ΟΜΟΝΟΙΑ
Η ήττα από τον Απόλλωνα επιβεβαίωσε τις δύο βασικές αδυναμίες της φετινής Ομόνοιας
Το τέλος ενός ακόμα αγώνα βρήκε παίκτες και τεχνική ηγεσία να τα έχουν με τον εαυτό τους για το τελικό αποτέλεσμα. Γι' ακόμα ένα ντέρμπι οι «πράσινοι» δεν κατάφεραν να πάρουν το ζητούμενο, χωρίς ο αντίπαλός να είναι καλύτερος από αυτούς στον αγωνιστικό χώρο. Επίσης, γι' ακόμα ένα παιχνίδι ακούστηκαν κάποια (μεμονωμένα) παράπονα για τη διαιτησία. Πλέον, όμως, οι καλές εμφανίσεις που δεν συνοδεύονται από θετικό αποτέλεσμα δεν είναι αποδεχτές και η εικόνα του βαθμολογικού πίνακα δεν μπορεί να αφήνει κανέναν ικανοποιημένο. Στο 1/3 του μαραθωνίου η Ομόνοια βρίσκεται ήδη στο -15 από την κορυφή και στο -9 από την 4η θέση, αναγκάζοντας για πρώτη φορά τους ανθρώπους της ομάδας να μιλήσουν για τον (αναθεωρημένο) στόχο της εισόδου στην πρώτη τετράδα.
Για τη θέση που βρίσκονται σήμερα οι «πράσινοι», πρώτα και πάνω απ' όλα πρέπει να τα έχουν με τους ίδιους τους εαυτούς τους. Όπως και για την προχθεσινή ήττα. Στο ντέρμπι με τον Απόλλωνα οι ποδοσφαιριστές του «τριφυλλιού» παρουσίασαν για πολλοστή φορά τάσεις αυτοκτονίας και μέσα από τα 90 λεπτά μας υπενθίμησαν, με τον πιο εμφατικό τρόπο, τις δύο βασικές τους αδυναμίες: α) τα σοβαρά ατομικά λάθη που στοίχησαν πολύτιμους βαθμούς και β) την αδυναμία των επιθετικών να μετατρέπουν σε γκολ τις ξεκάθαρες φάσεις που δημιουργόυν μπροστά από την αντίπαλη εστία.
Βρίσκουν τρόπο να... εκπλήττουν
Για το πρώτο κομμάτι, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Οι ποδοσφαιριστές της Ομόνοιας επανέλαβαν κάποια σοβαρά ατομικά λάθη, ενώ στο ρεπερτόριό τους πρόσθεσαν και κάποιες... πρωτότυπες γκάφες και γι' ακόμα μια φορέ εξέπληξαν (αρνητικά εννοείται) τους φίλους τους. Όπως για παράδειγμα αυτή του Λεβίτα, ο οποίος είδε την μπάλα να «ζωντανεύει» στην αγκαλιά του και, με κάποιον τρόπο, να καταλήγει στο βάθος των διχτύων του. Αυτή είναι δυστυχώς και η μοίρα του τερματοφύλακα. Για ολόκλητο το παιχνίδι μπορεί να είναι στους διακριθέντες, μια κακή στιγμή όμως είναι αρκετή για να τα γκρεμίσει όλα. Αντίθετα, δεν προκάλεσε την ίδια έκπληξη το λάθος του Αλαμπί στη φάση της αποβολής του, ούτε φυσικά η τραγική άμυνα του Σκαραμοτσίνο στη φάση του 1-1.
Ο «Λέο» τους βάζει γυαλιά
Χιλιοειπωμένο στη φετινή χρονιά και το πρόβλημα που παρουσιάζει το «τριφύλλι» στο σκοράρισμα. Αυτό που συμβαίνει με τους επιθετικούς του φέτος είναι πραγματικά ανεξήγητο. Βλέποντας κανείς σε επανάληψη τις 4-5 φάσεις που βρήκε ντέρμπι ο Φρέντι στο προχθεσινό και με ποιον τρόπο κατάφερε να μη σκοράρει, θα διερωτηθεί αν είναι ο ίδιος παίκτης ο οποίος πέρσι σκόραρε από το πουθενά και με κάθε τρόπο. Αποκορύφωμα, φυσικά, η αψυχολόγητη εκτέλεση του πέναλτι στα τελευταία στάδια του αγώνα. Τα ίδια ισχύουν ββεβαίως και για τον Αντρέ Άλβες, όχι τόσο για την παρουσία του στο τελευταίο παιχνίδι, αλλά κυρίως σε αυτά που προηγήθηκαν. Σε αντίθεση με τος προαναφερθέντες, ο Λεάντρο κάνει εξαιρετικά τη δουλειά του και συνεχίζει να βάζει γυαλιά στους προαναφερθέντες, μετατρέποντας σε γκολ τη μισή ευκαιρία που βρίσκει. Μετά από 10 αγωνιστικές, ο Λέο είναι πρώτος σκόρερ της Ομόνοιας με 4 γκολ, όσα έχουν μαζί οι Φρέντι (2), Άλβες (1) και Σκέμπρι (1)!
Κατέληξαν στο μοντέλο
Μιλώντας χθες στο «Ράδιο Πρώτο», ο ε.τ. των «πρασίνων» Αντρέας Δημητρίου μίλησε για την επόμενη μέρα και τις εξελίξεις γύρω από τα διοικητικά. «Είναι γεγονός ότι προσπαθούμε να καταλάβουμε πώς χάσαμε το ντέρμπι. Από την αρχή δείχναμε να είχαμε τον αγώνα, αλλά από το πρώτο ατομικό λάθος (κόκκινη Αλαμπί), χάσαμε τον αγώνα. Μετά ακολούθησαν και άλλα ατομικά λάθη που μας στέρησαν τον αγώνα. Βγάλαμε τα μάτια μας μόνοι μας, δεν καταφέραμε να νικήσουμε τον ίδιό μας τον εαυτό. Είναι πραγματικά κρίμα, γιατί οι παίκτες μας κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια, ακόμη και με 10 παίκτες. Χάσαμε πέναλτι, ένα άλλο δεν μας δόθηκε. Ο κόσμος θέλει αλλαγές, και αλλαγές θα γίνουν. Όλα θα πάρουν τον δρόμο τους και η λέξη υπομονή έχει κουράσει τον κόσμο, αλλά αυτό πρέπει να γίνει. Χρειάζεται χρόνο το πλάνο για να στεφθεί με επιτυχία.
Όπως φαίνεται, σε κάποιες ανοικτές συγκεντρώσεις με τον κόσμο, η επιτροπή έχει καταλήξει στο μοντέλο που θα προτείνει στη διοίκηση για να εγκριθεί. Αντιλαμβανόμαστε πλήρως τον κόσμο μας να θέλει να νιώσει ελπίδα, να θέλει να επιστρέψει δυνατή. Χρειάζεται χρόνος με σωστές κινήσεις και επιλογές. Οι αλλαγές πρέπει να γίνουν, όσο δραστικές και αν είναι αυτές. Η Ομόνοια δεν θα χάσει, θα βγει πιο δυνατή και κάποτε πρέπει να πιάσεις πάτο για να επιστρέψεις. Η επόμενη μέρα: «Είναι και το μεγάλο μας στοίχημα. Το πώς θα πορευθεί η ομάδα μας από 'δώ και πέρα. Αν χαθεί η χρονιά, στόχος είναι να επιστρέψουμε. Δεν θα γίνει με όμορφα λόγια, αλλά μέσα από πράξεις και σωστές κινήσεις».
