Δύο σημαντικά έργα βρίσκονται τοποθετημένα, σε ειδικές θήκες, στην είσοδο του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου από την Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2013.
Το ένα έργο είναι ομοίωμα ταλάντου χαλκού με Κυπριακό σύστημα σήμανσης από την Έγκωμη της Κύπρου 1.300 Π.Χ, τοποθετημένο πάνω σε βάση.
Τα τάλαντα χαλκού της Κύπρου εμφανίστηκαν τον 16ο αιώνα Π.Χ. και εξαφανίστηκαν στο τέλος του 12ου αιώνα Π.Χ. Αυτή την περίοδο υπήρξε δραματική αύξηση στην προσφορά κασσίτερου στην Ανατολική Μεσόγειο με επακόλουθο την ανάλογη αύξηση της παραγωγής και εξαγωγής του χαλκού στην Κύπρο. Οι Κύπριοι παραγωγοί χαλκού επινόησαν ένα πρότυπο σχήμα ταλάντου που διευκόλυνε το χειρισμό, μεταφορά και αποθήκευση του στα αμπάρια των πλοίων και στις αποθήκες. Τα πλείστα είχαν σταθερό βάρος 25Kg με μικρές αποκλίσεις ενδεικτικό χύτευσης σε μήτρες από άμμο. Η περιεκτικότης τους σε χαλκό ήταν σταθερά ίση ή λίγο μεγαλύτερη του 99%. Οι παραγωγοί εισήξαν το Κυπριακό σύστημα σήμανσής τους με σύμβολα της Κύπρο-Μηνωϊκής γραφής η οποία δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί. Αυτό επιβεβαιώνει ότι τα τάλαντα έγιναν με χαλκό των μεταλλείων της Κύπρου, σε εργαστήρια που εφάρμοζαν σταθερές διαδικασίες παραγωγής και ελέγχου ποιότητας. Ήταν το πρώτο πρότυπο διασφάλισης ποιότητας και εισήχθη από ανθρώπους με προηγμένη τεχνολογία, οργανωμένο εμπόριο και υψηλό πολιτιστικό επίπεδο.
Βάση: Αρχαία σκουριά,4.000.000 τόνοι στερεού απόβλητου της συνεχούς πυρομεταλλουργικής παραγωγής 200.000 τόνων μέταλλου χαλκού στην Κύπρο από το 2.000 Π.Χ. μέχρι το 500 Μ.Χ.
Το δεύτερο έργο είναι πιστό αντίγραφο της μπρούτζινης πλάκας του Ιδαλίου-Πλάκα του Ονήσιλου.
Η πλάκα του Ιδαλίου-Πλάκα του Ονήσιλου, είναι ομοίωμα της μπρούτζινης πλάκας η οποία βρέθηκε στο Ιερό της Αθηνάς στην Ακρόπολη του Αρχαίου ιδαλίου και σήμερα εκτίθεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη στο Παρίσι. Στις δύο πλευρές της είναι χαραγμένη στην Κυπροσυλλαβική γραφή, η συμφωνία μεταξύ του γιατρού Ονήσιλου Ονασίκυπρου και του βασιλιά Στασίκυπρου και του Λαού του Ιδαλίου. Περιγράφει τους τρόπους πληρωμής του γιατρού για τη θεραπεία των πληγωμένων κατοίκων στην μάχη και την πολιορκία της πόλης από τους Πέρσες και τους Κιτιείς το 479 Π.Χ. Αποτελεί την πρώτη γραπτή αναφορά σε γιατρό και πειστική απόδειξη ότι η μακραίωνη θεραπευτική πρακτική στην Κύπρο εξελίχθηκε σε ιατρική επιστήμη 20 χρόνια πριν από τη γέννηση του Ιπποκράτη. Τα φάρμακα του Ονήσιλου ήταν οξείδια χαλκού και ένυδρα θειικά άλατα χαλκού και σιδήρου, που ήταν πολύ κοινά στα μεταλλεία χαλκού της Κύπρου. Οι αιμοστατικές, βακτηριοκτόνες και επουλωτικές τους ιδιότητες ήταν γνωστές πολλούς αιώνες πριν και χρησιμοποιούντο από τους πληγωμένους μεταλλωρύχους για την φροντίδα των πληγών τους λόγω κατάρρεσης των υπόγειων γαλαριών. Πληθώρα αρχαίων κειμένων, επιγραφών, αρχαιολογικών ευρημάτων και ένας μακρύς κατάλογος καταξιωμένων γιατρών μαρτυρούν ότι η Κύπρος, για πολλούς αιώνες, ήταν σημαντικό κέντρο παραγωγής ορυκτών φραρμάκων και μάθησης της άσκησης της ιατρικής επιστήμης.
Στόχος της Σχολής Μοριακής Ιατρικής Κύπρου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου είναι να συνεχίσει τη μακραίωνη πολιτιστική κληρονομιά της Κύπρου στην ανάπτηξη της ιατρικής επιστήμης.
