Τα μεγάλα κόμματα συμπεριφέρονται ως να μην υπάρχει λαός, αλλά μόνο οι μηχανισμοί τους. Η αλαζονεία τους, δυστυχώς, τροφοδοτείται από τη στάση των πολιτών

Το κομματικό-πολιτικό μας σύστημα έφτασε στα όριά του. Οι πολίτες το θεωρούν πια σαθρό όπως αυτό της Ελλάδας. Μόλις και μετά βίας κρατιέται για να μην καταπέσει στα κεφάλια των πολιτών, υπό το βάρος των ανομημάτων του. Κρατιέται μόνο από αδύναμα διαβρωμένα νήματα, που αποτελούνται από παντός είδους συμφέροντα. Το Κυπριακό στο βάραθρο, η οικονομία στον αναπνευστήρα και τα κόμματα κάνουν θέατρο - αναφέρομαι κυρίως στα μεγάλα κόμματα, των οποίων η δράση έχει απτές επιπτώσεις στην κοινωνία και τη χώρα. Σημάδια παρακμής παντού.

Είδαμε να διαπληκτίζονται ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ για τις εταιρείες τους, για χαρισμένα χρέη, για χρηματιστήριο κλπ. Η είδηση «έπαιξε» στα κανάλια ένα βράδυ και μετά εξαφανίστηκε, πριν καλά-καλά καταλάβουμε τι έγινε. Βλέπουμε τη θλιβερή αυτή Κυβέρνηση να παρακολουθεί αδρανής την καταστροφή που η ίδια επέφερε, είδαμε τον Πρόεδρο να προσκαλεί (καθυστερημένα) την Τρόικα και μετά να λέει ότι θα βγει στους δρόμους για να «αντισταθεί». Βλέπουμε τυχοδιωκτικές συμφωνίες «εθνικής σωτηρίας» Αναστασιάδη-ΔΗΚΟ, που στηρίζονται στην υποκρισία και καταστρατηγούν πολιτικές αρχές. Πώς αντέχουμε, αλήθεια, τόση κοροϊδία?

Το κομματικό σύστημα χρησιμοποιεί τους πολίτες και τους περιφρονεί. Δεν δίνει σημασία στις θέσεις τους. Λειτουργεί ερήμην τους. Τα μεγάλα κόμματα συμπεριφέρονται ως να μην υπάρχει λαός, αλλά μόνο οι μηχανισμοί τους. Η αλαζονεία τους, δυστυχώς, τροφοδοτείται από τη στάση των πολιτών, από τους υποτακτικούς των κομμάτων, από τους υπάκουους χειροκροτητές. Ο φανατισμός των πολιτών, δηλαδή η έλλειψη κριτικής σκέψης, η κατάργηση της προσωπικότητας που συνεπάγεται η αιχμαλωσία σε κομματικές μάντρες και η τυφλή υπακοή στις αποφάσεις των κομμάτων, χρησιμοποιείται από τα κόμματα για να ενεργούν αυθαίρετα και αντιδημοκρατικά εις βάρος του λαού.

Η Δημοκρατία δεν λειτουργεί έτσι επειδή τα κόμματα ακολουθούν πολιτικές που δεν εγκρίνει ο λαός, αλλά επειδή δεν έχουν κόστος, τις συνεχίζουν. Αντί οι ηγεσίες των κομμάτων να αφουγκραστούν τις θέσεις και τις ανάγκες του λαού, προσπαθούν αντιδημοκρατικά να του επιβάλουν τις δικές τους. Έτσι Κύπρος και Ελλάδα οδηγήθηκαν εδώ που είναι σήμερα. Πολλοί πολίτες, αδρανείς και συνένοχοι, χειροκροτούν τα κόμματα, ενδυναμώνοντάς τα και εξασθενίζοντας την Κύπρο. Τα κόμματα, αφού δε έχουν κόστος για τα λάθη τους, τα επαναλαμβάνουν.

Η ηγεσία του ΔΗΣΥ, για παράδειγμα, μετά την υποστήριξη του σχεδίου Ανάν, θα έπρεπε να έχει κόστος. Αντ’ αυτού οι ψηφοφόροι του ΔΗΣΥ, που διαφωνούσαν με τη στάση της ηγεσίας τους σε ένα τόσο θεμελιώδες θέμα, την επιβράβευσαν. Γι' αυτό και συνέχισε την ίδια πολιτική, δηλώνοντας τώρα απλώς για προεκλογικούς λόγους ότι θα αλλάξει.

Η ηγεσία του ΔΗΚΟ κάνει το ίδιο. Περιφρόνησε τους ψηφοφόρους και πήρε απόφαση για στήριξη Αναστασιάδη, όχι με πολιτικά αλλά με προσωπικά και κομματικά κριτήρια. Ούτε αυτή είχε επιπτώσεις από τη στάση της στην κυβέρνηση Χριστόφια και εναντίον των «απορριπτικών», γι’ αυτό συνεχίζει να χλευάζει τους ψηφοφόρους του κόμματος. Το ΑΚΕΛ, έχοντας εις βάρος του την καταστροφική προεδρία Χριστόφια, αντί να κάνει αυτοκριτική, παρουσιάζεται σίγουρο ότι θα μαντρώσει τους «οπαδούς» και θα περάσει στον δεύτερο γύρο τον υποψήφιο που τους επέβαλε, κάτι που θα οδηγήσει στην εκλογή Αναστασιάδη. Λες και το ΑΚΕΛ βάλθηκε να εκλέξει τον Ν. Αναστασιάδη.

Τα κόμματα διεγείρουν τον ανόητο «κομματικό πατριωτισμό» για να κρύβουν τα λάθη τους. Το παλαιό κομματικό σύστημα, με τη διαβρωτική του επίδραση σε κάθε επίπεδο, πρέπει να πάρει ένα μήνυμα. Πρέπει να ταρακουνηθεί. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την υπερψήφιση ενός ανεξάρτητου, μη κομματικού υποψηφίου, όπως είναι ο Γ. Λιλλήκας, ο οποίος εκτός από ορθές πολιτικές θέσεις, έχει και το θάρρος να στέκεται απέναντι στους κομματικούς μηχανισμούς ΔΗΣΥ- ΑΚΕΛ και τον οπορτουνισμό του ΔΗΚΟ. Αν οι πολίτες δείξουν ανεξαρτησία και στείλουν μήνυμα αυτοτέλειας και αυτοσεβασμού, κάνοντας την ανατροπή και εκλέγοντας τον Γ. Λιλλήκα, τότε υπάρχει ελπίδα ανανέωσης της πολιτικής ζωής και νέας πλεύσης για την Κύπρο. Διαφορετικά, ο κατήφορος θα συνεχιστεί.