Ισραηλινά αεροσκάφη σφυροκόπησαν για δεύτερη ημέρα παλαιστινιακούς στόχους
Σε πλήρη ετοιμότητα βρίσκονται οι χερσαίες δυνάμεις του Ισραήλ, ενώ στο νότιο τμήμα της χώρας τρεις άνθρωποι έπεσαν νεκροί από ρουκέτα της Χαμάς

Ισραηλινά αεροσκάφη, τανκ και σκάφη του πολεμικού ναυτικού συνέχισαν για δεύτερη ημέρα τα χτυπήματα στη Λωρίδα της Γάζας, ενώ παλαιστινιακές ρουκέτες έπληξαν σημεία στο νότιο Ισραήλ, κλείνοντας στα σπίτια τους κατοίκους εκατέρωθεν των συνόρων, υπό τον φόβο ενός νέου πολέμου. Σε ετοιμότητα βρίσκονται οι χερσαίες δυνάμεις του Ισραήλ, ενώ στο νότιο τμήμα της χώρας τρεις άνθρωποι έπεσαν νεκροί από ρουκέτα της Χαμάς. Χθες διεξήχθη έκτακτα κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για την ανάφλεξη.

Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», καλώντας να αποφευχθούν θύματα μεταξύ αμάχων. Η ανάφλεξη, που ξεκίνησε με τον θάνατο του στρατιωτικού διοικητή της Χαμάς σε ισραηλινή επιδρομή, έχει φέρει επίσης στο κόκκινο και τις εύθραυστες σχέσεις Ισραήλ και Αιγύπτου. Το Κάιρο -μετά τη σύγχυση που είχε προκληθεί περί της ανάκλησης του Ισραηλινού πρέσβη στην Αίγυπτο- ζήτησε την έκτακτη συνέλευση του ΣΑ του ΟΗΕ, με τους Παλαιστινίους να ζητούν από τα Ηνωμένα Έθνη να επιβάλουν παύση των ισραηλινών επιχειρήσεων.

Οι ισραηλινές επιδρομές συνεχίστηκαν τις πρωινές ώρες της Πέμπτης, στοχεύοντας τις εγκαταστάσεις στρατιωτικής εκπαίδευσης και τα «κέντρα ρουκετών» της Χαμάς. Η επιχείρηση του Ισραήλ είναι η πιο ισχυρή μετά τον πόλεμο στις αρχές του 2009, που κατέληξε σε άτυπη ανακωχή. Παράλληλα, όπως ανακοίνωσε το πρωί της Πέμπτης η ισραηλινή αστυνομία, ρουκέτα από τη Γάζα, που έπεσε σε πολυκατοικία στην ισραηλινή πλευρά, στοίχισε τη ζωή σε τρία άτομα.

Κλιμακώνεται η ένταση
Την πρώτη ημέρα των επιχειρήσεων έχασαν τη ζωή τους δέκα Παλαιστίνιοι -δύο παιδιών συμπεριλαμβανομένων- και επτά μαχητές της Χαμάς. Οι τραυματίες υπολογίζονται τουλάχιστον στους 93. Από την έναρξη της ισραηλινής επιχείρησης, η Χαμάς έχει εκτοξεύσει αρκετές ρουκέτες προς την ισραηλινή πλευρά, αλλά οι τρεις Ισραηλινοί νεκροί το πρωί της Πέμπτης ήταν τα πρώτα θύματα - εξέλιξη που κινδυνεύει να κλιμακώσει ακόμη περισσότερο την απάντηση του Ισραήλ.

Οι περιοχές και από τις δύο πλευρές των συνόρων έχουν κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Σχολεία, καταστήματα και οι περισσότερες υπηρεσίες είχαν κλείσει το πρωί της Πέμπτης, μετά από μία νύχτα την οποία πολλοί πέρασαν σε υπόγεια καταφύγια.

Το Ισραήλ αναφέρει πως η εξόντωση του στρατιωτικού διοικητή της Χαμάς ήταν η έναρξη ευρείας επιχείρησης κατά των ενόπλων οργανώσεων της Γάζας, ως αντίποινα στις επιθέσεις με ρουκέτες που έχουν πραγματοποιηθεί τις τελευταίες ημέρες κατά της ισραηλινής επικράτειας (110 ρουκέτες στα νότια της χώρας από το Σάββατο). Το Ισραήλ επέμεινε χθες πως είναι έτοιμο να επεκτείνει τις επιχειρήσεις, αναφέροντας ως ισχυρή πιθανότητα τη χερσαία επέμβαση, εάν η Χαμάς δεν δώσει σημάδια υποχώρησης. Στον ισραηλινό στρατό δόθηκε επίσης έγκριση να καλέσει κλάσεις εφέδρων.

«Οι δολοφονίες εντείνουν την αντίθεση στην πολιτική του Ισραήλ»
Οι στοχευμένες δολοφονίες μπορεί να είναι νόμιμες σε εξαιρετικά περιορισμένες περιπτώσεις, όπου ο στόχος είναι ενεργά αναμιγμένος σε μάχη ή προετοιμάζει μια επίθεση και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με άλλον τρόπο. Και τα μέσα με τα οποία διαπράττεται η δολοφονία πρέπει να είναι ανάλογα με το προβλεπόμενο αποτέλεσμα και να μην προκαλούν τραυματισμούς ή θανάτους σε αθώους πολίτες. Οι στοχευμένες δολοφονίες ως αντίποινα για πράξεις του παρελθόντος, ή με στόχο να αποτραπούν άλλες πράξεις, είναι παράνομες με βάση τη διεθνή νομοθεσία.

Αυτά τονίζει με άρθρο του στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο Τζορτζ Μπισάρατ, καθηγητής Δικαίου στο Hastings College of the Law του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας. Σχολιάζοντας την προχθεσινή δολοφονία του στρατιωτικού ηγέτη της Χαμάς στη Γάζα, τονίζει ότι τέσσερις δεκαετίες δολοφονιών Παλαιστινίων ηγετών από τους Ισραηλινούς το μόνο που έχουν καταφέρει είναι να εντείνουν την αντίθεση στην πολιτική του Ισραήλ. Το κατά πόσον οι στοχευμένες δολοφονίες αποτελούν μια έξυπνη πολιτική είναι ένα διαφορετικό ζήτημα, συνεχίζει ο αρθρογράφος. Εφόσον διαπράττονται μόνο όταν δικαιολογούνται με βάση τον νόμο, θα είναι προφανώς σπάνιες. Εάν το σκεπτικό που οδηγεί σε μια δολοφονία αποκαλύπτεται δημοσίως, οι αντιδράσεις θα είναι μικρές. Συνήθως, όμως, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Οι διαδικασίες και τα κριτήρια με βάση τα οποία επιλέγεται ένας στόχος σπανίως δημοσιοποιούνται.

Οι αποφάσεις λαμβάνονται συνήθως μυστικά και με βάση πληροφορίες που δεν μπορούν να επαληθευτούν.
Κατά συνέπεια, οι κυβερνήσεις που προσφεύγουν σε τέτοιες πρακτικές μπορεί να πείθουν την κοινή τους γνώμη, όχι όμως και την κοινή γνώμη άλλων χωρών, ιδιαίτερα εκείνων όπου σημειώνονται δολοφονίες. Αυτός είναι ένας λόγος που στο βόρειο Πακιστάν υπάρχουν τόσο έντονα αντιαμερικανικά αισθήματα. Κι αυτός είναι ο ίδιος λόγος που τέσσερις δεκαετίες δολοφονιών Παλαιστινίων το μόνο που έχουν καταφέρει είναι να εντείνουν την αντίθεση στην πολιτική του Ισραήλ.

Όποιος γοητεύεται από τις σειρήνες των στοχευμένων δολοφονιών, ιδιαίτερα από μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι η τεχνολογία των drones είναι φτηνή και διαδίδεται εύκολα. Η Χεζμπολάχ έχει ήδη στείλει drones στον ισραηλινό εναέριο χώρο. Θα δεχόμασταν τη νομιμότητα και τη σοφία των στοχευμένων δολοφονιών, ακόμη κι αν στρέφονταν εναντίον των συμμάχων μας;

Ο Τζορτζ Τζόνας, αρθρογράφος στην εφημερίδα «National Post» του Καναδά και συγγραφέας πολλών βιβλίων, έχει μια διαφορετική προσέγγιση. Όπως γράφει στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», πέρασε τα παιδικά του χρόνια κάτω από φιλικά πυρά. Οι Σύμμαχοι βομβάρδισαν την πόλη στην οποία ζούσε με τους γονείς του στην κατεχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη. Η οικογένειά του ήταν Εβραίοι. Οι Αμερικανοί πιλότοι ήταν φίλοι τους, αλλά όποτε περνούσαν έσπερναν τον θάνατο.

«Γιατί δεν βομβαρδίζουν τον Χίτλερ;» ρώτησε μια μέρα τον πατέρα του. «Επειδή δεν ξέρουν πού μένει», του απάντησε εκείνος.
Μερικοί πιστεύουν ότι η εξόντωση ενός ανώνυμου εχθρού αποτελεί πολεμική πράξη, αλλά ότι η στοχευμένη δολοφονία αποτελεί έγκλημα. Σύμφωνα με τον Τζόνας, κάνουν λάθος.

Την εποχή εκείνη, δεν είχε καταλάβει ότι αυτό που ζητούσε από τους Αμερικανούς ήταν μια στοχευμένη δολοφονία. Αν βρίσκεσαι σε πόλεμο με κάποιον, σκοτώνεις εκείνον, όχι τον φίλο σου. Ο πατέρας του όμως είχε δίκιο: τη δεκαετία του '40 οι Αμερικανοί πιλότοι δεν γνώριζαν με ακρίβεια πού βρισκόταν ο Χίτλερ κι έτσι το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να βομβαρδίζουν κάθε πόλη που είχε καταλάβει.

Ο μόνος στόχος πρέπει να είναι η ειρήνη, τονίζει ο Καναδός συγγραφέας. Όταν όμως κάθε συμφωνία καθίσταται αδύνατη, όταν τα λόγια δεν οδηγούν πουθενά, όταν πρέπει να υπερασπιστείς τον λαό σου, και φυσικά όταν διαθέτεις την τεχνολογία, είναι καλύτερα να επιλέγεις μια στοχευμένη δολοφονία παρά μιαν αδιάκριτη επίθεση.

(ΠΗΓΗ: THE NEW YORK TIMES)