"Η κόρη μου κλαίει στην πόρτα του νηπιαγωγείου, πέστε μου τι να κάνω!"
Στο τηλέφωνο η μητέρα ακούγεται πολύ ανήσυχη. Το τετράχρονο κοριτσάκι της αρνείται να μπει στο αυτοκίνητο για να πάει στο νηπιαγωγείο. Κι όταν ακόμη μπει, αρχίζει να παραπονιέται, ότι θα κάνει εμετό, χλομιάζει κι όλο παρακαλά για ακόμα ένα γύρω με το αυτοκίνητο, "και μετά θα κατεβώ", πριν η μητέρα σταματήσει στο νηπιαγωγείο.
Κι όταν επιτέλους γίνει αυτό, τότε η Χριστίνα κρατά σφικτά τη μητέρα της, κλαίει και αρνείται να μπει στο νηπιαγωγείο. Και της μητέρας τα μάτια είναι βουρκωμένα, "νιώθω απαίσια γιατί το μωρό μου υποφέρει έτσι" και τότε γυρνάνε πίσω στο σπίτι. Η Χριστίνα είναι ευχαριστημένη και στο σπίτι είναι ένα χαρούμενο και ήσυχο κοριτσάκι.
