Ο γάμος δεν είναι πλέον όπως ήταν παλιά. Σήμερα ο κόσμος είναι πιο ανοιχτόμυαλος και δεν χρειάζεται να δεσμευτείς με ένα κομμάτι χαρτί. Στην πραγματικότητα μόνο τα τρία στα δέκα παντρεμένα ζευγάρια παραμένουν μαζί.

Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1970, οι γάμοι άρχισαν να διαλύονται όλο και πιο συχνά και έτσι οι κοινωνικοί επιστήμονες εξέφραζαν ανησυχίες, ότι αυτό το φαινόμενο θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τα παιδιά, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσίευσε η ιστοσελίδα thespiritscience.net.

Ο ψυχολόγος, John Gottman, μαζί με συνεργάτες, μίλησε σε διάφορα ζευγάρια για τις λεπτομέρειες της σχέση τους. Τους ρώτησαν για το πως συναντήθηκαν, για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και τις θετικές τους αναμνήσεις. 

Καθώς το ζευγάρι μοιραζόταν τις σκέψεις του, οι ψυχολόγοι μετρούσαν την ροή του αίματός τους, τον ρυθμό της καρδιάς τους και την ποσότητα του ιδρώτα που είχε παράξει το σώμα τους.

Έξι χρόνια αργότερα, οι ψυχολόγοι, ήρθαν ξανά σε επαφή με αυτά τα ζευγάρια για να δουν αν αντιδρούσαν με τον ίδιο τρόπο.

Σύμφωνα με τον Gottman, σχηματίστηκαν δύο ομάδες, δηλαδή αυτοί που ήταν ευτυχισμένοι και αυτοί που χώρισαν ή ήταν εντελώς δυστυχισμένοι στις σχέσεις τους.

Τα δυστυχισμένα ζευγάρια φάνηκαν αρκετά ήρεμα κατά την διάρκεια της έρευνας ενώ η φυσική τους κατάσταση εμφάνιζε πολύ άγχος. Η χτύποι της καρδιάς τους ήταν πιο έντονοι, όπως και η ροή του αίματος με τον ιδρώτα.

Η σωματική κατάσταση των ζευγαριών αυτών έδειχνε το στρες που τους καταλάμβανε. Όταν τους ζητήθηκε να μιλήσουν για την σχέση τους, παρατηρήθηκε το ότι ήταν ψυχικά προετοιμασμένοι για επίθεση.

Από την άλλη πλευρά, τα ευτυχισμένα ζευγάρια έδειξαν χαμηλό σωματικό στρες και έδειχναν περισσότερο συνδεδεμένοι μεταξύ τους.

Δημιούργησαν μια σχέση εμπιστοσύνης και οικειότητας που τους έκανε πιο συνδεδεμένους και άνετους μεταξύ τους.

Ο John Gottman, κάλεσε 130 ζευγάρια να κάνουν ξανά την θεραπεία και παρατηρούσε την συμπεριφορά τους. Είδε πως συμπεριφέρονται όπως τα συνηθισμένα ζευγάρια, δηλαδή μαγειρεύουν μαζί, καθαρίζουν, βγαίνουν έξω και απλά ζουν την ζωή τους.

Αυτό το ονομάζει "προσφορά" ο ψυχολόγος, για παράδειγμα όταν ο σύζυγος πει στην σύζυγό του "Κοίτα αυτό το περιστέρι" δημιουργεί μια συναισθηματική σύνδεση με την σύζυγό του περιμένοντας μια ανάλογη αντίδραση από την ίδια.  Δεν έχει να κάνει τόσο με το περιστέρι όσο με το να μοιράζονται απλές και ενθουσιώδεις καταστάσεις. 

Η πράξη αυτή δημιουργεί μια αίσθηση ενδιαφέροντος, καθώς μοιράζονται την στιγμή. Όταν, δηλαδή, η σύζυγος ανταποκρίνεται θετικά σε ένα τέτοιο σχόλιο δημιουργείται αυτόματα μια θετική ατμόσφαιρα.  Αντιθέτως, όταν ένας από τους συντρόφους πει ότι είναι απασχολημένος και δεν δώσει σημασία σε μια τέτοια λεπτομέρεια, αυτόματα δημιουργεί 'εχθρική' ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα ο ένας εκ των δύο να αισθάνεται μόνος.

Τα ζευγάρια που χώρισαν μόλις στα έξι χρόνια, ήταν αυτά που έδιναν μόνο 33% του χρόνου τους σημασία στον/στην σύντροφό τους.  Από την άλλη, τα ζευγάρια που παρέμειναν μαζί ήταν αυτά που αφιέρωναν το εκπληκτικό 87% του χρόνου τους στον/στην σύντροφό τους.

Επίσης, ο Gottman, παρατήρησε ότι τα ζευγάρια που ήταν πιο συμπονετικά και κατανοητικά είναι αυτά που παρέμειναν μαζί ενώ τα άλλα χώρισαν διότι ήταν πιο εχθρικά και ασκούσαν συνέχεια κριτική.

Η υποστήριξη, η κατανόηση και η συμπόνια κάνει μια σχέση πιο πετυχημένη και τον σύντροφό σας πιο ευτυχισμένο.