Θα έλεγε κανείς ότι η ανακοίνωση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ για την προψεσινή τακτική συνεδρία του διοικητικού της συμβουλίου (20.11.2012), δεν μπορεί να απασχολήσει μιαν πολιτική στήλη σαν αυτήν, αφού αφορά ένα αμιγώς ποδοσφαιρικό ζήτημα και η στήλη δεν ασχολείται με το ποδόσφαιρο.
Αλλά, μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες της Κύπρου, όπου τα ποδοσφαιρικά σωματεία είναι και δηλώνουν… αριστερά και δεξιά και με τη συγκεκριμένη ανακοίνωση της λευκωσιάτικης ομάδας να εγείρει, απερίφραστα, πολιτικό θέμα, δεν είναι καθόλου εκτός… θέματος, η παρούσα παρέμβασή μου.
«Ο κύριος και βασικός στόχος είναι η οικονομική εξυγίανση του σωματείου», αναφέρει η ΟΜΟΝΟΙΑ και συνεχίζει: «Τα οικονομικά δεδομένα είναι γνωστά σε όλους μας. Αποτελούν, κατά την άποψή μας, τον κυριότερο λόγο για τη σημερινή εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα, για τη στάση του κυπριακού ποδοσφαιρικού οικοδομήματος απέναντί της, αλλά και των πρωτοφανών επιθέσεων που δέχεται σε πολιτικό επίπεδο πλέον».
Όμως, διαβάζοντας παρακάτω την ανακοίνωση του σωματείου και περιμένοντας να πέσω πάνω στις συνηθισμένες κλάψες και αιτιάσεις για τους «κακούς» που «πολεμούν» την «καλή» ΟΜΟΝΟΙΑ, έπεσα… από τα σύννεφα, αφού το κείμενο αυτό είναι ένα πολύτιμο, πολιτικό μάθημα αυτοκριτικής, πρότυπο για κάθε πολιτικό κόμμα, αθλητική ομάδα, οργανισμό και για κάθε άτομο ξεχωριστά.
Γράφει, μεταξύ άλλων, η ανακοίνωση: «Είναι ξεκάθαρο ότι η πολιτική των περασμένων ετών στον τρόπο λειτουργίας της ομάδας ήταν καταστροφική. Επενδύθηκαν τεράστια χρηματικά ποσά σε ποδοσφαιριστές και προπονητές, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων δεν ανήκουν πλέον στις τάξεις της ομάδας μας. Για αρκετούς από αυτούς επήλθε νομοτελειακά διακοπή συνεργασίας με αδόκιμο τρόπο, ο οποίος ταλαιπώρησε και θα ταλαιπωρήσει το σωματείο αφάνταστα στο άμεσο μέλλον.
»Η λύση στην οποία έχουμε ήδη στραφεί στο αγωνιστικό κομμάτι, είναι ξεκάθαρη. Αξιοποίηση του scouting σε διεθνές επίπεδο για προσέλκυση έμπειρων και νεαρών ποδοσφαιριστών, με πολύ πιο χαμηλά συμβόλαια από τα σημερινά. Αξιοποίηση των ακαδημιών μας, ώστε δικά μας ταλαντούχα παιδιά να πάρουν ευκαιρίες αγωνιζόμενα στην ομάδα μας».
Η ανακοίνωση συνεχίζει στο ίδιο πνεύμα μιας ρεαλιστικής και έντιμης εκτίμησης της δεινής κατάστασης της ομάδας, με την ΟΜΟΝΟΙΑ να κοιτάζει τον εαυτό της στον καθρέφτη και να δηλώνει ευθαρσώς ότι θέλει να τον διορθώσει (τον εαυτό της, όχι τον καθρέφτη), αφού αυτό που βλέπει, δεν της αρέσει.
Αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «σε αυτήν τη διαδικασία θα κριθούμε όλοι, γιατί η κριτική και η ανάλυση των λαθών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την κάθαρση, αλλά και για τη μη επανάληψή τους».
Προσέξτε: Για τη δεινή της κατάσταση, η αριστερή ΟΜΟΝΟΙΑ βλέπει προς τα μέσα και δεν αλληθωρίζει προς τα έξω. Δεν ρίχνει το φταίξιμο στην… άδικη διαιτησία, ή στην… επάρατη Δεξιά, ή στον ΑΠΟΕΛ ή στην Ανόρθωση, ή στον… άσπλαχνο καπιταλισμό και τον… βρόμικο ιμπεριαλισμό…
Αναγνωρίζει τις δικές της ευθύνες και δηλώνει την απόφασή της να τις αναλάβει, προσπαθώντας να σταθεί στα πόδια της, με τις δικές της δυνάμεις.
Κι αυτό έχει τεράστια σημασία γιατί προέρχεται από ένα σημαντικό σωματείο σαν την ΟΜΟΝΟΙΑ που συνέβαλε πολύ, μέσα στον μισό αιώνα της Κυπριακής Δημοκρατίας, μαζί με άλλους οργανισμούς και πρόσωπα, της Αριστεράς και της Δεξιάς, στη διαμόρφωση ενός θεμελιακού, άσχημου χαρακτηριστικού της κυπριακής κοινωνίας - της ευθυνοφοβίας.
Η στήλη αυτή είναι συνηθισμένο πεδίο αντιπαράθεσης με τις πολιτικές ιδέες των ανθρώπων της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, όμως θέλω σήμερα να τους συγχαρώ για την τόλμη τους να εκτεθούν με ειλικρίνεια στη δημόσια σφαίρα.
ΟΜΟΝΟΙΑ, μια αυτοκριτική ανάλυση





