Η κρίση στην Ελλάδα κατακλύζει από χθες τα ξένα ΜΜΕ χάρη σε ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμα των Financial Times με τίτλο «Πώς σώθηκε το Ευρώ».

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, «Ποτέ στη διάρκεια της κρίσης το ενιαίο νόμισμα της Ευρώπης δεν βρισκόταν σε μεγαλύτερο κίνδυνο διάλυσης απ' ό,τι τις εβδομάδες πριν και μετά τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου (2012)».

Αποκάλυψη Μέρος Β

Σύμφωνα με αναλυτικό ρεπορτάζ της ιστοσελίδας naftemporiki.gr, πρόκειται για το δεύτερο μέρος της έρευνας του επικεφαλής του γραφείου της εφημερίδας στις Βρυξέλλες Πίτερ Σπίγκελ, η οποία βασίζεται σε μαρτυρίες αξιωματούχων οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα ευρωπαϊκά δρώμενα από τα τέλη του 2011 μέχρι το 2012. Όπως υπογραμμίζει ο Σπίγκελ, η περίοδος αυτή θα μείνει στην ιστορία ως «οι μήνες που άλλαξαν για πάντα το ευρωπαϊκό όραμα».

Το πρώτο μέρος δημοσιεύτηκε στις 12 Μαΐου  και πάλι από τις Financial Times με τίτλο «Πως σώθηκε το ευρώ».

Στο εν λόγω άρθρο, η βρετανική εφημερίδα απεκάλυπτε το παρασκήνιο που συνόδευσε τη συνάντηση των Καννών, στο περιθώριο της Συνόδου των G20 το 2011, με αντικείμενο τη διάσωση του ευρώ. Μάλιστα γίνονταν εκτενείς αναφορές στην υπόθεση της διενέργειας δημοψηφίσματος στην Ελλάδα. Ένα από τα πιο καυτά σημεία ήταν η αποκάλυψη ότι κατά την προσπάθεια εξεύρεσης λύσης υπήρξε μεγάλη ένταση αλλά και κλάματα από τη Γερμανίδα καγκελάριο.

Μυστική στρατηγική
Σύμφωνα με την εφημερίδα, αξιωματούχοι κλήθηκαν την εποχή εκείνη να σχεδιάσουν μια «μυστική στρατηγική» με την ονομασία «Σχέδιο Ζ», στο πλαίσιο της οποίας από τη μία θα εξετάζονταν οι επιπτώσεις μιας πιθανής εξόδου της Ελλάδος από το ευρώ και από την άλλη θα προετοιμαζόταν ένα πρόγραμμα δράσης.

Σχέδιο Ζ
Το «Σχέδιο Ζ» καταρτίστηκε από 24 αξιωματούχους, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει τρεις μικρές ομάδες εργασίας: μία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στις Βρυξέλλες, μία στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην Φρανκφούρτη και μία στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην Ουάσιγκτον.

Οι 4 πρωταγωνιστές
Οι Financial Times γράφουν ότι το σχέδιο είχε τέσσερις πρωταγωνιστές: τον Γεργκ Άσμουσεν, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τον Τόμας Βίζερ, επικεφαλής της Ομάδας Εργασίας του ευρώ, τον Μάρκο Μπούτι, γενικό διευθυντή Οικονομικών της Ε.Ε. και τον Πολ Τόμσεν, ο επικεφαλής του κλιμακίου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα.

Ο στόχος του Σχεδίου
Σύμφωνα με το δημοσίευμα των FT στόχος του σχεδίου δεν ήταν να ερευνηθούν οι τρόποι που θα ανάγκαζαν την Ελλάδα να φύγει από το ευρώ, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ο Σπίγκελ υποστηρίζει πως όσοι το επεξεργάστηκαν, ήθελαν να αποδείξουν στους υπέρμαχους της άποψης για «έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ» πως αυτή δεν θα ήταν μια απλή υπόθεση άλλα ένας «Ηράκλειος άθλος».

Κάτι τέτοιο θα συνέβαινε διότι τόσο οι τεχνικές δυσκολίες εφαρμογής μιας τέτοιας επιλογής, όσο και οι δραματικές επιπτώσεις στην κοινωνία θα δημιουργούσαν περισσότερα προβλήματα από όσα θα έλυναν. Είναι χαρακτηριστικό πως, αν η Ελλάδα έβγαινε από το ευρώ, θα έπρεπε, μεταξύ άλλων, να κλείσουν όλα τα ΑΤΜ και να επιβληθούν έλεγχοι στα σύνορα για να αποφευχθεί η μαζική φυγή κεφαλαίων. Πολύ σοβαρά θα ήταν και τα νομικά προβλήματα που θα δημιουργούνταν μέσα στην Ε.Ε., καθώς θα ήταν πολύ δύσκολο για την Ελλάδα να εξακολουθήσει να είναι πλήρες μέλος της εσωτερικής αγορά της Ε.Ε..
Στο πλαίσιο του «Σχεδίου Ζ» όμως είχε γίνει και λεπτομερής επεξεργασία του τρόπου με τον οποίο θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα νέο χρηματοπιστωτικό σύστημα από το μηδέν.

Απόλυτη μυστικότητα
Ένα από τα χαρακτηριστικά του εν λόγω σχεδίου ήταν πως κατά τη διάρκεια της σύνταξής του τηρήθηκε απόλυτη μυστικότητα, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε «διαρροή» που, όπως υπογραμμίζουν οι FT, θα δημιουργούσε πανικό στις αγορές. Αξιωματούχος δήλωσε ότι ουδέποτε συντάχθηκε κάποιο έγγραφο του «Σχεδίου Ζ», ενώ όσοι το επεξεργάστηκαν δεν αντάλλαξαν ποτέ τους ούτε ένα email. «Ήταν απολύτως προστατευμένο ακόμη και μέσα στους θεσμούς», πρόσθεσε.

Υπέρ του Grexit ο Σόιμπλε, κατά η Μέρκελ
Αναφορά στο δημοσίευμα γίνεται και για την «Σιδηρά Κυρια» της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ αλλά και για τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Μεταξύ άλλων αναφέρεται πως ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ήταν υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, καθώς εκτιμούσε ότι «έτσι θα μπορούσε να σωθεί η υπόλοιπη Ευρώπη».
Ουσιαστικά η συζήτηση για το Grexit υποχώρησε μετά την «υψηλού συμβολισμού επίσκεψη» της Γερμανίδας καγκελάριου στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 2012.

Η Άγκελα Μέρκελ φαίνεται πως πήρε την απόφασή της, αφού επέστρεψε από τις καλοκαιρινές της διακοπές και αφού κανένας από τους συμβούλους της δεν μπορούσε να της εγγυηθεί τι θα συνέβαινε έπειτα από μια ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας. Όπως υποστηρίζει ένας αξιωματούχος, η Μέρκελ άρχισε να αισθάνεται το «βάρος της ιστορίας που έπεφτε στους ώμους της» και σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελε να της καταλογιστεί ότι ήταν αυτή που διέλυσε πολιτικά την Ευρώπη.

Η συμφωνία για αποδέσμευση των 34,3 δισ. ευρώ στη Σύνοδο Κορυφής τον Νοέμβριο του 2012 ήταν «το κερασάκι στην τούρτα»  ώστε η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ, αφήνοντας πίσω τη πιθανότητα Grexit.

Παρέμβαση Μπαρόζο

Η απόφαση της Ελλάδας να προχωρήσει ή να μην προχωρήσει στη διεξαγωγή  δημοψηφίσματος δεν μπορεί να αποδοθεί στην Κομισιόν, δήλωσε η εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του προέδρου της Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, Πία Αρενκίλντε.

Όπως αναφέρει το thetoc.gr,  η Π. Αρενκίλντε, υποστήριξε ότι προτεραιότητα του προέδρου Μπαρόζο, όταν κατέθεσε την προσωπική του άποψη στους ηγέτες της ΕΕ, ήταν να αποφευχθούν μεγάλες αναστατώσεις και να σταθεροποιηθεί η οικονομία προστατεύοντας την Ελλάδα και την Ευρώπη από δραματικές επιπτώσεις οι οποίες θα ακολουθούσαν αν δεν είχαμε αναλάβει δράση.

Βενιζέλος: Δεν ήμουν εγώ συνομιλητής του Μπαρόζο

Ταυτόχρονα σε νέες του δηλώσεις ο Ευάγγελος Βενιζέλος, απέρριψε κατηγορηματικά τα περί  παρέμβασης Μπαρόζο, σημειώνοντας μάλιστα ότι ο ίδιος δεν ήταν συνομιλητής του, καθώς ο πρόεδρος της Κομισιον, καθώς ήταν ομόλογος του Γιώργου Παπανδέου.