Το εγχείρημα της συνεργασίας ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές, πόσω μάλιστα με κοινό υποψήφιο τον Νίκο Αναστασιάδη, ήταν εξ υπαρχής δύσκολο, ήταν από την πρώτη στιγμή δεδομένες και γνωστές σε όλους τους διαμορφωτές της συμμαχίας αυτής, οι αντιδράσεις σημαντικής μερίδας των ψηφοφόρων του ΔΗΚΟ, στις οποίες θα προσέκρουε.

Η χθεσινή παρουσία του προέδρου του ΔΗΣΥ στη διευρυμένη Κεντρική Επιτροπή του ΔΗΚΟ ήταν, ουσιαστικά, το πρώτο βήμα για να σπάσει ο πάγος ανάμεσα στον ίδιο τον υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στους εκπροσώπους της βάσης του ΔΗΚΟϊκού κόσμου. Ενός κόσμου, οι σχέσεις του οποίου με την ηγεσία του ΔΗΣΥ, και ειδικότερα με τον πρόεδρο του συγκεκριμένου κόμματος, κλονίστηκαν τα τελευταία χρόνια, κατέστησαν, μπορεί να πει κανείς, εχθρικές, ένεκα των τεράστιων διαφορών που τους χώριζαν.

Ο Νίκος Αναστασιάδης άσκησε, ίσως, τη σκληρότερη στα χρονικά της Κυπριακής Δημοκρατίας αντιπολίτευση στον Τάσσο Παπαδόπουλο, βρέθηκε απέναντι σε θέσεις του ΔΗΚΟ. Ειδικότερα η περίοδος του δημοψηφίσματος και τα αμέσως επόμενα χρόνια που ακολούθησαν, άνοιξαν βαθιές πληγές ανάμεσα στα δύο κόμματα, οι οποίες έπρεπε να περάσει πάρα πολύς καιρός για να επουλωθούν -στον όποιο δυνατό βαθμό μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο-, για να επανακτηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο αυτών πολιτικών δυνάμεων, όχι μόνο σε επίπεδο ηγεσιών, αλλά και απλών υποστηρικτών.

Σήμερα, ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, πολύ περισσότερο το δεύτερο, έχουν προχωρήσει, όπως οι ίδιοι κατ’ επανάληψιν ομολογούν και τονίζουν, σε μια τεράστια υπέρβαση, στη διαμόρφωση μιας συνεργασίας που φιλοδοξεί ν’ αφήσει στο παρελθόν τις όποιες πικρίες, ως αποτέλεσμα των κατά καιρούς συγκρούσεων και αντιπαραθέσεών τους. Κανείς δεν μπορεί να τους αφαιρέσει αυτό το δικαίωμα, κανείς δεν μπορεί να τους κατηγορήσει γι’ αυτό που προσπαθούν να κάνουν.

Άλλωστε, όπως σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, οι υπερβάσεις υπάρχουν για να γίνονται. Όμως και αυτή η υπέρβαση θα κριθεί από το αποτέλεσμά της, θα διαφανεί κατά πόσον στηρίχθηκε σε γερά θεμέλια ή όχι από το τι θ’ αποδώσει, αν και εφόσον η ετυμηγορία του λαού είναι τέτοια, που να επιτρέψει στον Νίκο Αναστασιάδη να κυβερνήσει. Είπαμε και πιο πάνω, οι υπερβάσεις υπάρχουν για να γίνονται και καλώς γίνονται. Αλλά πάντοτε θα υπόκεινται σε κριτική, και πάντοτε, στο τέλος της ημέρας, θα κρίνονται. Εκ του αποτελέσματος…