Μετά τον χωρισμό του και το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Μάριος Ηλία έχει στρωθεί στο διάβασμα για να πάρει το χαρτί του προπονητή, τρέχει σε πρόβες χορού για το "DanSing", ενώ έχει το ελεύθερο να διασκεδάζει χωρίς τους περιορισμούς του πρωταθλητισμού.

Δεν παύει όμως να είναι απόλυτα αφοσιωμένος στην Άννα Μαρία, την τετράχρονη "γυναίκα" της καρδιάς του όπως εξομολογήθηκε σε εβδομαδιαίο κυπριακό περιοδικό.

Πρόσφατα, παραδέχθηκες σε ραδιοφωνική εκπομπή πως πέρασες μια δύσκολη περίοδο μετά τον χωρισμό σου. Πλέον, είσαι έτοιμος να γυρίσεις σελίδα και στην προσωπική σου ζωή;

Αυτή ήταν η πρώτη φορά, μετά από ενάμιση χρόνο, που μίλησα για τον χωρισμό μου. Θεωρώ πως κάθε χωρισμός είναι δύσκολος. Βέβαια, παίζει ρόλο και ο τρόπος με τον οποίο χωρίζεις. Δεν ντρέπομαι να παραδεχτώ πως για ένα διάστημα, πέρασα πολύ δύσκολα. Είχα συνηθίσει να ζω με αυτόν τον άνθρωπο για εννιά χρόνια, με τον οποίο έχουμε μαζί ένα παιδί. Μου έλειπε η καθημερινή επαφή με τη μικρή, η οποία τότε ήταν δυόμισι ετών. Το να μπαίνω σπίτι, να τρέχει καταπάνω μου και να με παίρνει αγκαλιά. Μια καθημερινή απώλεια, που με επηρέασε πάρα πολύ. Σιγά-σιγά, με τη βοήθεια των φίλων μου και του πνευματικού μου, αλλά και από μόνος μου, κατάφερα να είμαι καλά. Άλλωστε, αυτά τυχαίνουν στη ζωή. Ο Θεός ξέρει καλύτερα γιατί επιτρέπει να συμβαίνουν.

Βρίσκεσαι, πάντως, σε μια κομβική στιγμή. Έχεις σταματήσει το ποδόσφαιρο κι είσαι πάλι εργένης. Ο τέλειος συνδυασμός.

Είναι δύσκολο να εξηγήσεις στη μικρή γιατί δεν μένετε πλέον όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι; Αν και είναι μόλις τεσσάρων ετών, έχει αρχίσει να κάνει διάφορες ερωτήσεις του τύπου: γιατί δεν μένω στο σπίτι και γιατί η μαμά δεν έρχεται μαζί μας. Νομίζω πως είναι φυσικό να τα ρωτά αυτά ένα παιδί που θέλει την οικογένειά του μαζί. Το σημαντικό είναι πως κύριο μέλημα εμένα και της Άντρης, είναι να φροντίσουμε να κρατήσουμε μια κοινή γραμμή στο μεγάλωμά της. Μπορεί εμείς οι δυο να χωρίσαμε και να μην μένουμε κάτω από την ίδια στέγη, αλλά δεν παύουμε να έχουμε την Άννα Μαρία. Χρειάζεται να αφήσουμε τον εγωισμό μας στην άκρη και να μείνουμε αφοσιωμένοι στην κόρη μας, προκειμένου να μεγαλώσει σωστά, χωρίς να αισθάνεται την έλλειψή του πατέρα ή της μητέρας της.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.