Έκκληση για μηδενική συνεισφορά στα ιατροτεχνολογικά προϊόντα του διαβήτη μέσω του ΓεΣΥ απευθύνουν ασθενείς προς τον Υπουργό Υγείας Νεόφυτο Χαραλαμπίδη με ανοικτή επιστολή.

Στην επιστολή οι ασθενείς ζητούν την έκδοση Διατάγματος του Υπουργού Υγείας, με το οποίο να καθορίζεται μηδενική συνεισφορά για όλα τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και τα υγειονομικά είδη που χορηγούνται μέσω του ΓεΣΥ σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη.

Όπως αναφέρουν, τα συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (CGM), οι αντλίες ινσουλίνης και τα αναλώσιμά τους αποτελούν αναγκαία εργαλεία για την καθημερινή διαχείριση του διαβήτη και όχι πολυτέλεια. Υποστηρίζουν παράλληλα ότι οι υφιστάμενες ρυθμίσεις ενδέχεται να περιορίζουν στην πράξη την επιλογή των ασθενών ως προς την τεχνολογία που χρησιμοποιούν.

Αφορμή για την παρέμβασή, σύμφωνα με την επιστολή, αποτέλεσε ο πρόσφατος διαγωνισμός του ΟΑΥ για τα συγκεκριμένα προϊόντα.

Αυτούσια η επιστολή 

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Ζούμε καθημερινά με τον διαβήτη. Μετράμε, υπολογίζουμε και προσπαθούμε να παραμένουμε ασφαλείς κάθε ώρα της ημέρας και της νύχτας. Για εμάς, τα συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης δεν αποτελούν πολυτέλεια, αλλά αναγκαία μέσα που μας επιτρέπουν να ζούμε με μεγαλύτερη ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ελευθερία.

Ο πρόσφατος διαγωνισμός του ΟΑΥ, αντί να διευρύνει τη δωρεάν πρόσβαση σε προηγμένες και επιστημονικά τεκμηριωμένες τεχνολογίες, όπως τα συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης σύστημα που χρησιμοποιεί σήμερα η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών, το οποίο μέχρι σήμερα λαμβάναμε χωρίς οικονομική επιβάρυνση.

Αντί, επομένως, να προχωρούμε προς την ένταξη νεότερων και πιο σύγχρονων τεχνολογιών, χάνουμε ακόμη και όσα θεωρούσαμε μέχρι σήμερα δεδομένα.

Οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα από τον ΟΑΥ δεν έχουν επιτύχει την ουσιαστική διεύρυνση της πρόσβασης των ατόμων με διαβήτη στις πλέον προηγμένες τεχνολογίες. Είναι, συνεπώς, δύσκολο να αναμένουμε διαφορετικό αποτέλεσμα από έναν Οργανισμό, ο σχεδιασμός του οποίου δεν προέβλεψε έγκαιρα εξαρχής τα αναγκαία ποιοτικά και τεχνολογικά κριτήρια για την ένταξη σύγχρονων και επαρκώς τεκμηριωμένων συστημάτων CGM.

Τίθεται, επομένως, ένα θεμελιώδες ερώτημα: ποιος είναι τελικά ο ρόλος του ΟΑΥ;

Να εξασφαλίζει στους ασθενείς πρόσβαση σε σύγχρονες, ασφαλείς και ισχυρά τεκμηριωμένες τεχνολογίες υγείας ή να διαμορφώνει, μέσω οικονομικών μηχανισμών, συνθήκες που τους κατευθύνουν προς τις φθηνότερες διαθέσιμες επιλογές, ανεξάρτητα από την κλινική εμπειρία, τις συστάσεις των θεραπόντων ιατρών και τις πραγματικές ανάγκες και προτιμήσεις των ίδιων των ανθρώπων που ζουν με διαβήτη;

Η συνεισφορά δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μηχανισμό κατεύθυνσης της επιλογής του ασθενούς, ούτε η τιμή να αποτελεί στην πράξη το κυρίαρχο κριτήριο πρόσβασης σε μια τεχνολογία που επηρεάζει καθημερινά την υγεία, την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής του.

Δημιουργείται, συνεπώς, η εύλογη ανησυχία ότι, αντί να εφαρμόζεται μια πολιτική υγείας με επίκεντρο τον ασθενή και τις ανάγκες του, επιχειρείται η ρύθμιση της αγοράς μέσω της οικονομικής επιβάρυνσης των ίδιων των ασθενών, με αποτέλεσμα να περιορίζεται ουσιαστικά η ελευθερία επιλογής τους.

Κύριε Υπουργέ, φοβόμαστε ότι, χωρίς τη δική σας αποφασιστική θεσμική παρέμβαση, με την έκδοση Διατάγματος που να καθορίζει μηδενική συνεισφορά για όλα τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα του διαβήτη, δεν θα επιτευχθεί η αναγκαία διεύρυνση της πρόσβασης των ασθενών σε αυτά.

Η παρέμβαση αυτή δεν απαιτεί νέα νομοθεσία. Ο περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμος ορίζει ότι ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας «δύναται», και όχι ότι υποχρεούται, να απαιτεί συνεισφορά για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και υγειονομικά είδη (άρθρο 20Α). Ο ίδιος Νόμος σας παρέχει την εξουσία να τροποποιείτε με Διάταγμά σας τα Παραρτήματα των Κανονισμών που καθορίζουν τις συμπληρωμές και τις συνεισφορές (άρθρο 64(5)), όπως έχει ήδη γίνει στο παρελθόν, και να εκδίδετε προς τον Οργανισμό οδηγίες γενικής φύσεως τις οποίες αυτός οφείλει να εφαρμόζει (άρθρο 11Α).

Όπου χρειάζεται ευρύτερη ρύθμιση, οι Κανονισμοί τροποποιούνται με έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου (άρθρο 64).

Η συνεισφορά για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα υπολογίζεται, σύμφωνα με τους Κανονισμούς, ως η διαφορά μεταξύ της τιμής του προϊόντος και της δαπάνης που καλύπτει ο Οργανισμός. Όταν ο Οργανισμός καλύπτει ολόκληρη τη δαπάνη, συνεισφορά δεν υπάρχει. Το ζήτημα, επομένως, δεν είναι νομικό ούτε τεχνικό. Είναι ζήτημα πολιτικής απόφασης, και η απόφαση αυτή ανήκει σε εσάς.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η Κύπρος οφείλει να επιταχύνει την ένταξη σύγχρονων τεχνολογιών διαβήτη στο σύστημα υγείας, ώστε να περιορίσει την απόστασή της από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για περαιτέρω καθυστερήσεις.

Για τον λόγο αυτό, ζητούμε την άμεση και ουσιαστική παρέμβασή σας, με την έκδοση Διατάγματος και, όπου απαιτείται, με τροποποίηση των Κανονισμών από το Υπουργικό Συμβούλιο, ώστε τα άτομα με διαβήτη στην Κύπρο να έχουν πραγματική πρόσβαση σε σύγχρονες και επιστημονικά τεκμηριωμένες τεχνολογίες χωρίς πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση, όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα, όπου ο Ενιαίος Κανονισμός Παροχών Υγείας του ΕΟΠΥΥ, που εκδόθηκε με κοινή υπουργική απόφαση, ορίζει ρητά ότι οι δικαιούχοι με σακχαρώδη διαβήτη δεν έχουν συμμετοχή στο κόστος του αναλώσιμου υγειονομικού υλικού τους.

Ζητούμε, συγκεκριμένα:

Πρώτον, την άμεση έκδοση Διατάγματος του Υπουργού Υγείας, δυνάμει του άρθρου 64(5) του περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμου, με το οποίο να καθορίζεται μηδενική συνεισφορά για όλα τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και υγειονομικά είδη που χορηγούνται μέσω του ΓεΣΥ στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, δηλαδή τις αντλίες ινσουλίνης, τα συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης και τα αναλώσιμά τους, ανεξαρτήτως ηλικίας και ανεξαρτήτως του αν υπάρχει φθηνότερη επιλογή στον κατάλογο.

Δεύτερον, μέχρι την έκδοση του Διατάγματος, την έκδοση οδηγίας προς τον Οργανισμό Ασφάλισης Υγείας δυνάμει του άρθρου 11Α, ώστε κανένας ασθενής να μην κληθεί να πληρώσει για να συνεχίσει με το σύστημα που ήδη χρησιμοποιεί.

Τρίτον, η επιλογή του κατάλληλου συστήματος να παραμείνει στον θεράποντα ιατρό μαζί με τον ασθενή, και η ρύθμιση να έχει μόνιμο χαρακτήρα, ώστε να μην εξαρτάται από τη διάρκεια της κάθε σύμβασης ή του κάθε διαγωνισμού.

Η επιλογή της κατάλληλης τεχνολογίας πρέπει να καθορίζεται από τις ανάγκες του ασθενούς, τις συστάσεις του θεράποντος ιατρού, τα κλινικά και τεχνολογικά χαρακτηριστικά κάθε συστήματος και την επιστημονική τεκμηρίωσή του, όχι από το ποια επιλογή έχει τη δυνατότητα να πληρώσει ο ίδιος ο ασθενής.

Απευθυνόμαστε σε εσάς δημόσια, γιατί το ζήτημα αφορά κάθε οικογένεια που ζει με τον διαβήτη στην Κύπρο και γιατί πιστεύουμε ότι η απάντηση σε αυτό πρέπει να δοθεί δημόσια. Αναμένουμε την απάντησή σας.

Με εκτίμηση,

Μαρία Ιωάννου

Διαβητική με άλλα τέσσερα αυτοάνοσα