Μνημόνια, λίστες, ορόσημα, δείκτες! Γινόμαστε τον τελευταίο καιρό μάρτυρες ενός καταιγισμού ειδήσεων, που αφορούν πρωτίστως την οικονομία του τόπου και κατά δεύτερο λόγο την εξυγίανση του κράτους και των δημοσίων οικονομικών. Ασφαλώς, ούτε λόγος πλέον για το εθνικό μας πρόβλημα (εννοώ το πολιτικό, αφού η οικονομία έχει αναχθεί ως το μείζον πλέον εθνικό πρόβλημα της Κύπρου) που έχει ενταφιαστεί μιας και προέχουν πλέον άλλα!

Ο Πρόεδρος φαίνεται να αγνοεί την κρισιμότητα των καιρών και επιλέγει να «αξιοποιεί» το ιδιωτικό του τζετ για ταξίδια στην Ευρώπη κι επισκέψεις εδώ κι εκεί. Στον Πάπα για παράδειγμα. Εκτός φυσικά κι αν ο σκοπός της επίσκεψης ήταν ο δανεισμός από το Βατικανό.

Ο μόνος προφανώς εντός του κυβερνητικού στρατοπέδου που αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει είναι ο Υπουργός των Οικονομικών. Μπορεί να μη συμφωνούν πολλοί με τους χειρισμούς του (εδώ ο ίδιος ο προϊστάμενός του τον αποκάλεσε μανδαρίνο), αλλά ο άνθρωπος σίγουρα έχει αντίληψη των τεκταινομένων. Αλλιώς, γιατί ν’ αρχίσει να μετράει ανάποδα τις μέρες εδώ και τόσο καιρό; Ασφαλώς γιατί γνώριζε ότι κάποια στιγμή αυτές θα εξαντλούνταν και η αντίστροφη μέτρηση θα συνέχιζε με τις τελευταίες πια ώρες! Τώρα, φυσικά, διερωτάται κανείς με τι είδους αριθμομηχανή είναι που μετράει τις μέρες και τις ώρες ο Υπουργός, μιας και τίποτα άλλο δεν φαίνεται ικανό να προσθαφαιρέσει το μηχανάκι του. Σίγουρα όχι την πρόοδο που σημειώνεται στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, μιας και το σκηνικό παραμένει τόσο συγκεχυμένο όσο ποτέ προηγουμένως, με τις δηλώσεις των διαφόρων ΑΚΕΛικών και κυβερνητικών στελεχών να αλληλοσυγκρούονται και τον έναν να διαψεύδει ή/και να διορθώνει τον άλλον. Ανάμεσα στις άκρως επικίνδυνες αντιφάσεις όλων αυτών, διακρίνει κανείς τη μία και μοναδική ίσως σύγκλιση -όσο διαφορετικά κι αν αυτή διατυπώνεται- ότι το κράτος μας δεν έχει να βγάλει τον μήνα!

Ένα αβγό μπορεί να εξελιχθεί ποικιλοτρόπως! Εάν το ράγισμα επέλθει εκ των έσω, τότε το σπάσιμο στο τσόφλι θα μας βρει αντιμέτωπους με μία νέα μορφή ζωής: ένα κοτοπουλάκι! Εάν όμως το ράγισμα επέλθει απ’ έξω, το σπάσιμο στο τσόφλι μπορεί να μας δώσει -στην καλύτερη των περιπτώσεων- μία ομελέτα!

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, το Υπουργικό του Συμβούλιο και το κυβερνών ΑΚΕΛ πρέπει να επιλέξουν κατά πόσον επιθυμούν κοτόπουλο ή ομελέτα! Κρατάει το αβγό στα χέρια του από τον Φεβρουάριο του 2008. Δεν έχει αντιληφθεί ότι πρόκειται για κάτι λεπτεπίλεπτο και εύθραυστο, και το μεταχειρίζεται άτσαλα και άκομψα....
Δυστυχώς -και παρά τις προβλέψεις του- το αβγό πάει να χαλάσει. Φτάνουν πια οι ερασιτεχνισμοί και τα παιγνίδια. Είναι πια η ώρα που πρέπει να αποφασίσει: κοτόπουλο ή ομελέτα; Σηκώνει τα μανίκια, εργάζεται μεθοδικά, συντονισμένα και σε συνεργασία με τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, ώστε να το προστατεύσουμε μέχρι να εκκολαφθεί και να μπορέσουμε να μεγαλώσουμε το κοτόπουλό μας ή συνεχίζει να σφυρίζει αδιάφορα, με αποτέλεσμα οι ξένοι να μας επιβάλουν τους δικούς τους όρους, με αποτέλεσμα να μας μείνει μια περιποιημένη ομελέτα;

Το σίγουρο είναι πως με την αναβλητικότητα και τους υφιστάμενους χειρισμούς (ποιους χειρισμούς;) ούτε κοτόπουλο θα μεγαλώσουμε, ούτε ομελέτα θα φάμε! Πεινασμένοι θα μείνουμε.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ
Μέλος διευρυμένου Πολιτικού Γραφείου ΔΗ.ΣΥ. Αναπληρωτής Επίτροπος Πολιτισμού ΔΗ.ΣΥ.