Τρεις δεκαετίες μετά τα λάθη του παρελθόντος, ο φωτογράφος Μπόρα Μάρκοβιτς συνεχίζει να ζει με τις συνέπειες ενός πολύπλοκου μεταναστευτικού φακέλου, ο οποίος, όπως ο ίδιος παραδέχεται, δημιουργήθηκε από διαδικαστικές παραλείψεις και προβλήματα που αντιμετώπισαν οι γονείς του όταν εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο τη δεκαετία του 1990.
Μιλώντας δημόσια για πρώτη φορά με τόση λεπτομέρεια, ο Μάρκοβιτς διευκρίνισε ότι, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, δεν δικαιούται αυτομάτως να αποκτήσει κυπριακή υπηκοότητα, παρά τα σχεδόν 30 χρόνια παραμονής του στη χώρα. Όπως ανέφερε, η υπόθεση της οικογένειάς του ξεκινά από τη δεκαετία του 1990, όταν οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο λόγω του πολέμου στη Σερβία και των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούσαν τότε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, διαδικαστικά λάθη και καθυστερήσεις που σημειώθηκαν εκείνη την περίοδο δημιούργησαν ένα πολύπλοκο διοικητικό ιστορικό, οι συνέπειες του οποίου τον ακολουθούν μέχρι σήμερα. Όπως εξήγησε, σε αρκετές περιπτώσεις υποβάλλονταν αιτήματα και επιστολές προς τις αρμόδιες υπηρεσίες, χωρίς να λαμβάνονται έγκαιρες απαντήσεις, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κενά στα αρχεία και να εμφανίζονται προβλήματα στις ανανεώσεις αδειών παραμονής.
Ο Μάρκοβιτς αποκάλυψε ότι η τελευταία αίτησή του για υπηκοότητα απορρίφθηκε και έκτοτε σταμάτησε να επιδιώκει εκ νέου τη διαδικασία, καθώς θεωρεί ότι οι πιθανότητες επιτυχίας είναι περιορισμένες. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζει να ζει και να εργάζεται νόμιμα στην Κύπρο, ανανεώνοντας τις απαραίτητες άδειες παραμονής.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολίτες τρίτων χωρών, σημειώνοντας ότι η Σερβία δεν είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως ανέφερε, η διαδικασία ανανέωσης αδειών μπορεί να διαρκεί από έξι έως και δώδεκα μήνες κάθε χρόνο, γεγονός που προκαλεί σημαντική ψυχολογική, οικονομική και επαγγελματική επιβάρυνση.
Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι δεν θεωρεί υπεύθυνους τους σημερινούς πολιτικούς προϊσταμένους για την κατάστασή του, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για συσσωρευμένα προβλήματα δεκαετιών και για παλιές νομοθετικές ρυθμίσεις που εξακολουθούν να παράγουν συνέπειες.
Σε ιδιαίτερα συγκινητικό τόνο, ο φωτογράφος τόνισε ότι αισθάνεται την Κύπρο ως πατρίδα του. Όπως είπε, φοίτησε σε κυπριακά σχολεία, σπούδασε στη χώρα και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εδώ, γεγονός που τον κάνει να θεωρεί την Κύπρο το πραγματικό του σπίτι. «Όταν μεγαλώνεις εδώ από παιδί, κάποια στιγμή νιώθεις ότι η χώρα σου είναι η Κύπρος», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Την υπόθεση ανέδειξε μέσω ανάρτησής του ο δημοσιογράφος Δημήτρης Τοκαρής, ο οποίος παραδέχθηκε ότι ο ίδιος ο Μάρκοβιτς δεν επιθυμούσε αρχικά να δημοσιοποιηθεί το ζήτημα. Ωστόσο, όπως εξήγησε, θεώρησε ότι πρόκειται για μια «παράλογη αδικία» που έπρεπε να γίνει γνωστή.
Ο Τοκαρής υποστήριξε ότι το πρόβλημα πηγάζει από διαδικαστικά λάθη που έγιναν πριν από περίπου τρεις δεκαετίες από τους γονείς του Μάρκοβιτς και τα οποία σήμερα εξακολουθούν να επηρεάζουν τον ίδιο. Κατά την άποψή του, το παράδοξο είναι πως οι συνέπειες ενός διοικητικού λάθους βαρύνουν ένα πρόσωπο που ήταν τότε ανήλικο παιδί. Χαρακτήρισε μάλιστα την κατάσταση «παραλογισμό» και «αδικία», διερωτώμενος κατά πόσο μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να αντέξει σε έλεγχο από διεθνή δικαιοδοτικά όργανα.
Ο ίδιος σημείωσε ότι δεν επιρρίπτει ευθύνες στη σημερινή κυβέρνηση ή στους νυν υπουργούς, καθώς πρόκειται για ένα πρόβλημα που κληρονόμησαν από προηγούμενες δεκαετίες. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι μέλη της παρούσας κυβέρνησης έχουν επιδείξει ενδιαφέρον και έχουν επιχειρήσει να εξετάσουν πιθανούς τρόπους επίλυσης, όμως προσκρούουν στη γραφειοκρατία και στις υφιστάμενες νομοθετικές πρόνοιες.
Από την πλευρά του, ο Μπόρα Μάρκοβιτς αποκάλυψε με μια δόση χιούμορ ότι ο φάκελος της οικογένειάς του στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης είναι τόσο ογκώδης ώστε υπάρχει ήδη «δεύτερος τόμος», γεγονός που, όπως είπε, αποτυπώνει τον πολυετή αγώνα της οικογένειας με τις διοικητικές διαδικασίες.
Σήμερα εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία στη Λεμεσό ως φωτογράφος και βιντεογράφος, ενώ παράλληλα συνεχίζει να προβάλλει μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα τις ομορφιές της Κύπρου, ενός τόπου που, όπως τονίζει, θεωρεί εδώ και χρόνια δικό του σπίτι.
Διαβάστε επίσης: Έκκληση για επαναπατρισμό της σορού του Μιχάλη που δολοφονήθηκε άγρια στο ΗΒ
