Πού πάει η χώρα χωρίς εναλλακτικές επιλογές από την Κυβέρνηση;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε δηλώσει, προ καιρού, ότι δεν υπογράφει μνημόνιο που θα καταργεί τις κατακτήσεις των εργαζομένων.
Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Γιώργος Γεωργίου, μόλις προχθές, σε τηλεοπτική εκπομπή, επανέλαβε κατά κατηγορηματικό τρόπο ότι "τέτοιο μνημόνιο, εμείς στο ΑΚΕΛ δεν υπογράφουμε".
Ο Γ.Γ. της ΠΕΟ Πάμπης Κυρίτσης ετοιμάζεται για εργατικές κινητοποιήσεις, δηλώνοντας πως οι προτάσεις της Τρόικας δεν είναι ανεκτές.

Το ΑΚΕΛ παίζει με τον φόβο και την ανησυχία των πολιτών και ενώ η Κυβέρνησή του διαπραγματεύεται με την Τρόικα, το κόμμα στήνει το αντιμνημονιακό μπλοκ.
Όμως, ακούει τον Διοικητή Κεντρικής Τράπεζας, ο οποίος συστήνει στους κυβερνώντες άμεση υπογραφή μνημονίου και προειδοποιεί με "καταστροφή" αν δεν υπογραφεί μνημόνιο;

Κάτι πολύ περισσότερο από το ΑΚΕΛ γνωρίζει ο Πανίκος Δημητριάδης, όταν ζητά, άρον άρον, υπογραφή μνημονίου και προαναγγέλλει "καταστροφή" αν δεν υπογραφεί.
Την ίδια στιγμή, η Κυβέρνηση προσθέτει τη μία κόκκινη γραμμή πάνω στην άλλη, έναντι των προτάσεων της Τρόικας.
Είναι, όμως, αυτή η πρακτική, ορθή διαπραγματευτική τακτική;

Η Κυβέρνηση έχει, όχι μόνο δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση έναντι των πολιτών να διεκδικήσει το καλύτερο που μπορεί να πάρει από την Τρόικα και να επιτύχει το ηπιότερο, υπό τις περιστάσεις, μνημόνιο.

Αλλά δεν μπορεί να θέτει "κόκκινες γραμμές" στις πλείστες προτάσεις της Τρόικας, διότι ουδέν θα επιτύχει.
Ας επιλέξει ένα-δυο σημαντικά θέματα και εκεί να δώσει τη μάχη μέχρι τέλους. Διαφορετικά παρατείνει τη διαπραγμάτευση και καθιστά δύσκολη την υπογραφή μνημονίου. Δεν μπορούμε να ξεπουλήσουμε τον εθνικό πλούτο, το φυσικό αέριο, στην Τρόικα. Ούτε να της επιτρέψουμε να αναλάβει τη διαχείριση του Ταμείου Φυσικού Αερίου. Ο εθνικός πλούτος ανήκει στους Κύπριους πολίτες και θα χρησιμοποιηθεί για το καλό των μελλοντικών γενεών, αλλά και για την κατοχύρωση της εθνικής ασφάλειας.
Ας επικεντρωθεί σε αυτό το καίριο θέμα η Κυβέρνηση.

Ύστερα: Η Κυβέρνηση, από τη στιγμή που σύρει τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα σε αδιέξοδο, πρέπει να αναλογισθεί και τις ευθύνες της σε περίπτωση που η Τρόικα τα μαζέψει και φύγει.

Έχει υπαλλακτικές λύσεις, να αντικαταστήσει τα τεράστια ποσά που απαιτούνται για τα δημοσιονομικά και τις τράπεζες; Από πού θα δανειστεί; Και πού θα βρει χρήματα για να μπορεί το κράτος να λειτουργεί και να πληρώνει τις υποχρεώσεις του;

Από ό,τι διαφάνηκε στις δηλώσεις που έκαμαν χθες οι πολιτικοί αρχηγοί, η Κυβέρνηση, ούτε τη στοιχειώδη πρόνοια δεν έλαβε να έχει έτοιμο σχέδιο Β σε περίπτωση του ορατού, σχεδόν, ενδεχομένου να μην καταλήξουν οι συνομιλίες με την Τρόικα. Εγκληματική παράλειψη και ανεύθυνη και ερασιτεχνική πολιτική. Πού πάτε, κύριοι, χωρίς εναλλακτικές επιλογές;

Τα "δεν" και τα "όχι" είναι εύκολα. Αλλά πώς αντιμετωπίζονται οι επιπτώσεις τους;
Η μακρά αβεβαιότητα έχει σμπαραλιάσει κάθε οικονομική δραστηριότητα. Όσο απομακρύνεται ο χρόνος τόσο μεγαλύτερο πλήγμα δέχεται η οικονομία. Όσο οι πολίτες δεν βλέπουν λύση στον ορίζοντα τόσο επιτείνεται η ανησυχία και ο φόβος τους.

Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος, πλην της υπογραφής του μνημονίου. Δεν θα ξεπουλήσει βέβαια η χώρα στην Τρόικα τα πάντα, οφείλει η Κυβέρνηση να διεκδικήσει όσα μπορούν να διεκδικηθούν, αλλά, από 'κει και πέρα, οφείλει να δώσει ένα τέλος σε αυτήν τη μακρά και εφιαλτική αβεβαιότητα που διέρχονται ο τόπος και οι πολίτες. Άλλη παράταση της αβεβαιότητας δεν σηκώνει η οικονομία. Όσο καθυστερούμε τόσο μεγαλύτερο καθίσταται το τίμημα που θα καταβάλουμε. Ακόμη να το κατανοήσει η Κυβέρνηση; Και εφόσον δεν έχει έτοιμο σχέδιο Β για την επόμενη μέρα η Κυβέρνηση, δεν πάμε πουθενά. Ή μάλλον πάμε: Προς την καταστροφή και τη χρεοκοπία.