Ο Αντώνης Ελευθερίου και ο Κωνσταντίνος Δεμιρόπουλος δύο έλληνες ωκεανογράφοι μας ξεναγούν στα καταγάλανα νερά των Κυκλάδων.

 

Η αγάπη για τη θάλασσα και το μυστήριο που κρύβει στο βυθό της τους ενώνει και επαγγελματικά με το καταδυτικό κέντρο Godive, που άνοιξαν το καλοκαίρι του 2012 στην παραλία Λια στη Μύκονο. «Η αγάπη μας για την κατάδυση αλλά και την ωκεανογραφία ήταν δύο πολύ βασικοί λόγοι που μας έβαλαν στη διαδικασία να συνεργαστούμε.

 

Επιχειρηματικά, θα μπορούσαμε να ανοίγαμε ένα καταδυτικό κέντρο σε μια πολυσύχναστη παραλία, αλλά επειδή είμαστε επιστήμονες και έχουμε μια εναλλακτική κουλτούρα αποφασίσαμε να έχουμε ως έδρα τη Λια» λέει ο Κωνσταντίνος. 

 

Το όραμα για το θαλάσσιο 
οικολογικό πάρκο

 

Μετά το καταδυτικό κέντρο στη Λια, τόσο ο Αντώνης, όσο και ο Κωνσταντίνος, θέλουν να κάνουν το επόμενο βήμα. «Επειδή έχουμε σπουδάσει Ωκεανογραφία, κάναμε και μια δεύτερη εταιρεία, τη Θαλάσσια Διαχείριση Ελλάδος (Marine Conservation Greece), με σκοπό να φτιάξουμε ένα θαλάσσιο οικολογικό πάρκο στη Μύκονο που θα συντηρείται οικονομικά από μέρος των χρημάτων της σχολής.

 

Παρότι στην Αλόννησο και τις Σποράδες υπάρχουν ήδη ορισμένα θαλάσσια πάρκα, δουλεύουν με μια παρωχημένη λογική: Ο κρατικός φορέας κλείνει μια περιοχή, ψηφίζει πέντε νόμους και την κάνει θαλάσσιο πάρκο. Χωρίς οικονομική ανάπτυξη. Τα τελευταία είκοσι χρόνια στην Ελλάδα μιλάνε για μεγάλες θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές, οι οποίες όμως παραμένουν αναξιοποίητες.

 

Σκοπός ήταν να κλείσουν μια τεράστια περιοχή και να την προστατέψουν, αναπτύσσοντας παράλληλα τον καταδυτικό τουρισμό. Εμείς έχουμε προτείνει συγκεκριμένα μέρη στη Μύκονο που μπορούν να γίνουν προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές, να αξιοποιηθούν τουριστικά και να ενισχύσουν σε βάθος χρόνου και την αλιεία. Όπως τον ύφαλο της Καλαφακιώνας στον όρμο Καλό Λιβάδι, όπου οι ψαράδες δεν πηγαίνουν, αλλά και τον ύφαλο όπου βρίσκεται το ναυάγιο Άννα 2, έναν τεχνητό ύφαλο που μετά το ναυάγιο μάζεψε υποθαλάσσια ζωή με πολλά ψάρια. 

 

Αυτό που προτείνουμε, λοιπόν, είναι το εξής: Στους συγκεκριμένους δύο υφάλους να μην ψαρεύει κανείς, ώστε μέσα σε δύο χρόνια να παρουσιαστούν γεννήτορες, με αποτέλεσμα τα ψάρια να πολλαπλασιάζονται συνεχώς. Αν καταφέρουμε να πείσουμε τους ψαράδες να μην πηγαίνουν σε αυτές τις περιοχές, σε δύο χρόνια όλη η κυκλική περιοχή γύρω από το πάρκο θα δώσει πάρα πολλά ψάρια. Έτσι, και οι ψαράδες θα μπορούν να ψαρεύουν περιμετρικά του πάρκου, χωρίς όμως να βλάπτουν το θαλάσσιο πάρκο» καταλήγουν. Η πρόταση έχει ήδη κατατεθεί από τους δύο ωκεανογράφους, σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Αιγαίου και το δήμο Μυκόνου.

 

«Από τη στιγμή που θα γίνει αυτό, θα υπάρχει και μεγάλο όφελος από τον καταδυτικό τουρισμό, που είναι το μέλλον του τουρισμού, κάνοντας ταυτόχρονα τη Μύκονο διεθνή προορισμό ακόμα και στις καταδύσεις» εξηγούν. 

 

 

 

 

 

Πηγή: Πρώτο Θέμα