Στην παραδοχή ότι η ΕΕ βρίσκεται ενώπιον της δυσκολότερης κατάστασης των τελευταίων δεκαετιών προχώρησε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς, σε αποκλειστική συνέντευξη του στο SigmaLive από το Στρασβούργο, αναφερόμενος σε μια σειρά από προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ένωση, μεταξύ των οποίων το μεταναστευτικό, η οικονομική κρίση και το επερχόμενο δημοψήφισμα για παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ.

Αυτούσιο το πρώτο μέρος της συνέντευξης

Αύριο είναι μια σημαντική μέρα για την Ένωση. Θα έχουμε το State of the Union, το οποίο αποτελεί ένα απολογισμό για τα έργα και ημέρες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον τελευταίο χρόνο. Το ερώτημα είναι κατά πόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ειναι ικανοποιημένο με τις επιδόσεις της Επιτροπής. Βρισκόμαστε ενώπιον σημαντικών προκλήσεων, παρολίγο να είχαμε Grexit, έχουμε το μεταναστευτικό αλλά και ένα επερχόμενο δημοψήφισμα στη Βρετανία…

Είμαστε ίσως στη δυσκολότερη θέση που βρεθήκαμε τις τελευταίες δεκαετίες. Όσο αφορά την Ελλάδα, αντιμετωπίσαμε προσωρινά το πρόβλημα, όμως χωρίς ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας, το πρόβλημα θα συνεχίσει να υφίσταται. Χρειάζονται επενδύσεις. Αν συγκρίνουμε το ρόλο της Κομισιόν το 2014 και αυτό του 2015, μπορούμε να βγάλουμε σημαντικά συμπεράσματα. Ήμασταν αντίπαλοι με τον κύριο Γιούνκερ κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, όμως μετά τις εκλογές, συμφωνήσαμε ότι ένας από τους στόχους μας θα ήταν να βελτιώσουμε τη συνεργασία μεταξύ των δύο οργάνων. Δηλαδή το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή να βρεθούν στο επίκεντρο της πολιτικής δραστηριότητας. Κοιτάξτε τη συζήτηση που αφορά την Ελλάδα. Ένας από τους κύριους παίχτες ήταν ο Πρόεδρος της Επιτροπής. Αυτό σημαίνει ότι καταφέραμε να φέρουμε πίσω την Επιτροπή, στην καρδιά της ευρωπαϊκής πολιτικής. Οπότε αυτό απαντά το πρώτο μέρος της ερώτησης σας. Λανθασμένα κάποιες κυβερνήσεις κατηγορούν, ή προσβάλλουν, ή επιτίθενται κατά της Επιτροπής προκειμένου να δικαιολογήσουν τις δικές τους αδυναμίες. Η Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρότειναν συγκεκριμένα πράγματα για το μεταναστευτικό πριν αρκετό καιρό. Ένα συγκεκριμένο μοντέλο διαχείρισης και διανομής των προσφύγων. Αυτοί που δεν αποφάσιζαν ή δεν συμφωνούσαν ήταν οι εθνικές κυβερνήσεις. Το να κατηγορείς την Επιτροπή και την ΕΕ επειδή οι εθνικές κυβερνήσεις αποδεικνύονται ανεπαρκείς στο να χειριστούν ένα παγκόσμιο πρόβλημα, είναι από κάθε άποψη άδικο.

Αναφερθήκατε στην Ελλαδα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα εξετάσει το αίτημα του κυρίου Τσίπρα για περισσότερη εμπλοκή του κοινοβουλίου στην εποπτεία του προγράμματος στήριξης της χώρας;

Η επιστολή του Αλέξη Τσίπρα, ήταν στην ουσία η αντανάκλαση των όσων το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήδη είχε αποφασίσει. Ήδη αρκετά άρθρα αναφέρονται στο γεγονός ότι βλέπουν περισσότερη εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το Κοινοβούλιο ζήτησε ακριβώς όσα καταγράφει ο Αλέξης Τσίπρας στην επιστολή του. Και εγώ θα προχωρήσω με αυτές τις προτάσεις. Ήδη τις έχω συζητήσει με τους Προέδρους των πολιτικών ομάδων και θα τις συζητήσουμε περαιτέρω, ώστε η Επιτροπή πλέον να είναι πιο δημοκρατική ως προς την εμπλοκή της στους ούτω καλούμενους θεσμούς για το ελληνικό πρόγραμμα. Έχω εντολή από τους Προέδρους των πολιτικών ομάδων να διαπραγματευτώ με τον Γιούνκερ και να καταλήξουμε σε μια συγκεκριμένη δομή για την εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το πρόγραμμα.

Μεταναστευτική κρίση. Άλλη μια τεράστια πρόκληση για την Ένωση. Άκουσα τις δηλώσεις σας τις τελευταίες μέρες και διαπίστωσα πως αυτές ήταν ευθυγραμμισμένες με τις αρχές και αξίες της ΕΕ. Ποιο είναι το μήνυμα σας προς τους ηγέτες των οποίων οι δηλώσεις είναι εκτός αυτών των αξιών;

Αυτό που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι ακριβώς αυτό που θα συμβεί εάν οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι δεν χρειαζόμαστε την ΕΕ, και πως μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα τα πράγματα σε εθνικό επίπεδο. Αυτοί οι εθνικιστές οι οποίοι πολλές φορές βάζουν τις χώρες να διαπληκτίζονται μεταξύ τους, καταστρέφοντας το πνεύμα συνεργασίας αν κερδίσουν, τότε θα δημιουργήσουν μια κρίση ανάλογη με αυτή που αντιμετωπίζουμε σήμερα με το μεταναστευτικό. Για αυτό και επιμένω στην ιδέα ότι κανένα εθνικό συμφέρον και καμιά εθνικιστική προσέγγιση δεν μπορεί να δώσει την απάντηση σε αυτή την παγκόσμια πρόκληση. Ο ΓΓ του ΟΗΕ, σωστά ανέφερε πριν μερικές μέρες ότι το μεταναστευτικό είναι παγκόσμιο πρόβλημα. Δεν είναι μόνο Ευρωπαϊκό, της Μέσης Ανατολής ή της Μεσογείου. Όταν έχεις παγκόσμια προβλήματα, δεν μπορείς να δίνεις εθνικές λύσεις. Και για αυτό η ΕΕ καλείται να δώσει μια κοινή λύση. Την περασμένη βδομάδα, συνάντησα τον Πρωθυπουργό της Ουγγαρίας. Διαφωνώ απόλυτα με τις μεθόδους της κυβέρνησης της Ουγγαρίας. Του είπα ότι αν διανέμουμε για παράδειγμα 500 χιλιάδες πρόσφυγες, μεταξύ 507 εκατομμυρίων πολιτών που ζουν σε όλη την επικράτεια της ΕΕ, τότε δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Αν μαζέψεις όμως 500 χιλιάδες ανθρώπους, σε μόνο μερικές χώρες, τότε θα υπάρξει πρόβλημα. Για αυτό χρειαζόμαστε κάποιους παραμέτρους για τον τρόπο διανομής. Αυτές είναι ο αριθμός των κατοίκων σε σύγκριση με το ΑΕΠ της κάθε χώρας, καθώς επίσης και τον αριθμό των προσφύγων που ήδη φιλοξενεί η κάθε μια. Με αυτό τον τρόπο η Ουγγαρία για παράδειγμα θα πάρει μια τεράστια ανάσα. Συνεπώς αντί να επιστρατεύουμε συναισθήματα ή ιδεολογικά επιχειρήματα, είναι καλύτερα να βρούμε πιο πραγματικές λύσεις.

Η ΕΕ θα καταλήξει σε μια λύση η οποία θα αντιμετωπίζει το πρόβλημα από τη ρίζα του ή μια λύση διαχείρισης της υφιστάμενης κατάστασης;

Xρειαζόμαστε και τα δύο. Διαχείριση αυτής της δραματικής κατάστασης καταρχήν. Όχι μόνο για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά για να αποφύγουμε τυχόν συγκρούσεις μεταξύ των προσφύγων και των ευρωπαίων πολιτών. Για αυτό και προανέφερα αυτό τον φόβο. Αν τους συγκεντρώσεις μόνο σε μερικές χώρες, τότε θα δημιουργήσεις προβλήματα και στο τέλος οι πρόσφυγες θα πληρώσουν το μεγαλύτερο τίμημα. Για αυτό θα πρέπει να τους διανέμουμε σε όλα τα κράτη μέλη. Πρέπει όμως να καταπολεμήσουμε την κατάσταση και στη Μέση Ανατολή. Χρειάζεται μια ισχυρή συζήτηση για την Συρία και το Ιράκ, το πώς αντιμετωπίζουμε αυτούς τους τρομοκράτες, τις φατρίες που τρομοκρατούν τον κόσμο και τον αναγκάζουν να στραφεί προς εμάς για να σωθεί.

Eρώτηση: Νομίζω ότι έχουμε αργήσει πολύ σε ότι αφορά αυτή τη συζήτηση...

Απάντηση: Δεν έχουμε απλά αργήσει. Τόσο κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες όσο και οι ΗΠΑ έκαναν σοβαρά λάθη. Ας είμαστε ειλικρινείς. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Το Donor’s Conference, αποφάσισε να στηρίξει την Ιορδανία και το Λίβανο, δίνοντας 7 δις για να μπορέσουν να φιλοξενήσουν πρόσφυγες. Η Ιορδανία έχει πληθυσμό 4 εκατομμυρίων, και φιλοξενεί 2 εκατομμύρια πρόσφυγες. Το Donor’s Conference, πλήρωσε μόλις 2,5 δις ευρώ από τα 7 που είχε υποσχεθεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ιορδανία δεν μπορεί να προσφέρει την απαιτούμενη στήριξη με αποτέλεσμα αρκετοί πρόσφυγες να αποφασίζουν να στραφούν προς την Ευρώπη. Όταν δεν τηρείς τις υποσχέσεις σου, τότε πληρώνεις ακριβό τίμημα στην συνέχεια.

Αύριο το δεύτερο μέρος της συνέντευξης για το κυπριακό

[email protected]