Τις ανισορροπίες που προκαλούνται στην αγορά λόγω της κρατικής στήριξης που απολαμβάνουν (έστω και θεωρητικά) οι συστημικά σημαντικές τράπεζες ανά τον κόσμο, τονίζει στην εξαμηνιαία Έκθεση Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), τονίζοντας την ανάγκη υλοποίησης μεταρρυθμίσεων που θα προστατεύουν τους φορολογούμενους και θα διασφαλίζουν την τραπεζική σταθερότητα.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, ακόμα και η υπόσχεση ή η προσδοκία πως το Δημόσιο θα επέμβει για ναι διασώσει τράπεζες που θεωρούνται «πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν» δίνει στα μεγάλα ιδρύματα πλεονεκτήματα έναντι του ανταγωνισμού μιας και ουσιαστικά αποτελούν κρατικές επιχορηγήσεις.

Όπως τονίζει το Ταμείο, αυτό το δίχτυ ασφαλείας επιτρέπει στις συστημικά σημαντικές τράπεζες να δανείζονται κεφάλαια με χαμηλότερα επιτόκια, ενώ παράλληλα η προσδοκία της κρατικής διάσωσης οδηγεί σε αποδυνάμωση των μηχανισμών πρόληψης κατά πιθανών κινδύνων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ, οι κρατικές επιχορηγήσεις που έλαβαν το 2012 οι συστημικές τράπεζες παγκοσμίως ανήλθαν στο ποσό των 300 δισ. δολαρίων στην ευρωζώνη, τη στιγμή που το αντίστοιχο ποσό στις ΗΠΑ ανερχόταν στα 70 δισ.  δολ.

Στο πλαίσιο αυτό, το ΔΝΤ τονίζει την ανάγκη μείωσης των κρατικών επιχορηγήσεων προς τις τράπεζες, με την προσοχή να στρέφεται στην αποτροπή κρίσεων σε μεγάλα ιδρύματα. Μεταξύ άλλων, το Ταμείο προτείνει ως πιθανές λύσεις την ενίσχυση των απαιτούμενων κεφαλαιακών αποθεμάτων των τραπεζών, ή και την αποζημίωση των φορολογούμενων μέσω ενός «φόρου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας», που θα υπολογίζεται βάσει του παθητικού των τραπεζών.

Παράλληλα, το Ταμείο υπογραμμίζει πως η πλήρης κατάργηση των κρατικών ενισχύσεων για τράπεζες «ενδέχεται να μην είναι ούτε αξιόπιστη ούτε πάντοτε κοινωνικά επιθυμητή».