Ο Kareem Abdul-Jabbar υπήρξε μοναδική περίπτωση στην ιστορία του ΝΒΑ. Όχι μόνο επειδή αποσύρθηκε από αυτό όντας πρώτος σε περισσότερες από τις μισές στατιστικές κατηγορίες, ούτε επειδή κατέκτησε 6 δαχτυλίδια και ένα σωρό ατομικές διακρίσεις, σε οποιοδήποτε επίπεδο αγωνίστηκε, σε οποιαδήποτε ομάδα. Ήταν μοναδικη περίπτωση και επειδή τα έκανε όλα αυτά δίχως να προσπαθήσει καν να γίνει αρεστός. Θέλοντας και μη, όμως, ήταν αδύνατον να περάσει απαρατήρητος.
Γέννημα θρέμμα του Harlem της Νέας Υόρκης, από γονείς γεννημένους στο Τρίνινταντ, ο Lew Alcindor (όπως ήταν το όνομά του πριν ασπαστεί τον Ισλαμισμό) λάτρευε το μπέιζμπολ, μόνο που το ύψος του δεν τον άφησε να ασχοληθεί ποτέ σοβαρά με το αγαπημένο του σπορ. Έτσι, σε ηλικία 12 ετών είχε την πρώτη του επαφή με την πορτοκαλί μπάλα. Ο Lew έφτασε μέχρι τα 2.18μ. και έκανε θραύση σε επίπεδο highschool με το Power Memorial, το οποίο και οδήγησε σε 88 νίκες σε 90 αγώνες. Δεν άργησε να γίνει περιζήτητος για υποτροφία από τα μεγαλύτερα κολέγια των ΗΠΑ. Εν τέλει τον “κέρδισε” το καλύτερο: το UCLA.

Από το UCLA στο ΝΒΑ
Επειτα από μία τετραετία στο UCLA, τρία πρωταθλήματα, δύο βραβεία player of the year και... μία αλλαγή κανονισμού (ανάγκασε το NCAA να απαγορεύσει επί μία δεκαετία το κάρφωμα επειδή έκανε τόσα πολλά που έμοιαζε άνισο για τους αντιπάλους του), ήρθε η σειρά του ΝΒΑ. Οι Milwaukee Bucks τον επέλεξαν στο νούμερο 1 του draft το 1969 και αυτός... έπιασε δουλειά αμέσως. Το 1970 αναδείχθηκε rookie της χρονιάς και την επόμενη σεζόν ακολούθησε ο πρώτος τίτλος με τους Bucks, μαζί με το πρώτο από τα δύο βραβεία MVP (το 1972 το άλλο).

Ακολούθησαν πέντε άνομβρες χρονιές (όσον αφορά την αδυναμία του Milwaukee να κατακτήσει άλλο πρωτάθλημα, καθώς ο ίδιος ήταν σταθερά All Star και ένας εκ των κορυφαίων παικτών του ΝΒΑ), μέχρι που το 1975 ζήτησε να γίνει ανταλλαγή στη Νέα Υόρκη ή στο Los Angeles. Τελικά τα “ελάφια” τον έστειλαν στο L.A., όπου κλήθηκε ουσιαστικά να... μπει στα παπούτσια του Wilt Chamberlain, ο οποίος είχε αποσυρθεί δύο χρόνια νωρίτερα. Στο μεταξύ, ο Lew Alcindor είχε γίνει Kareem Abdul-Jabbar. Κι αν οι αριθμοί του δεν ήταν το ίδιο κυριαρχικοί όσο στο Milwaukee, στο L.A. κατέκτησε τους 5 από τους 6 τίτλους του.

Τα “χρυσά” χρόνια άργησαν να έρθουν περίπου μία πενταετία. Ουσιαστικά... κατέφτασαν μαζί με τον Magic Johnson, ο οποίος μετάλλαξε αμέσως τους Lakers, στην πρώτη κιόλας χρονιά του στο ΝΒΑ οδήγησε την ομάδα του L.A. στον τίτλο (1980) και μαζί με τον Kareem, τον James Worthy, τον Byron Scott, τον AC Green, τον Michael Cooper και τους υπόλοιπους “λιμνάνθρωπους” πήραν άλλα τέσσερα πρωταθλήματα: το 1982, το 1985, το 1987 και το 1988. Ήταν η εποχή του “Showtime”. Ήταν, επίσης, η εποχή που ξεπέρασε το ίνδαλμά του και άσπονδο φίλο του.

Η κόντρα με τον Chamberlain και η μέρα που τον ξεπέρασε
Πριν από 39 χρόνια ο Kareem Abdul-Jabbar ξεπέρασε τον Wilt Chamberlain στην κορυφή του πίνακα των σκόρερ όλων των εποχών. Ήταν σε ένα ματς των Lakers στη Utah και τον ξεπέρασε με το χαρακτηριστικό του sky-hook, φτάνοντας τους 31.420 πόντους στην καριέρα του. Μόλις είχε αφήσει πίσω του τον παίκτη που διαδέχθηκε στη λίστα με τους μεγάλους σέντερ, αλλά και αυτόν που τον είχε κατακρίνει με χειρότερο τρόπο απ' ό,τι κάνει σήμερα ο Shaquille O' Neal στον Dwight Howard.

Τόσα είχε ακούσει ο Jabbar από τον πάλαι ποτέ φίλο του εκείνη την εποχή, που έγραψε πριν από πολλά χρόνια στην αυτοβιογραφία του: “Ο κόσμος θα με θυμάται επειδή δούλευα με τους συμπαίκτες μου και βοηθούσα την ομάδα να νικάει. Εσένα θα σε θυμούνται σαν ένα κλαψιάρικο μωρό που γκρινιάζει όλη την ώρα, σαν έναν που παραιτείται, για τα στατιστικά του και μόνο”.

Η αποχώρηση
Ο Kareem Abdul-Jabbar αποχώρησε από το μπάσκετ σε ηλικία 41 ετών, έχοντας πίσω του 20 χρόνια στο ΝΒΑ, σε μία εποχή που ο μέσος όρος των ετών που διαρκούσε η καριέρα ενός παίκτη στο κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη ήταν μόλις 4,6. Στην τελευταία σεζόν του στο ΝΒΑ (1988-89) έβαζε ακόμα 14,6 πόντους μ.ο. και σε όλα τα εκτός έδρας παιχνίδια οι θεατές τον υποδέχονταν με standing ovation, αναγνωρίζοντας τη μεγαλειώδη καριέρα του, η οποία ολοκληρώθηκε ύστερα από 19 All Star Games, 6 βραβεία MVP κανονικής περιόδου, 6 δαχτυλίδια πρωταθλητή και φυσικά τους περισσότερους πόντους στην ιστορία του ΝΒΑ στην κανονική περίοδο (38.387).