Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον που είναι προικισμένο από τη φύση, με τη δυνατότητα να αναπτύξει το λόγο. Τα αποτελέσματα σωρείας πειραμάτων που είχαν ως στόχο τη διδαχή του λόγου σε ζώα π.χ. χιμπατζήδες, στηρίζουν εντονότερα τη θεωρία ότι η κατάκτηση του λόγου είναι αποτέλεσμα βιογενετικών προϋποθέσεων.(Chomsky, 1957, Loke, 1983)

Η ανάπτυξη και οι διαταραχές του λόγου απασχόλησαν τον ανθρώπινο νου από τα πανάρχαια χρόνια. Χαρακτηριστικά δείγματα είναι τα κεραμικά αγγεία και οι προτομές που βρέθηκαν στο Αρχαίο Περού (10.000 π.χ. – 700 π.χ.) στα οποία απεικονίζονται διάφορες παραστάσεις, όπως παραμορφώσεις προσώπων με ελλιπή μέρη π.χ. μύτη ή χείλη ή  φωνητικές χορδές, παραστάσεις με γέλιο και σφύριγμα, στοιχεία που σχετίζονται με την παθολογία του λόγου (Arlnold, 1950). Το γνωστότερο δε παράδειγμα δεν είναι άλλο, από αυτό του Δημοσθένη, ο οποίος τοποθετούσε βότσαλα και χαλίκια στο στόμα για τη βελτίωση της παραγωγής του /ρ/.

Σκοπός του άρθρου αυτού, είναι να παρουσιάσει τα στάδια της εξέλιξης του λόγου και της ομιλίας από τη γέννηση ενός παιδιού, τη συμπτωματολογία και την αιτιολογία των πιθανών διαταραχών, όπως και τους πιθανούς τρόπους αντιμετώπισης αυτών των διαταραχών.

Τι είναι επικοινωνία, λόγος και ομιλία

Επικοινωνία: Είναι η ανταλλαγή πληροφοριών, ιδεών και συναισθημάτων μεταξύ των ανθρώπων. Απαιτεί τις ικανότητες της κατανόησης και της έκφρασης του προφορικού και του γραπτού λόγου.

Λόγος: είναι η ικανότητα της αναγνώρισης των λέξεων/εννοιών που ακούει ένα άτομο στο περιβάλλον και η ικανότητα συνδυασμού των λέξεων αυτών (ουσιαστικά, ρήματα, άρθρα κ.λ.π.) για το σχηματισμό προτάσεων και τη σωστή χρησιμοποίηση τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ.