Άρχισα να παιδεύομαι με τις λέξεις, όταν έφυγα για σπουδές στην Αθήνα. Τότε άρχισα να γράφω και γράφοντας άρχισα να υποψιάζομαι πως μάλλον γεννήθηκα με τάσεις φυγής. Εκτός από τάσεις φυγής γεννήθηκα και με ένα μακρόστενο κεφάλι, το οποίο ίσιωσε μέσα σε 24 ώρες. Παρακάτω, ό,τι χρειαζόταν να ισιώσει στη ζωή μου, έπαιρνε περισσότερο από ένα 24ωρο.

Πέρασα πολλά χρόνια ταξιδεύοντας. Σύλλεγα ιστορίες, εικόνες και χρώματα, παρατηρώντας τις πραγματικότητες των ανθρώπων και τις χιλιάδες αποχρώσεις του ονείρου. Ξόδευα όλα μου τα χρήματα στα ταξίδια και έτσι μια ζωή χρωστούσα λεφτά. Με τους λογαριασμούς δεν τα πήγαινα ποτέ πολύ καλά. Αν κάτι όμως έμαθα να λογαριάζω σαν περιουσία μου είναι τους ανθρώπους που γνώρισα και τις διαδρομές που έκανα είτε μέσα από την δουλειά μου σαν δημοσιογράφος, είτε μέσα από τις περιπλανήσεις μου σαν ταξιδιώτης. Το 2012 έκδωσα το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο «ΥΓ. Γεννήθηκα ένα Απρίλη» και μετά από αυτό άρχισα να εμπιστεύομαι την ευχή μου: Πως κάποια μέρα θα γίνω μια συγγραφέας που πρώτα ζει και μετά γράφει…