Το φαινόμενο της παραγέμισης των απογευμάτων μικρών και μεγαλύτερων παιδιών με παντός είδους εξωσχολικές δραστηριότητες είναι μέρος της καθημερινότητας ολοένα και περισσότερων οικογενειών σήμερα στην Κύπρο.

Η εικόνα κατάκοπων, υπερφορτωμένων και υπερφορτισμένων παιδιών που  κυκλοφορούν σαν ζόμπι από τη μια αίθουσα διδασκαλίας στην άλλη με τη συνοδεία και την αρωγή αγχωμένων, καταϊδρωμένων και καταξοδιασμένων γονιών που οδηγούν σαν μανιακοί στους δρόμους από φροντιστήριο σε φροντιστήριο έχει γίνει τόσο συνηθισμένη που πλέον περνάει απαρατήρητη. Οι θυσίες αυτές γίνονται συχνά στο όνομα της ανάγκης για προσφορά πολλών και πολλαπλών ερεθισμάτων στα νεαρά βλαστάρια με την ευχή ή την πεποίθηση των γονιών ότι αυτά τα ερεθίσματα θα αντικατοπτριστούν στην επίδοσή των παιδιών τους στο σχολείο, τις μετέπειτα ευκαιρίες που έχουν για εισδοχή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και τις διάφορες επαγγελματικές και κοινωνικές επιλογές που θεωρούν και προσεύχονται οι γονείς ότι θα τους διανοιχτούν.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.