Γιατί η Κυβέρνηση επιδόθηκε σε μια καταστροφική πολιτική επιδομάτων  - Σε διάστημα τεσσάρων χρόνων αύξησαν την παροχή πάσης φύσεως επιδομάτων κατά 620 και πλέον εκατομμύρια.- Γιατί αγνοήθηκαν οι προειδοποιήσεις του Υπουργείου Οικονομικών

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΑΣ κατάντησε σκουπίδι και ο τόπος οδηγήθηκε στον εξευτελισμό και στη μέγγενη της Τρόικας

Έχει μείνει στην πολιτική και κομματική ιστορία του τόπου η γνωστή δήλωση-διακήρυξη του βουλευτή του ΑΚΕΛ και νυν αν. Εκπροσώπου του κόμματος, Σταύρου Ευαγόρου, για την «κυβέρνηση της αριστερής μαγκιάς». Με αυτήν τη δήλωση, ο ΑΚΕΛικός αξιωματούχος ήθελε να παινευτεί ότι το κόμμα του και η κυβέρνηση Χριστόφια ήταν μάγκες στην διακυβέρνηση του τόπου και στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του. Ανέκαθεν, το ΑΚΕΛ είχε καλλιεργήσει διάφορους μύθους γύρω από την ιστορία, την προσφορά στον τόπο και την ικανότητά του να επιλύει προβλήματα. Διεκδικούσε ρόλο και λόγο υπεύθυνου, σοβαρού και αξιόπιστου κόμματος, ταγμένου μόνο στην υπηρεσία των εργαζομένων και του λαού.

Ιδού, όμως, που πέντε χρόνια διακυβέρνησης Χριστόφια κατερείπωσαν όλους σχεδόν τους ΑΚΕΛικούς μύθους και προκάλεσαν ανήκεστον βλάβη στο κόμμα και στην αξιοπρέπεια των απλών μελών του. Η κυβέρνηση Χριστόφια και ειδικά ο Πρόεδρος αναδείχθηκε στον χειρότερο από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας επειδή απέτυχε να αντιμετωπίσει έγκαιρα και αποφασιστικά και την οικονομική κρίση. Η επίκληση των ευθυνών των τραπεζών για την κρίση δεν μπορεί να επικαλύψει την ολέθρια οικονομική πολιτική του Προέδρου που, ενσυνείδητα, άφησε τον χρόνο να διαρρέει άκαρπα, με καταστροφικές επιπτώσεις. Από την επιτήρηση οδηγηθήκαμε στις συνεχείς υποβαθμίσεις οικονομίας και τραπεζών, στον Μηχανισμό Στήριξης και στην Τρόικα. Αυτά δεν οφείλονται μόνο στις τράπεζες αλλά και σε μιαν ανερμάτιστη και επικίνδυνη πολιτική της Κυβέρνησης.

Ο «απλός άνθρωπος»

ΟΤΑΝ ο Δ. Χριστόφιας ανέλαβε την προεδρία, τον Φεβρουάριο 2008, παρέλαβε από τον μ. Τάσσο ένα κομπόδεμα 600 και πλέον εκ. και μια οικονομία εύκρατη. Εξαρχής, η κυβέρνηση Χριστόφια, για να αποδείξει πόσο ήταν φιλολαϊκή και πόσο ήταν κοινωνικά ευαίσθητη, επιδόθηκε σε μιαν ακατάσχετη παροχολογία, για να δείξει πόσο νοιάζεται, τάχα, για τον «απλό άνθρωπο». Με αποτέλεσμα, πλούσιοι ή και εκατομμυριούχοι να εισπράξουν πασχαλινά και άλλα επιδόματα. Ήδη, όμως, η παγκόσμια οικονομική κρίση είχε αρχίσει να δείχνει τα δόντια της και στην Κύπρο. Όλα τα κόμματα, πλην ΑΚΕΛ, αυτή η εφημερίδα και το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ είχαν προειδοποιήσει την Κυβέρνηση να συμμαζευτεί, να νοικοκυρευτεί και να ασκήσει προληπτική πολιτική, αφού μαύρα σύννεφα μαζεύονταν και στον κυπριακό ορίζοντα.

Δεν άκουσαν κανέναν! Ηχούν ακόμα στ’ αφτιά των πολιτών οι καυχησιολόγες διακηρύξεις Χριστόφια και Σταυράκη για το αλώβητον της οικονομίας, για το άτρωτον του χρηματοπιστωτικού συστήματος και ότι «κερδίσαμε το στοίχημα» της αντιμετώπισης της κρίσης. Κι ήρθαν η αυστηρή επιτήρηση, οι απανωτές υποβαθμίσεις, ο Μηχανισμός Στήριξης και η Τρόικα. Βεβαίως, ευθύνονται τα μέγιστα οι τράπεζες για την υπερεξάπλωσή τους στην ελληνική οικονομία. Ευθύνεται, όμως, κατά τρόπο ολέθριο και η οικονομική πολιτική Χριστόφια. Ιδιαίτερα η ακαταλόγιστη επεκτατική κοινωνική πολιτική, που εκτόξευσε τις κοινωνικές παροχές σε ύψη καταστροφικά.

Κατασπατάληση χρημάτων

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ κρίση άρχισε να δείχνει τα δόντια της από το φθινόπωρο του 2008. Λογικά, η Κυβέρνηση όφειλε να βάλει ένα φρένο στον καλπασμό πολλών παροχών, επιδομάτων και χορηγιών. Έπραξε το αντίθετο, παρά τις υποδείξεις του Υπουργείου Οικονομικών. Ως άλλος αχάμπαρος χουβαρντάς, συνέχισε να ασκεί επεκτατική κοινωνική πολιτική σε συνθήκες βαθύτατης κρίσης. Έτσι, ενώ το 2006, για το σύνολο των κοινωνικών παροχών δαπανήθηκαν 1.504.460.879 ευρώ, το 2008 το κόστος υπερδιπλασιάστηκε και έφτασε στα 2.304.332.830 ευρώ. Το 2009 και ενώ η κρίση οδηγούσε χιλιάδες στην ανεργία και έκλεινε εκατοντάδες επιχειρήσεις, οι κοινωνικές παροχές κάλπασαν στα 2.581.648.039 ευρώ, το 2010 έφτασαν τα 2.843.160.746 ευρώ και το 2011 ανήλθαν στα 2.925.008.280 ευρώ. Ποσοστιαία αύξηση, από το 2006 μέχρι το 2011, 94,4%.

Με απλά λόγια, ενώ η Κυβέρνηση όφειλε να νοικοκυρευτεί και να συμμαζευτεί, αφού έπρεπε να αντιληφθεί τις επιπτώσεις της κρίσης, ενήργησε ως εάν ακόμα η οικονομία να βρισκόταν στην εποχή των παχιών αγελάδων. Αν, δηλαδή, παγοποιούσε απλώς τις παροχές, ήλεγχε σχολαστικά τους αποδέκτες και έβαζε αυστηρά κριτήρια στις παροχές και στα επιδόματα, θα είχε εξοικονομήσει, μόνο από τον τομέα των κοινωνικών παροχών, πάνω από 620 εκ. ευρώ, με θετικό αντίκτυπο στο έλλειμμα. Να υπενθυμίσουμε ότι στις 13/7/2010 το ECOFIN έθεσε την Κύπρο υπό καθεστώς αυστηρής επιτήρησης εξαιτίας ακριβώς των ελλειμμάτων. Ο τότε υπουργός Οικονομικών προφανώς δεν έβλεπε την κατιούσαν της οικονομίας ούτε ανησυχούσε από τις απανωτές προειδοποιήσεις, υποβαθμίσεις τραπεζών και οικονομίας, επειδή κόμπαζε ότι «κέρδισε το στοίχημα». Δεν ξέρουμε τι είδους στοίχημα κέρδισε. Η πραγματικότητα είναι ότι η οικονομία μας κατάντησε σκουπίδι και ο τόπος οδηγήθηκε στον εξευτελισμό και στη μέγγενη της Τρόικας.

Οι… «τεμπελχανάδες» του Συλικιώτη και η αλόγιστη επιδοματολογία

Καλός φίλος διηγόταν ένα περιστατικό με ξένον αιτητή ασύλου που, όταν ρωτήθηκε τι κάνει στην Κύπρο και αν εργάζεται, απάντησε αφοπλιστικά: «Τεμπελχανάς του… Συλικιώτη»! Όταν κλήθηκε να εξηγήσει τι εννοούσε, είπε: «Τρελός είμαι να δουλεύω αφού το κράτος σας μου δίνει λεφτά με τη σέσουλα;». Δυστυχώς για τους φορολογούμενους πολίτες, αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα, που επιβεβαιώνεται με συχνά δημοσιεύματα και αποκαλύψεις στον Τύπο.

Μέχρι το 2010, σε πλήρη εξέλιξη, δηλ. της κρίσης, οι δικαιούχοι επιδομάτων/χορηγιών ανέρχονταν στις 304.020. Δηλαδή, σχεδόν ένας στους τρεις πολίτες έπαιρνε επίδομα ή χορηγία. Κόστος: 493.899.522 ευρώ. Οι πιο μεγάλες ομάδες είναι: Επίδομα τέκνου, δικαιούχοι 111.320 και κόστος 164.697.945. Επίδομα σε νοικοκυριά, συνταξιούχοι με χαμηλά εισοδήματα. Δικαιούχοι 53.024 και κόστος 89.181.251 ευρώ. Πασχαλινό επίδομα σε νοικοκυριά συνταξιούχων. Δικαιούχοι 70.198 και κόστος 21.059.400 ευρώ. Ειδική χορηγία για φοιτητές. Δικαιούχοι 36.946 και κόστος 91.469.726 ευρώ (Πηγή: Ετήσια έκθεση Υπουργείου Οικονομικών 2010).

Κάθε κυβέρνηση επιδιώκει να ασκεί κοινωνική πολιτική, ερχόμενη αρωγός, χρηματικά ή άλλως πως, σε ευπαθείς, ευάλωτες και ομάδες πληθυσμού που αδυνατούν να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις ανάγκες τους. Είναι καθήκον και υποχρέωση κάθε κυβέρνησης να επιβεβαιώνει το κοινωνικό πρόσωπό της, με την προϋπόθεση βέβαια ότι έχει τους αναγκαίους πόρους και δυνατότητες. Η κυβέρνηση Χριστόφια, όμως, ξεπέρασε και τις πιο τρελές προσδοκίες, άσκησε μιαν επιπόλαια κοινωνική πολιτική αυξάνοντας έτσι το δημοσιονομικό έλλειμμα. Ας προσεχθούν μερικά εξωφρενικά και εξωπραγματικά ποσά, σε χρονιές βαθιάς οικονομικής κρίσης, που αφορούν ιδιαίτερα το Υπουργείο Εργασίας και τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων:

-Σύνταξη γήρατος: Το 2006, το Υπουργείο Εργασίας χορηγούσε 267.928.951 ευρώ. Το 2008, με την άνοδο στην εξουσία της κυβέρνησης Χριστόφια, το ποσό για τις συντάξεις γήρατος ανήλθε στα 561.944.232 ευρώ. Το 2011, το ποσό για τις συντάξεις γήρατος εκτινάχθηκε στα 770.523.370 ευρώ, δηλ. ποσοστιαία αύξηση από το 2006 μέχρι το 2011, 187,6%. Να εννοήσουμε ότι, ξαφνικά σε διάστημα τεσσάρων χρόνων, η Κύπρος κατάντησε τόπος μόνο γερόντων;

-Οικογένεια (δηλ. βοήθημα τοκετού, επίδομα μητρότητας και βοήθημα γάμου). Το 2006, τα επιδόματα ανέρχονταν στα 13.355.116 ευρώ. Το 2008 ανήλθαν στα 28.628.581 ευρώ και το 2011 έφτασαν τα 36.227.743 ευρώ. Ποσοστιαία αύξηση από το 2006 μέχρι το 2011, 171,3%.

-Επιζώντες (βοήθεια κηδείας, σύνταξη χηρείας, επίδομα ορφάνιας, παροχή λόγω θανάτου). Το 2006, τα επιδόματα ανέρχονταν στα 79.544.178 ευρώ. Το 2008, διπλασιάστηκαν και έφτασαν στα 153.646.381 ευρώ. Το 2011 εκτινάχθηκαν στα 182.482.275 ευρώ. Ποσοστιαία αύξηση από το 2006 μέχρι το 2011, 129,4%. Να εννοήσουμε ότι είχαμε μαζικούς θανάτους, χηρείες και ορφανά;

-Ασθένεια (παροχή ασθένειας, χωρίς να διευκρινίζεται τι συγκεκριμένα εννοεί ο νομοθέτης, παροχή λόγω σωματικής βλάβης). Το 2006, τα σχετικά επιδόματα ανέρχονταν στα 18.308.270 ευρώ. Το 2008 διπλασιάστηκαν και έφτασαν στα 35. 568.429 ευρώ. Το 2010 έφτασαν τα 43.951.677 ευρώ για να μειωθούν, το 2011, στα 38.356.055 ευρώ. Τι συνέβη το 2010 και αυξήθηκαν αυτά τα επιδόματα, που μειώθηκαν τον επόμενο χρόνο; Ποσοστιαία αύξηση, από το 2006 μέχρι το 2011, 109,5%.

Αιτητές και άνεργοι

ΕΙΝΑΙ σε όλους γνωστόν και ειδικά σε ξένους ότι η Κύπρος είναι το Ελντοράντο για πρόσφυγες και αιτητές ασύλου. Έρχονται στην Κύπρο, κυρίως παράνομα, και αφού επίτηδες καταστρέψουν τα ταξιδιωτικά έγγραφά τους, αιτούνται πολιτικό άσυλο ως δήθεν καταδιωκόμενοι από τις κυβερνήσεις. Αυτό είναι αλήθεια μόνο για μερικούς αιτητές. Οι περισσότεροι απλώς αναζητούν καλύτερη τύχη και κάνουν την τύχη τους στην… ευημερούσα Κύπρο. Στον τομέα περί Κοινωνικού αποκλεισμού, το 2006, χορηγήθηκαν 674.576 ευρώ. Το 2008, το ποσό διπλασιάστηκε και έφτασε στα 1.200.334 ευρώ. Τα επόμενα δύο χρόνια το ποσό μειώθηκε ελαφρώς και το 2011 έφτασε στα 1.099.417 ευρώ. Ποσοστιαία αύξηση από το 2006 μέχρι το 2011, 63,0%.

-Αναπηρία (σύνταξη αναπηρίας, σύνταξη ανικανότητας). Το 2006, το ποσό που διατέθηκε ανερχόταν στα 28.501.290 ευρώ. Το 2008 διπλασιάστηκε σχεδόν και έφτασε στα 54.365.766 ευρώ. Και το 2011 ανήλθε στα 58.584.882 ευρώ. Πόσοι είναι οι ανάπηροι και οι ανίκανοι να εργαστούν; Ποσοστιαία αύξηση, από το 2006 μέχρι το 2011, 105,6%.

Όμως, η πιο σημαντική ποσοστιαία αύξηση σημειώθηκε στον τομέα της ανεργίας. Ενώ το 2006, τα επιδόματα ανεργίας ανέρχονταν στα 33.553.246 ευρώ, το 2008 το ποσό υπερδιπλασιάστηκε και έφτασε στα 71.228.959. Ήταν οι πρώτες ενδείξεις για την κρίση και τις επιπτώσεις της στην οικονομία. Το 2011, το ποσό για τους ανέργους έφτασε τα 98.390.894 ευρώ. Ή ποσοστιαία αύξηση από το 2006 μέχρι το 2011 στα 193,2%. Σήμερα, το κόστος της ανεργίας ξεπέρασε τα 100 εκατ. ευρώ εξαιτίας των 40.000 και πλέον ανέργων, ενώ αναμένεται ότι και τα ποσά και οι άνεργοι θα εκτοξευθούν ακόμα πιο ψηλά μετά την υπογραφή του μνημονίου.