Η μέση παγκόσμια ημερήσια θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας έφτασε σε νέο ιστορικό υψηλό στις 22 Αυγούστου, όταν έφτασε τους 21,1°C και ξεπέρασε κατά το ένα δέκατο το προηγούμενο ρεκόρ, που είχε σημειωθεί στους 21,09°C τον Μάρτιο του 2004, σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας Κλιματικής Αλλαγής (C3S) του δορυφορικού συστήματος Copernicus.
Σύμφωνα με τους ειδικούς της C3S, τους οποίους επικαλείται ρεπορτάζ του ισπανικού πρακτορείου Efe, αν και τα ημερήσια αρχεία θα πρέπει πάντα να ερμηνεύονται σε ένα ευρύτερο κλιματικό πλαίσιο, αυτό το ορόσημο συνάδει με τη συνεχιζόμενη μακροπρόθεσμη θέρμανση του παγκόσμιου ωκεανού και την εμφάνιση φέτος ενός ακραίου φαινομένου Ελ Νίνιο στον τροπικό Ειρηνικό.
Επιπλέον, αποκτά ασυνήθιστη σημασία επειδή οι παγκόσμιες θερμοκρασίες των ωκεανών συνήθως κορυφώνονται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, μετά το αυστραλιανό καλοκαίρι. Το νέο ρεκόρ σημειώθηκε τον Αύγουστο, εξήγησαν.
Επιπλέον, ξεπερνά επίσης την προηγούμενη μέγιστη τιμή που καταγράφηκε τον Αύγουστο, η οποία ήταν 20,98 °C το 2023.
Ακολουθία σε ρεκόρ
Το ημερήσιο ρεκόρ προστίθεται στη σειρά μηνιαίων ρεκόρ θερμοκρασίας στην επιφάνεια της θάλασσας που παρατηρήθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια του 2026 στον εξωπολικό ωκεανό (60° Ν έως 60° Β), το οποίο, σύμφωνα με την ίδια πηγή, επιβεβαιώνει τη συνεχή θέρμανση που παρατηρείται σε μεγάλο μέρος του παγκόσμιου ωκεανού.
Οι ειδικοί έχουν σημειώσει ότι αναπτύσσεται ένα ισχυρό φαινόμενο Ελ Νίνιο (μια κυκλική και φυσική θέρμανση του τροπικού Ειρηνικού), εντείνοντας την θέρμανση ενός ωκεανού που θερμαίνεται εδώ και δεκαετίες ως αποτέλεσμα της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό (WMO), το Ελ Νίνιο αναμένεται να ενισχυθεί τους επόμενους μήνες, ενώ το εποχιακό σύστημα πρόβλεψης C3S υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να φτάσει σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί εδώ και αρκετές δεκαετίες.
Όσο θερμότερο είναι, τόσο μεγαλύτεροι είναι οι κίνδυνοι, εξηγούν.
Καθώς οι θερμοκρασίες των ωκεανών συνεχίζουν να αυξάνονται, αυξάνονται και οι κίνδυνοι για τα θαλάσσια οικοσυστήματα και τις παράκτιες κοινότητες, σύμφωνα με τη Σαμάνθα Μπέργκες, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μεσοπρόθεσμων Μετεωρολογικών Προγνώσεων.
«Οι συνέπειες είναι ήδη ορατές: ο αριθμός των ημερών με θαλάσσιους καύσωνες παγκοσμίως έχει υπερτριπλασιαστεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ασκώντας αυξανόμενη πίεση στα θαλάσσια οικοσυστήματα και στις κοινότητες που εξαρτώνται από αυτά», προειδοποίησε.
Ένας θερμότερος ωκεανός συμβάλλει στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας λόγω της θερμικής διαστολής, αυξάνοντας τους κινδύνους για τις παράκτιες κοινότητες και τα νησιωτικά έθνη χαμηλού υψομέτρου.
Οι υψηλότερες θερμοκρασίες αυξάνουν επίσης την πιθανότητα και την ένταση των θαλάσσιων καυσώνων, οι οποίοι μπορούν να βλάψουν βασικά οικοσυστήματα, όπως οι κοραλλιογενείς ύφαλοι και τα λιβάδια θαλάσσιας χλόης, διαταράσσοντας με τη σειρά τους τα θαλάσσια τροφικά πλέγματα και τις βιομηχανίες όπως η αλιεία και η υδατοκαλλιέργεια.
Επιπλέον, αυξάνουν την πιθανότητα ακραίων καιρικών φαινομένων. Ένας θερμότερος ωκεανός μεταφέρει περισσότερη θερμότητα και υγρασία στην ατμόσφαιρα, γεγονός που μπορεί να εντείνει τις βροχοπτώσεις και ορισμένα συστήματα καταιγίδων.
Από την άλλη πλευρά, καθίσταται λιγότερο αποτελεσματικό στην απορρόφηση CO2 από την ατμόσφαιρα, γεγονός που θα μπορούσε να αποδυναμώσει ένα από τα σημαντικότερα φυσικά προστατευτικά μέτρα του πλανήτη κατά της κλιματικής αλλαγής.
Πηγή: ΚΥΠΕ
