Αγάπη του καλοκαιριού
Το έχω σταμπάρει εδώ και καιρό αφού το εντόπισα σε ένα πέρασμα από την Αγία Νάπα στο άνοιγμα της σεζόν. Με τράβηξε το εντυπωσιακό μπαρ στη μέση του μαγαζιού αλλά και η ανοιχτή κουζίνα που κλέβει την παράσταση. Γενικώς, επικρατεί μια μινιμαλιστική αλλά έξυπνη προσέγγιση στον τρόπο που είναι στημένο το μαγαζί, με το ξύλο να κυριαρχεί παντού. Εντυπωσιακό, όμορφο και το μενού με γεύσεις από Μεσόγειο και όχι μόνο. Μπορείς να συναντήσεις συνταγές με θαλασσινά από τη μια, αλλά και αμερικανιές από την άλλη. Εμείς δοκιμάσαμε μια πιατέλα με θαλασσινά για να "πάρουμε" μια ιδέα των δυνατοτήτων της κουζίνας. Η πιατέλα έφθασε στην ώρα της, με το καλαμάρι να χτυπά δυνατά σε γεύση. Το χταπόδι το βρήκαμε λίγο βαρύ-γλυκο για καθιστό. Ωραία γεύση, αλλά δεν μπορείς να φας πάνω από ένα κομματάκι. Οι γαρίδες τραγανές και το τζατζίκι γευστικό. Την παράσταση όμως έκλεψε το λευκό φιλέτο ψαριού, ψημένο σε χυλό. Για κυρίως δοκιμάσαμε το ριζότο αστακού. Πάει καιρός να δοκιμάσω τέτοιο πιάτο λόγω κρίσης… αλλά η τιμή μού "γαργάλισε" το ενδιαφέρον -29 για δυο άτομα. Τέλεια παρουσιασμένο, με τον αστακό να έρχεται καθιστός πάνω στο ριζότο σαν βασιλιάς.
