Τον Πρόεδρο Χριστόφια δεν μπορούμε πια να τον παρακολουθήσουμε. Αδυνατούμε! Κι εμείς και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, περιλαμβανομένων και των πατριωτών ΑΚΕΛικών, δεν είμαστε πλέον σε θέση να αντιληφθούμε με ποια κριτήρια λειτουργεί και ενεργεί. Συχνά, αυτές οι στήλες επέκριναν έντονα και σκληρά την πολιτική του Προέδρου, επειδή τη θεωρούμε παράλογη.

Με απλά λόγια: Δεν είναι δυνατόν όλοι να βλέπουν με τρόμο «την κωλοσυρμαθκιάν της κουφής» και ο Πρόεδρος να μας συμβουλεύει να μην ανησυχούμε. Δεν μπορεί να εξηγηθεί λογικά, όλοι σχεδόν, εδώ και τέσσερα χρόνια να υποβάλλουν παρακλητικά και να ικετεύουν κυριολεκτικά τον Δ. Χριστόφια να πάρει μέτρα έγκαιρα, για την αντιμετώπιση ή και ανάσχεση των όποιων επιπτώσεων της κρίσης, και αυτός να μας διαβεβαιώνει ότι πάμε καλά, έχουμε χρήματα ώς πάρα κάτω, η οικονομία είναι αλώβητη και το τραπεζικό σύστημα ισχυρό.

Όταν η ανεργία άρχισε να δείχνει τα δόντια της και χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν, ακόμα και τότε ο Πρόεδρος καθυστερούσε και ανέβαλλε τη λήψη σωστικών μέτρων. Ιδεοληψία; Κομματική υστεροβουλία; Λαϊκισμός; Ψηφοθηρία; Αντικαπιταλιστικό σύνδρομο; Χαιρεκακία, επειδή ο καπιταλισμός περνά μιαν από τις χειρότερες κρίσεις του, επιβεβαιώνοντας τη μαρξιστική θεώρηση των πραγμάτων; Πολιτική ανεπάρκεια; Ανευθυνότητα; Όλα αυτά και πολλά άλλα χρησιμοποιήθηκαν για να ερμηνευθεί η πολιτική παθογένεια μιας συμπεριφοράς, που ήταν εκτός λογικής και που οδηγούσε αφεύκτως στον Μηχανισμό Στήριξης και στην Τρόικα.

Θα το ξαναπούμε με οργή: Για μας, η εδώ παρουσία της Τρόικας συνιστά την πιο βάναυση προσβολή κατά της αξιοπρέπειας, του πολιτισμού, της τιμής και της κρατικής κυριαρχίας, ανεξαρτησίας και οικονομικής αυτοτέλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Τρόικα ήρθε να μας επιβάλει αυτά που οι ηγέτες μας, οι προηγούμενοι και ο σημερινός Πρόεδρος, όφειλαν να αποφασίσουν και να εφαρμόσουν.

Τώρα όλοι ομολογούν αυτά που ξέρουν και οι πέτρες: Η Τρόικα ήρθε όχι μόνο εξαιτίας των τραπεζών, αλλά και εξαιτίας της ανευθυνότητας, της αναβλητικότητας, της πελατειακής συναλλαγής και της κομματικής και πολιτικής ιδιοτέλειας και ανευθυνότητας των κυβερνήσεων της τελευταίας 30ετίας. Οι λογικοί άνθρωποι και οι πραγματικοί ηγέτες τι κάνουν; Ανασκουμπώνονται αμέσως, με γνώμονα μόνο το συμφέρον και τη σωτηρία της πατρίδας, συγκαλούν όλους σε υπερκομματικό συναγερμό για τη σωτηρία της κινδυνεύουσας πατρίδας. Αυτό όφειλε πριν από χρόνια, όχι τώρα, να κάνει ο Πρόεδρος Χριστόφιας.

Όταν όλοι τον εκλιπαρούσαν να βάλουν και αυτοί τους ώμους των για να σηκώσουν μαζί τα βάρη και να μοιραστούν το κόστος, ο Πρόεδρος απαξιούσε καν να τους συναντήσει. Τώρα, θυμήθηκε ότι πρέπει να… μονοιάσουμε! Μιλώντας προχθές στον Ψευδά, είπε: «Η ζωή συνεχίζεται και είμαι σίγουρος ότι θα υπερπηδήσουμε τα προβλήματα και οι δυνατότητες του κράτους και των κυβερνήσεων, που θα έρθουν, θα αναζωογονηθούν γιατί οι Κύπριοι ξέρουν να μην τα βάζουν κάτω (…).

»Είμαι σίγουρος ότι στο τέλος της ημέρας, αντί να βρισκόμαστε αντιμέτωποι ο ένας προς τον άλλον, για λόγους σκοπιμότητας του καθενός, θα πρέπει να μονοιάσουμε για να δούμε πώς αντιμετωπίζουμε αυτά τα τεράστια προβλήματα για τον τόπο. Είναι εθνική ανάγκη». Γιατί τόσο αργά, Πρόεδρε, ενώ ήδη πέσαμε στον γκρεμό; Γιατί αφήσατε τόσο χρόνο να διαρρεύσει, καθυστερώντας, αναβάλλοντας και παίζοντας άθλια παιγνίδια; Τώρα τι θα κάνετε; Εμφανώς δεν ξέρετε! Και ο τόπος; Το κράτος; Αλλά τι λέγομεν… Ενσυνείδητα οδήγησε τον τόπο σε αυτό το κατάντημα. Ζούμε χειρότερες στιγμές και ώρες από την τουρκική εισβολή...