Η κυβέρνηση σπρώχνει όσο μπορεί την υπογραφή της συμφωνίας με την τρόικα όσο πιο μετά γίνεται, παράλληλα κρατάει στο χέρι το ρωσικό δάνειο προκειμένου να επιχειρήσει σύνδεση του μηχανισμού με τις τράπεζες και όχι με τα δημοσιονομικά, ενώ παράλληλα η ενημέρωση για τις επαφές με όλους τους δυνητικούς δανειστές είναι μηδενική.

Το 2013 μπαίνει με τους χειρότερους οιωνούς. Η ανεργία σε δυσθεώρητα και τρομακτικά επίπεδα, η ύφεση έχει γίνει συνήθεια και η ανάπτυξη αποτελεί πλέον άγνωστο για την κυπριακή οικονομία ζήτημα.

Συμπέρασμα; Η πενταετία Χριστόφια πήρε τον τόπο πίσω λένε κάποιοι. Το σίγουρο πάντως είναι πως και η όποια επόμενη κυβέρνηση θα αναλάβει τον Φλεβάρη θα έχει ιδιαίτερα στενά περιθώρια για κινήσεις που θα δώσουν ανάσες στην Κύπρο. Και ο Θεός βοηθός…