Περίμενα μια βδομάδα, από το περασμένο Σάββατο (17.11.2012), όταν ο Κύπρος Κουρτελλάρης, αρθρογράφος και αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Εκδοτών, δημοσίευσε στη στήλη του στη «Χαραυγή» έναν άδικο και ατεκμηρίωτο πολιτικό λίβελο εναντίον των δημοσιογράφων και του Τύπου στην Κύπρο, κατά πόσον θα επανέλθει στο θέμα για να δώσει περισσότερα στοιχεία και εξηγήσεις, όπως υποσχέθηκε στο άρθρο του.

Επειδή ήρθε το σημερινό Σάββατο χωρίς να δώσει συνέχεια στο ζήτημα, τον διευκολύνω σχολιάζοντας τους ισχυρισμούς του και ό,τι προφανώς υπονοούσε με αυτούς.

Το απόσπασμα του άρθρου του, που με απασχολεί, αναφέρεται στη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, που έγινε την Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012, για τα προβλήματα των συντακτών. «Έτσι εγγράφηκε το θέμα κι εκεί είπανε τα δικά τους και συντάκτες και εκδότες και βουλευτές», έγραψε ο κ. Κουρτελλάρης και συνέχισε με τα ακόλουθα:

«Κι επειδή εγώ ήμουνα εκεί υπό την ιδιότητα του αντιπροέδρου του Συνδέσμου Εκδοτών, αντιλαμβάνεστε ότι κάποια που θα ήθελα να πω, δεν μπορούσα να τα πω. Και, πιστέψτε με, το είχα προγραμματισμένο να πω και να αναλύσω μετά τη συνεδρία στις επόμενες μέρες από τη στήλη, εκείνα που είτε ακροθιγώς έθιξα είτε ακόμη ουδόλως είπα. Και το κυρίαρχο που δεν είπα, είναι τούτο: Ορισμένα των μέσων ενημέρωσης και πάμπολλοι των δημοσιογράφων, συμβάλλουν και αναπαράγουν όχι απλώς την απαξίωση της πολιτικής και των θεσμών -για τα οποία προχθές εντός της Επιτροπής είπα ότι ξεκινούν και από βουλευτές- αλλά την απαξίωση του ίδιου του Τύπου. Γιατί, μιλώντας ειδικά για την Κύπρο των τελευταίων 2-3 χρόνων, ο λαός μας παρακολουθεί τη χειρότερη εικόνα του Τύπου των τελευταίων δεκαετιών. Για να μην πω -και έχω επί τούτου πρακτικά ιδίαν αντίληψη- τη χειρότερη εικόνα από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως εδώ όμως για σήμερα, καλό μας σαββατοκύριακο και από βδομάδος αναλυτικότερα».

Δυστυχώς, ο κ. Κουρτελλάρης δεν επανήλθε αναλυτικότερα και δεν ξέρω αν έχει πρόθεση να το κάνει, όμως θεωρώ ότι τουλάχιστον υπερβάλλει, όταν σκαρτάρει σχεδόν συλλήβδην τους δημοσιογράφους, ισχυριζόμενος ότι με τη δουλειά τους «απαξιώνουν» την πολιτική, τους θεσμούς και την κυπριακή δημοσιογραφία.

Προφανώς μέσα στους ανεπαρκείς «πάμπολλους των δημοσιογράφων» που αναφέρθηκε, δεν περιλαμβάνει τους συναδέλφους μας στις εφημερίδες-εκφραστικά όργανα του ΑΚΕΛ, εφόσον ολοφάνερο κριτήριο αξίας ενός δημοσιογράφου είναι, για τον κ. Κουρτελλάρη, η στάση του απέναντι στους ηγέτες του ΑΚΕΛ και στο κόμμα.

Δηλαδή, άξιοι οι αγιογράφοι και οι καθημερινοί υμνητές, ανάξιοι οι ασκούντες κριτική και περισσότερο οι ιδεολογικοί αντίπαλοι…

Με βάση αυτήν τη χρωματισμένη και προκατειλημμένη αξιολόγησή του, ο κ. Κουρτελλάρης βλέπει στην Κύπρο των τελευταίων 2-3 χρόνων (που κυβερνά ο Δημήτρης Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ), «τη χειρότερη εικόνα του Τύπου των τελευταίων δεκαετιών» και «τη χειρότερη εικόνα από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Καταλάβατε; Επειδή όλες οι άλλες εφημερίδες, πλην της «Χαραυγής» και της «Γνώμης», ασκούν με συνέπεια το δικαίωμα και το καθήκον της κριτικής της κυβέρνησης του ΑΚΕΛ και των ηγετών του κόμματος, είναι οι «χειρότερες» από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Όμως η άσκηση κριτικής, ακόμα και σκληρής, ακόμα και βάναυσης, αγαπητέ Κύπρο, είναι στοιχείο εμπλουτισμού της δημοκρατίας σε ένα ευνομούμενο, ευρωπαϊκό κράτος όπως η Κυπριακή Δημοκρατία και όχι στοιχείο απαξίωσης.

Στην πραγματικότητα, ο κυπριακός Τύπος έχει ανέβει ποιοτικά τα τελευταία χρόνια από την άποψη της δημοκρατικής ευαισθησίας και προσωπικά είμαι περήφανος που ανήκω στη δημοσιογραφική οικογένεια.