Ερωτήματα εγείρονται για τους αρχαιολόγους, μετά τον εντοπισμό σκελετού άνδρα εφηβικής ηλικίας σε ταφή πιθανότατα του 11ου αιώνα π.Χ μέσα στις στάχτες του ιερού και του βωμού του Διός στο Λύκαιο Όρος.
 
Ο σκελετός, σε ύπτια θέση και σε άριστη κατάσταση διατήρησης, είχε αποτεθεί εντός στενού ορύγματος που δημιουργήθηκε μέσα στις επιχώσεις από την τέφρα και τα καμένα χώματα. Λείπει μόνο το κρανίο του νεκρού, ενώ σώζεται η κάτω γνάθος σημειώνει η δρ. Άννα Βασιλική Καραπαναγιώτου, Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αρκαδίας, και συνανασκαφέας. Η ανθρώπινη ταφή  με προσανατολισμό Ανατολή – Δύση εντοπίστηκε το καλοκαίρι του 2016 στο μέσο του βωμού και πλησίον μίας πλατφόρμας λαξευμένης στο φυσικό βράχο.
 
 Το σημαντικό στοιχείο είναι πως «πρόκειται για την πρώτη φορά που συναντάμε τέτοιο εύρημα», σημειώνουν στο TheTOC πηγές του υπουργείου Πολιτισμού. «Ανθρωποθυσίες υπήρχαν στην παράδοση των Αρκάδων για το Λύκαιο ΄Ορος - σύμφωνα με εκείνους ο Δίας γεννήθηκε εκεί και απέδιδαν στο χώρο μεγάλη σημασία. Όπως αναφέρουν, μάλιστα κάποιοι θρύλοι της αρχαιότητας, όσοι θυσιάζονταν εκεί γίνονται Λύκοι... - αλλά ποτέ δεν υπήρχε κάποιο στοιχείο που να το πιστοποιεί». 
 
 Σύμφωνα με την προκαταρκτική μελέτη ο σκελετός ανήκει σε άτομο – πιθανόν άνδρα - εφηβικής ηλικίας, η δε κεραμική που προέκυψε από την ανασκαφή χρονολογείται κυρίως στο τέλος της μυκηναϊκής εποχής, υποδεικνύοντας ότι η ταφή ανήκει πιθανότατα στον 11ο αιώνα π.Χ., μετά από την κατάρρευση των μυκηναϊκών ανακτορικών κέντρων, στην περίοδο της μετάβασης από την ύστερη εποχή του χαλκού στην πρώιμη εποχή του σιδήρου, σε μία εποχή κατά την οποία ο βωμός ήταν σε λειτουργία.
 
Γίνονταν, λοιπόν, ανθρωποθυσίες τη 2η χιλιετία στον ελλαδικό χώρο; «Είναι πολύ πιθανόν», μας απαντούν οι ίδιες πηγές του υπουργείου. «Στα Μυκηναίκά χρόνια όντως γινόντουσαν θυσίες ανθρώπων. Είναι τόσο πυκνή η πληροφορία που έχουμε. Εκτός από την Ομηρική Ιφιγένεια αναφέρονται και οι κόρες του Ερεχθέα στην Αττική, η κόρη του Κύδωνα Ευλημένη στα Χανιά κ.α. Σίγουρα στη 2η χιλιετέια σε πολύ ειδικές συνθήκες η υπέρτατη θυσία ήταν η ανθρώπινη ζωή.  
 
«Τα κλασσικά χρόνια πιθανώς όχι. Σε ανάλογα ευρήματα των κλασσικών χρόνων δεν έχουν υπάρξει ανθρώπινα κόκκαλα ή τέτοια ίχνη...». Αραγε αυτό δεν πλήττει την εικόνα της ελληνικής αρχαιότητας;
 
«Μην ξεχνάτε ότι ανθρωποθυσίες μετά από πολέμους είχαν γίνει και στα ρωμαϊκά χρόνια σε χιλιάδες αιχμαλώτους...», είναι η απάντηση. 

Πηγή: thetoc.gr