκατομμύρια εργαζόμενοι στη Βρετανία δουλεύουν με συμβάσεις που δεν τους εγγυώνται έναν ελάχιστο αριθμό ωρών εργασίας, σύμφωνα με έκθεση του Γραφείο Εθνικών Στατιστικών (ONS).

Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των συμβολαίων εμπίπτει στην κατηγορία των λεγόμενων συμβάσεων μηδενικών ωρών, με τα οποία ο εργοδότης δεν εγγυάται ότι θα υπάρχει δουλειά κάθε μέρα ή κάθε εβδομάδα. Ο αριθμός των 1,4 εκατομμυρίων τέτοιων συμβάσεων είναι τριπλάσιος του αντίστοιχου στα τέλη του 2013, αν και σημειώνεται πως είναι πιθανό ο ίδιος εργαζόμενος να έχει περισσότερες της μίας ανάλογες συμβάσεις.

Η στατιστική έκθεση έρχεται την ώρα που η Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων (TUC) αναφέρει σε δική της έκθεση πως οι συμβάσεις μηδενικών ωρών συνοδεύονται από αμοιβές χαμηλότερες αυτού που ορίζεται ως μισθός διαβίωσης.

Στην έκθεση του ONS αναφέρεται πως το 13% των εργοδοτών προσφέρουν τέτοιου είδους συμβάσεις στους εργαζόμενους, με το ποσοστό να φτάνει έως και το 50% στους τομείς του τουρισμού, της επεξεργασίας τροφίμων και της τροφοδοσίας.

To TUC αναφέρει πως σχεδόν τρεις στους πέντε εργαζόμενους με σύμβαση μηδενικών ωρών εκτός Λονδίνου αμείβεται με λιγότερες από 7,65 στερλίνες την ώρα, δηλαδή το όριο που έχει προσδιοριστεί στη Βρετανία ως αμοιβή που επιτρέπει την αξιοπρεπή διαβίωση. Η αντίστοιχη αναλογία για το Λονδίνο, όπου ο μισθός διαβίωσης προσδιορίζεται στις 8,80 στερλίνες την ώρα, αυξάνεται σε τέσσερις στους πέντε.

Οι συμβάσεις μηδενικών ωρών έχουν εξελιχθεί σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και καυτά ζητήματα του δημόσιου και πολιτικού βίου στη Βρετανία. Τα συνδικάτα ζητούν την κατάργησή τους, ενώ οι Εργατικοί έχουν δεσμευθεί ότι θα βάλουν τέλος στην κατάχρηση του συστήματος εφόσον έρθουν στην εξουσία.
Το TUC λέει ότι πολλοί εργαζόμενοι στη χώρα πληρώνονται πενιχρά, δεν έχουν τακτικό εισόδημα και διατρέχουν κίνδυνο εκμετάλλευσης.

Ο μέσος όρος της αμοιβής για όσους δουλεύουν με συμβάσεις μηδενικών ωρών είναι 8,83 στερλίνες την ώρα, περίπου 30%  μικρότερος από όσους έχουν μόνιμες συμβάσεις εργασίας.

Οι εργοδοτικές ενώσεις υποστηρίζουν ότι αυτού του τύπου η σχέση εργασίας προσφέρει ευελιξία. Η γενική γραμματέας του TUC Φράνσις Ο’ Γκρέιντι αντιτείνει πως πολλοί εργαζόμενοι παγιδεύονται στη φτώχεια και την αβεβαιότητα, χωρίς να ξέρουν αν την επόμενη εβδομάδα θα έχουν δουλειά και εισόδημα.

Σημειώνεται πως όσοι απασχολούνται με συμβάσεις μηδενικών ωρών υπολογίζονται ως εργαζόμενοι στη στατιστική αποτύπωση του δείκτη ανεργίας στη Βρετανία.