Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο χρυσαετός θεωρείται βασιλιάς των πτηνών.

Άλλωστε η ευελιξία του, σε συνδυασμό με τα εξαιρετικά ισχυρά νύχια του και την εξυπνάδα του είναι ικανά να κατασπαράξουν το θήραμα μέσα σε χρόνο ρεκόρ.

Στο βίντεο ο συγκεκριμένος χρυσαετός επιτίθεται σε αγριοκάτσικα τα οποία είναι μεγαλύτερα από το μέγεθός του!

Λίγα λόγια για τον χρυσαετό

Το πέταγμα του Χρυσαετού, παρά το μέγεθός του, είναι κομψό και ανάλαφρο. Περνάει πολλή ώρα στον αέρα (διαφορά από τον Βασιλαετό) και, συνήθως κυνηγάει κατά ζεύγη. Έτσι, ενώ συνήθως πετάει σε μέσες ταχύτητες των 45-52 χιλιομέτρων την ώρα, μπορεί να επιταχύνει έως 130 χιλιόμετρα και, μπορεί να φτάσει μέχρι και 240 χιλιόμετρα ανά ώρα κατά την εφόρμηση (stoop). Συνήθως κυνηγάει πετώντας αργά, κάνοντας σάρωση του περιβάλλοντος χώρου σε μια χαμηλή πτήση, συχνά γύρω από ορεινές πλαγιές. Όταν το θήραμα εντοπίζεται, ο αετός κάνει μια σύντομη εφόρμηση ελπίζοντας να αιφνιδιάσει το θήραμά του ή συμμετέχει σε ένα γρήγορο κυνηγητό. Μπορεί επίσης να κυνηγάει με αερολίσθηση (gliding) που ακολουθείται από μια ξαφνική εφόρμηση (stoop). Όπως γράφει η wikipedia ο χρυσαετός σπάνια, μπορεί να επιτηρεί από κρυψώνα ή υπερυψωμένη ανοικτή θέση (perching), παρακολουθώντας για θήραμα και, στη συνέχεια, επιτίθεται ξαφνικά όταν το εντοπίσει. Δεδομένου ότι η αγαπημένη λεία του είναι θηλαστικά ή πουλιά που διστάζουν να πετάξουν, όπως είναι αναμενόμενο, τα περισσότερα από αυτά θανατώνονται στο έδαφος, αν και μερικές φορές, το θήραμα μπορεί ακόμη και να καταδιωχθεί με τα πόδια για σύντομη απόσταση. Όταν το κυνήγι είναι πουλιά, τότε υιοθετείται το κυνηγετικό στυλ των γερακιών του είδους Accipiter και, το θήραμα συλλαμβάνεται εν πτήσει. Κάποιες φορές ο Χρυσαετός, για να μη ξοδεύει άσκοπα ενέργεια, χρησιμοποιεί για τα μεγάλα θηλαστικά την τεχνική της κατακρήμνισης από ορθοπλαγιές για να θανατώσει το θήραμα.Οι Χρυσαετοί, δεν έχουν ιδιαίτερες ισχυρές τοπικές προτιμήσεις για ορισμένα θηράματα, και ως γνήσιοι «οπορτουνιστές», επιτίθενται σε σχεδόν κάθε μικρό έως μεσαίου μεγέθους ζώο μπορεί να συναντήσουν. Σχεδόν 200 είδη θηλαστικών και πουλιών έχουν καταγραφεί ως θηράματα του Χρυσαετού, αλλά η επιλογή καθορίζεται, όπως είναι εύλογο, σε μεγάλο βαθμό από την τοπική διαθεσιμότητα και την αφθονία των θηραμάτων.