Ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ξανά ο νέος Πρόεδρος των Ην. Πολιτειών. Η επανεκλογή του ήταν ένα πραγματικό θρίλερ, ενδεικτικό των αμερικανικών εκλογικών αναμετρήσεων και του πολιτειακού συστήματος της χώρας. Οι Δημοκρατικοί θα ελέγχουν την πανίσχυρη Γερουσία και οι Ρεπουμπλικανοί τη Βουλή. Θα κληθούν εκ των πραγμάτων και των σοβαρών προβλημάτων των ΗΠΑ - στο εσωτερικό και στο εξωτερικό - να συνεργαστούν.
Ο Ομπάμα φαίνεται να ψηφίστηκε από τις πόλεις και τα μεγάλα αστικά κέντρα και τις εθνικές κοινότητες, ενώ ο ανθυποψήφιός του, Μιτ Ρόμνι, υποστηρίχθηκε από την πλειοψηφία των λευκών και τις αγροτικές περιοχές. Εξ αυτού, βρίσκεται ενώπιον ενός κοινωνικού και πολιτικού χάσματος, που καλείται να γεφυρώσει για να μπορέσει να λειτουργήσει στην αντιμετώπιση των εσωτερικών προβλημάτων και των εξωτερικών κινδύνων και απειλών. Για την Κύπρο, ανακύπτει ένα κρίσιμο ερώτημα: Πόσο μας συμφέρει, πολιτικά και άλλως πως, η επανεκλογή Ομπάμα και πόσο εξυπηρετική είναι των συμφερόντων μας;
Κρίνουμε ότι η μέχρι σήμερα πολιτική Ομπάμα ήταν αρκούντως θετική παρά αρνητική. Τουλάχιστον δεν μας έβλαψε. Ακόμα προχθές, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ συνεχίζουν να υποστηρίζουν σθεναρά τη διαπραγματευτική διαδικασία για το Κυπριακό. Όσον αφορά το θέμα των υδρογονανθράκων, οι ΗΠΑ επιθυμούν να δουν «αυτά τα πράγματα να προχωρούν κατά τρόπο διαφανή και ξεκάθαρο για όλους», και «δεν πιστεύουν ότι η ανάπτυξη υπεράκτιων ενεργειακών πόρων πρέπει να εμποδίζει τις συνομιλίες για επανένωση.
Συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης, οι πόροι της νήσου θα πρέπει να μοιραστούν ακριβοδίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων». Ουσιαστικά, η Ουάσιγκτον υποστηρίζει τη θέση της ελληνικής πλευράς ότι, μετά την επίλυση του Κυπριακού, οι νόμιμοι κάτοικοι της Κύπρου θα μπορούν να επωφεληθούν «ακριβοδίκαια» από αυτόν τον πλούτο. Είναι ακόμα μια σαφέστατη απάντηση στις τουρκικές αξιώσεις για 50-50% διαμοιρασμό του ενεργειακού πλούτου.
Οι ΗΠΑ τήρησαν, επίσης, θετική και ενισχυτική της Κύπρου στάση, όταν η Τουρκία κινητοποίησε την αεροπορία και τον στόλο της για να απειλήσει και να εκβιάσει την Κυπριακή Δημοκρατία, μετά την επισημοποίηση της ύπαρξης σημαντικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου στο τεμάχιο «Αφροδίτη». Όμως, η Λευκωσία δεν πρέπει να έχει ψευδαισθήσεις.
Η αμερικανική πολιτική δεν σχεδιάζεται στη βάση των γνωστών θεωριών περί δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλ’ υπό το βάρος των εθνικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην περιοχή μας. Η Μέση Ανατολή είναι η πιο ασταθής και επικίνδυνη περιοχή στον κόσμο, που επιβαρύνεται από τη στρέβλωση της λεγόμενης «αραβικής άνοιξης» (που κατάντησε βαρύς αραβικός χειμώνας…), τις συνεχείς πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, ιδεολογικές και θρησκευτικές αναταράξεις και συγκρούσεις, και την αντιπαράθεση μεγάλων και άλλων δυνάμεων. Η Κύπρος δεν ήταν ποτέ και δεν είναι ο… ομφαλός της γης.
Βρίσκεται μεν σε κρίσιμης σημασίας γεωπολιτική και στρατηγικής αξίας περιοχή, αλλά πέραν αυτού θα εξαρτηθεί από την πολιτική σοφία και τη διπλωματική δεινότητα του νέου Προέδρου, πόσο καλός ισορροπιστής θα είναι, όταν θα έχει να επεξεργαστεί και να συσχετισθεί με όλες αυτές τις αντίρροπες και ισχυρές δυνάμεις συμφερόντων. Οι ΗΠΑ είναι ακόμα ο ισχυρότερος παίκτης στην περιοχή μας.
Ο πρόεδρος Ομπάμα ενδιαφέρεται τα μέγιστα, ειδικά για τη βελτίωση των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων σε συνάρτηση προς την κατάσταση στις αραβικές χώρες και ειδικά την Αίγυπτο και, φυσικά, προς τις μεγαλοϊδεατικές και πυρηνικές βλέψεις του Ιράν. Γι’ αυτό, η περαιτέρω βελτίωση των σχέσεών μας με τις ΗΠΑ θα εξαρτηθεί και από τον νέο Κύπριο Πρόεδρο και όχι μόνο από τον Αμερικανό ομόλογό του. Δεν είναι η εποχή των ανέξοδων συνθημάτων, αλλά του ρεαλισμού.
