Η αλήθεια είναι ότι δεν έπεισε κανέναν το αιτιολογικό της Νέας Σαλαμίνας για την απόσυρση της ένστασης στο ματς με την ΑΕΛ. Τα περί γενικού συμφέροντος του κυπριακού ποδοσφαίρου έχει καταντήσει ανέκδοτο, το οποίο σερβίρεται με τον πιο εύκολο τρόπο όταν κάποιοι στριμώχνουν ή θέλουν να το παίξουν οι εξαγνιστές του χώρου.

Ο πρόεδρος των Ερυθρολεύκων απλά έδωσε συνέχεια στις κατά καιρούς πομπώδεις δηλώσεις πολλών πρώην και νυν συναδέλφων του, οι οποίοι ήθελαν με το ζόρι να πείσουν τον απλό κοσμάκη ότι πίσω από δηλώσεις και ενέργειές τους δεν εξυπηρετείται το σωματειακό ή προσωπικό συμφέρον αλλά το συμφέρον του ποδοσφαίρου μας. Κι είχαν κάποιοι την απαίτηση να γίνουν και πιστευτοί… Η όλη πολιτεία των πλείστων παραγόντων είναι γνωστή σ' ό,τι αφορά αντίδραση όταν νιώσουν ότι θίγονται τα προσωπικά ή και τα σωματειακά τους συμφέροντα.

Εδώ σφάχτηκαν για τη σύνθεση της Εκτελεστικής Επιτροπής ώσπου μπήκαν όλοι μέσα και το μαγειρείο, για το οποίο έκαναν λόγο οι απ' έξω, όταν βολεύτηκαν στις καρεκλίτσες τους, μετατράπηκε σε εκκλησία όπου ως διά μαγείας όλα πλέον είναι μέλι-γάλα και τίποτα το μεμπτό δεν υπάρχει. Σφάχτηκαν για τη σύνθεση της Δικαστικής όπου για το καλό του ποδοσφαίρου απειλήθηκαν και στο τέλος παραιτήθηκαν πρόεδροι και μέλη της Επιτροπής.

Επίσης για το καλό του ποδοσφαίρου έγιναν ολόκληρες μάχες για το ποιοι ορίζουν τους διαιτητές και σε ποια ματς. Όπως επίσης για το καλό του ποδοσφαίρου εδώ και μια εικοσαετία παραμένει άλυτο το θέμα με τη μείωση των ομάδων, όπως και πολλά άλλα θέματα που κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Αν τα υπενθυμίζω όλα αυτά είναι για να ξανατονίσω το γεγονός ότι ουδείς νοιάζεται πραγματικά για το γενικότερο καλό στον ποδοσφαιρικό χώρο, παραμόνο για τα στενά σωματειακά συμφέροντα. Κι αν κατά καιρούς βγαίνουν προς τα έξω δηλώσεις περί του αντιθέτου, περισσότερο είναι για λόγους εντυπωσιασμού και για λαϊκή κατανάλωση και όχι για την ουσία που γίνονται.

Εδώ παράγοντες έχουν υπόψη το πρόγραμμα που ακολουθεί και αναλόγως προβαίνουν σε δηλώσεις για να έχουν το όποιο όφελος την ώρα τη δύσκολη… Δεν έχουν μόνο έγνοια για το τι συμβαίνει στους δικούς τους αγώνες, αλλά σχολιάζουν και συγκρίνουν και τις αναμετρήσεις των αντίζηλών τους στα πάνω και στα κάτω. Τίποτα δεν αφήνουν στην τύχη και το κυριότερο για όλα έχουν έτοιμη μια απάντηση.

Θεωρούν όταν χάσουν ότι φταίνε οι υπόγειες και σκοτεινές δυνάμεις, αλλά όταν κερδίσουν δεν δέχονται ούτε σκιά για την επιτυχία τους που ήλθε λόγω ικανότητας και ήταν πεντακάθαρη… Κυρίως οι μεγάλοι σφάζονται για το ποιος ευνοείται περισσότερο. Δεν κάνουν λόγο για αδικία σε βάρος τους αλλά για περισσότερη εύνοια των λοιπών μεγάλων. Κι ύστερα σού λένε ότι υπεράνω όλων νοιάζονται για το καλό του ποδοσφαίρου, τρομάρα τους. Και το ανέκδοτο είναι ότι κάποιοι το πιστεύουν κιόλας.

Καλή Κυριακή