Τώρα άρχισε να πνέει αέρας αλλαγής. Θα είναι, όμως, μοιραίο σφάλμα αν παραφουσκώσουν τα μυαλά μας και διαχωριστούμε σε νικητές και ηττημένους

Συνηθίζεται, όταν αναφερόμαστε στο κόμμα, να εννοούμε πολλές φορές ότι είναι ο Πρόεδρος και η ηγετική πυραμίδα και κατά συνέπεια θεωρούμε πώς -οι σκέψεις, επιθυμίες και αποφάσεις τους- είναι θέσφατο και πρέπει να υλοποιούνται εν πολλοίς χωρίς δεύτερη σκέψη ή προβληματισμό.

Κατά τη γνώμη μου, μια τέτοια προσέγγιση δεν είναι ορθή διότι καλλιεργεί στα μέλη το αίσθημα του οπαδού και αποπροσανατολίζει από τον στόχο, που δεν είναι άλλος από την πολιτικοποίηση των μελών μας.
Αν ορθοδοξία είναι ο λόγος του Θεού και όχι ο Πατριάρχης, τότε, και στην περίπτωσή μας, κόμμα είναι οι αρχές και οι αξίες που πρεσβεύει ο κάθε πολιτικός χώρος και όχι ο πρόεδρος και η ηγετική πυραμίδα του. Αυτοί είναι τα όργανα του κόμματος, οι εντολοδόχοι της βάσης, που επωμίζονται την κύρια ευθύνη να καθοδηγήσουν τα μέλη πώς να προσελκύσουν και να συσπειρώσουν στις τάξεις μας εκείνους τους πολίτες που ασπάζονται τη φιλοσοφία μας και πώς να προσπαθούν να προωθούν συλλογικά τις πολιτικές, που συμμέτοχα διαμορφώνουν ηγεσία και βάση. Αυτή, πάντοτε κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι η έννοια που προσδιορίζει το κόμμα.

Οι ηγεσίες που παραβιάζουν διακηρυγμένες αρχές και παρεκκλίνουν από αξίες δεν μπορούν να καλύπτονται από τα αξιώματά τους και να προβάλλουν προσωπικές θέσεις τους σαν κομματικές αποφάσεις γιατί τέτοιες αποφάσεις, όταν αναλυθούν, πολύ εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως συνήθως εκπορεύονται από ιδιοτέλεια και αυτό γίνεται ραγδαία αντιληπτό από τη βάση. Τότε αρχίζει να επωάζει και να εκκολάπτεται η αποστασιοποίηση, ο μαρασμός και σε αρκετούς η αδράνεια, μέχρι την ώρα της κάλπης με την ελπίδα της αλλαγής. Αν κάποιος κάνει μιαν αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν μας, αβίαστα θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτή ήταν η πορεία μας ως ΔΗΚΟ.

Τώρα άρχισε να πνέει αέρας αλλαγής. Θα είναι όμως μοιραίο σφάλμα αν παραφουσκώσουν τα μυαλά μας και διαχωριστούμε σε νικητές και ηττημένους. Οι ενδοκομματικές αναμετρήσεις είναι το δημοκρατικό δικαίωμα των εκλογέων να αποφασίσουν εάν και πού επιθυμούν ανανέωση στο κόμμα. Δεν παράγουν νικητές και ηττημένους. Αυτό που επιβάλλεται να πράξουμε άμεσα και χωρίς αναστολές είναι να αμβλύνουμε την αντιπαλότητα που ανεπτύχθη στο κόμμα κατά την προεκλογική περίοδο. Ο νέος πρόεδρος, αυτό το μήνυμα έδωσε με την ομιλία του την ημέρα της ανακήρυξής του.

Και αφού επέλθει ηρεμία, νηφάλια και υπεύθυνα, να προχωρήσουμε στην ολοκλήρωση της εκλογικής διαδικασίας επιλέγοντας δημοκρατικά τους βασικούς συνεργάτες του Προέδρου και τους εκπροσώπους μας στα συλλογικά όργανα, επαρχιακές και κεντρική επιτροπή.

Σκόπιμα διαχωρίζω σε βασικούς συνεργάτες του Προέδρου και αντιπροσώπους μας στα συλλογικά όργανα, διότι θεωρώ πως στις θέσεις του Αναπληρωτή Προέδρου, Αντιπροέδρου, Γενικού Γραμματέα, και Γενικού Οργανωτικού πρέπει να εκλεγούν πρόσωπα που, εκτός από την ικανότητα και την έξωθεν καλή μαρτυρία σαν πρότυπα προάσπισης αρχών και αξιών, να είναι αποφασισμένοι να συμπορευτούν αρμονικά με τον Πρόεδρο για να τον βοηθήσουν στο έργο του.

Στα συλλογικά όργανα θα πρέπει να εκλέξουμε μέλη από όλα τα ρεύματα-τάσεις του κόμματος - τάσεις της κομματικής βάσης, γιατί σαν κόμμα του κέντρου, είναι φυσικό να είναι πολυσυλλεκτικό. Άρα θα πρέπει να προστατευτεί το δικαίωμα της εκπροσώπησής τους. Πιστεύω ακράδαντα πως με τέτοια δημοκρατική δομή και στελέχωση, το κόμμα θα αυξήσει την εμβέλειά του στο σύνολο του εκλογικού σώματος της πατρίδας μας και θα διαδραματίζει αποτελεσματικά τον ρόλο του.

ΜΑΡΙΝΟΣ ΜΟΥΣΙΟΥΤΤΑΣ
Μέλος Δημοκρατικού Κόμματος