Πρέπει να ξεκαθαριστεί: Αν υπάρχει νομοθεσία για το τι δικαιούται ο καθένας, είναι ένα πράγμα· αν μιλούμε για «αρπαχτή» και «τζόγο» με τα λεφτά του κόσμου, είναι άλλο πράγμα

Κυκλοφόρησε πρωτοσέλιδο με τίτλο «Φιλοδώρημα 1,1 εκατομμύριο για Χριστόφια και Υπουργούς». Τεχνηέντως γραμμένο με τέτοιον τρόπο που να «τσιμπά» αμέσως ο αναγνώστης. Μα θα πάρει ένα εκατομμύριο ευρώ φιλοδώρημα ο Πρόεδρος επειδή ήταν Πρόεδρος; Διαβάζοντας το ρεπορτάζ ενημερωνόμαστε ότι ο Πρόεδρος θα πάρει φιλοδώρημα 360.000 ευρώ, 95.000 οι παλαιότεροι Υπουργοί της Κυβέρνησης, νεότεροι 70.000, ακόμα πιο νέοι 36.000, άλλοι 12.000 ευρώ. Την επόμενη μέρα, το πρωτοσέλιδο μάς ενημέρωνε ότι τελικά ο Πρόεδρος θα πάρει λιγότερα, επειδή επί των ημερών του εγκρίθηκε νομοθεσία που μειώνει το ποσό.

Για να γίνει πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ, μάλλον είναι προκλητικό; Μάλλον. Μήπως να μην πάρει κανένας τίποτε; Αυτό ακούγεται τουλάχιστον ενδιαφέρον. Ακόμα πιο ενδιαφέρον αφού αυτή είναι η ευαισθησία των καιρών· να ζητήσουμε από όλους, από όλους όμως, να επιστρέψουν όσα πήραν. Με λίγα λόγια, να πέσει μαχαίρι. Να μας δώσει πίσω ο κ. Μάρκος Κυπριανού το ανάλογο φιλοδώρημα που πήρε ο αείμνηστος Σπύρος Κυπριανού, ο κ. Γιώργος Βασιλείου το ίδιο, ο κ. Γλ. Κληρίδης το ίδιο, ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος να μας δώσει το ανάλογο που πήρε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος.

Να καταρτιστεί και ένας κατάλογος με όλα τα Υπουργικά Συμβούλια και να καλέσουμε και εκείνους να επιστρέψουν τα φιλοδωρήματα και τις συντάξεις που έλαβαν. Να καλέσουμε και όσους λαμβάνουν ακόμα παχυλές συντάξεις, επειδή πέρασαν από το Α΄ ή το Β΄ αξίωμα, να τα επιστρέψουν όλα αναδρομικά. Ή, ακόμα, αν ζουν σε κρατική περιουσία, είτε να πληρώνουν ενοίκιο είτε να την επιστρέψουν.

Αλλά πιο πολύ ενδιαφέρον θα έχει ακόμα κάτι. Αφού για το γεγονός ότι φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση ευθύνονται οι τράπεζες, αφού και 0% να ήταν το δημοσιονομικό μας έλλειμμα πάλι θα ερχόταν η Τρόικα, γιατί οι αποφάσεις τραπεζιτών προκάλεσαν ζημιά δισεκατομμυρίων, αφού τις τράπεζες τις πληρώναμε, τις πληρώνουμε και θα συνεχίσουμε να τις πληρώνουμε όλοι εμείς και αφού δεν κωλώνουμε στο 1,1 εκατομμύριο ευρώ της Κυβέρνησης Χριστόφια, ιδού ένας ενδιαφέρων κατάλογος για να πέσει μαχαίρι:

- 15 εκατομμύρια ευρώ υπολογίζει ο κ. Χατζηκωστής της ΕΤΥΚ ότι είναι τα μπόνους που πήραν τραπεζικά στελέχη από το 2006 μέχρι σήμερα. Να τα επιστρέψουν.

- 800 εκατομμύρια ευρώ είναι το ύψος των δανείων προς τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων και τα βασικά διευθυντικά στελέχη, τις οικογένειές τους και συνδεδεμένες με αυτούς εταιρείες για το τέλος του 2011. Δηλαδή αυτοί οι ίδιοι που ζήτησαν κρατική αρωγή 1,8 δισ. παραχώρησαν στους εαυτούς τους 800 εκ. ευρώ δάνεια. Να τα επιστρέψουν.

- Να δούμε τι πληροφορίες είχαν όσοι έγραψαν στον τύπο για «περίεργα δάνεια μεγάλων ποσών, εκατοντάδων εκατομμυρίων, έγιναν προς "Μονές και Μοναστήρια", με καθόλου ή μη ικανοποιητικές εγγυήσεις, τα οποία και πάλι θεωρούνται επισφαλή», και ίσως να μην εισπραχθούν ποτέ. Να τα επιστρέψουν.

- Να δούμε τι πληροφορίες είχαν και αν ισχύουν πως €100 εκατομμύρια ευρώ είναι η αμοιβή του γραφείου που ανέλαβε να πωλήσει στην Τράπεζα Κύπρου τα €1,8 δισ. ελληνικά ομόλογα από την Deutsche Bank. Η γερμανική τράπεζα, πέραν της έκπτωσης στην τιμή, πρόσφερε και προμήθεια 5% σε οποιοδήποτε γραφείο πετύχαινε την πώληση. Να τα επιστρέψει.

- Να δούμε και ποια πολιτικά πρόσωπα, που δημοσιεύματα τούς θέλουν να λαμβάνουν δάνεια ύψους μισού εκατομμυρίου και μέσω τους συγγενικά πρόσωπα και συνδεδεμένες εταιρείες, να δούμε αν ισχύει ότι τα ίδια πρόσωπα χρηματοδοτήθηκαν με 2,1 εκατομμύρια ευρώ. Να τα επιστρέψουν.

Σε τελική ανάλυση, πρέπει να ξεκαθαριστεί: Αν υπάρχει νομοθεσία για το τι δικαιούται ο καθένας, είναι ένα πράγμα· αν μιλούμε για «αρπαχτή» και «τζόγο» με τα λεφτά του κόσμου, είναι άλλο πράγμα. Αν ξεκαθαριστεί αυτό στο μυαλό όλων, μπορούμε να περάσουμε στο επόμενο βήμα: Να συζητήσουμε τι είναι δίκαιο να χορηγείται και τι όχι. Όμως το πιο σημαντικό από όλα είναι να φτάσει η άγια εκείνη μέρα που, τουλάχιστον, θα ισχύουν για όλους τα ίδια μέτρα και σταθμά. Όχι για να μπούμε στη λογική «αφού τα έπαιρναν και οι άλλοι, να τα πάρουμε και εμείς».

Αλλά για να ξέρουμε τι μας γίνεται. Γιατί είναι τουλάχιστον υποτιμητικό για τη νοημοσύνη όλων μας, να γίνεται για παράδειγμα λόγος για το «σκάνδαλο Παπασάββα». Είχε δικαίωμα να ζητήσει το ποσό ο κ. Παπασάββας; Ναι, το είχε. Άλλο ζήτημα αν είχε την ηθική νομιμοποίηση να το λάβει. Όταν όμως προέκυψε το θέμα, επέστρεψε τα λεφτά. Μαχαίρι. Είχε ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος, ο οποίος δεν είναι απλώς ένας ανώτατος δημόσιος λειτουργός, αλλά ένας οικονομικά επιφανέστατος δικηγόρος και βουλευτής, με οικογενειακή περιουσία εγνωσμένης αξίας, με δικηγορικό γραφείο με διόλου ευκαταφρόνητους πελάτες, δραστηριότητες άρα και έσοδα, το δικαίωμα να παίρνει επίδομα πολυτέκνου;

Είχε. Και το λάμβανε. Και όπως μας ομολόγησε σε συνέντευξή του προ ημερών, «μας το κόψανε με βάση τα εισοδηματικά κριτήρια». Είδε κανένας πουθενά γραμμένο το «σκάνδαλο Ν. Παπαδόπουλου»; Εδώ δεν είχε μαχαίρι, μόνο Ομερτά.

ΜΑΡΙΝΑ ΣΑΒΒΑ
Διευθύντρια Γραφείου Γενικού Γραμματέα ΚΕ ΑΚΕΛ